امروز کارنامه اومد دستتون، نه؟ بعضیاتون مثل یه تیکه گوشت له شده نشستین گوشه‌ی اتاق و دارین به نمره‌های گندتون زل می‌زنین. بعضی دیگه هم سینه سپر کردین و فکر می‌کنین قهرمانین. هر دو دسته یه چیزو باید بدونین: این کارنامه فقط یه برگه‌ست، نه حکم اعدام. اگه نمره‌هات گند زده، خوبه. حالا فهمیدی کجایی. دیگه وقت نداری بشیونی و به خودت بگی «من که استعداد ندارم» یا «سیستم خرابه» یا هر بهانه‌ی گوهی که به ذهنت می‌رسه. استعداد یه کی*م ارزش نداره اگه نشینی و عرق نریزی. اونایی که همیشه نمره‌ی بیست می‌گیرن هم یه روزی مثل تو بودن؛ فقط فرق‌شون اینه که وقتی زمین خوردن، بلند شدن و دوباره زدند تو دهن زندگی. اگه نمره‌هات خوبه، خوشحال باش، ولی مغرور نشو. یه ترم دیگه می‌تونی همه‌شو ببازی. دنیا پر از آدمای باهوشیه که بعد از یه موفقیت کوچیک نشستن و گند زدن به همه‌چی. تو هم اگه فکر کنی دیگه تمومه، دقیقاً همون بلا سرت میاد. حالا گوش کن، چون دارم جدی می‌گم: از فردا صبح، وقتی بیدار می‌شی، به خودت بگو: «من این کارنامه رو قبول ندارم. یا بهتر می‌شم، یا می‌میرم و می‌رم گور بابام.» نیمه‌شب که خسته‌ای و مغزت می‌خواد خاموش شه، بلند شو و دوباره بخون. وقتی دوستات دارن فیلم می‌بینن و تو باید بنشینی پای کتاب، به خودت بگو این درده، ولی درد رشد کردنه. اگه دوباره گند زدی، دوباره بلند شو. دوباره. دوباره. تا وقتی که کارنامه بعدی‌ت جوری بشه که خودت باورش نکنی. زندگی منتظر نمی‌مونه که تو با نمره‌ی افتضاحت قهر کنی. یا می‌جنگی، یا له می‌شی زیر پاش. حالا برو، کتابتو بردار. یا همین‌جا بشین و به گوهی که زدی فکر کن. انتخاب با خودته.

خط اخر این

و خط اخر این

ترجمه / نکته ___ @lastbraincell

نبینید 😭 ___ @lastbraincell

ترجمه ____ @lastbraincell

ترجمه ____ @lastbraincell

thank u my sweet boi💞

ترجمه ____ @lastbraincell

____ @lastbraincell