همین مونده بود، خرابم کنی. همین مونده بوددد

https://eitaa.com/Lest_wrong/13087 من یمدت داشتم اینجوری میشدم خیلی دوست داشتم احساساتم رو بروز بدم چون تو دنیای واقعی رفیقی ندارم خیلی غذابه که با کسی حرف نزنی و خوش نگذرونی یمدت با رفیق مجازیم حرف میزدیم بعدا فهمیدم که حتی تو مجازی هم کسی بهم اهمیت نمیده و مهم نیست دیگه خودمم و احساسات خودم . خیلی جالبه چون تا خودت اهمیت ندی هیچکس قرار نیست اهمیت بده. خودت اهمیت دادی؟

هی تو @intoit_n2

https://eitaa.com/Lest_wrong/13098 من اهمیت میدادم دوست داشتم زیاد حرف بزنیم رفته رفته این حس هم برای اون هم من از بین رفت منم دیگه نمیدونم از چی بگم از کجا بگم برای همین حرف زدن در مورد احساساتم و خودم رو رها کردم . برای واقعی خیلی میفهمم. من بیشتر وقتی با یکی حرف میزنم چون خیلی جوگیرم، یا خیلی سردم یا خیلی گرم از خودم بدم میاد. و احساس میکنم طرف خوشش نمیاد و این باعث میشه تموم کنم خودم رو. ولی کار اشتباهیه. آدم نباید خودش رو رها کنه (دیگ به دیگ میگه‌) و نباید بخاطر یکی خودت رو تموم کنی.

حرفام پریایی شد =)

یعنی میشه منم مثل سیدمجید بگم "سلام آقا سلام، تو راه کربلام. به امید خدا، منم دارم میام" ؟

https://eitaa.com/Lest_wrong/13101 حقیقتا کسی نیست که باهاش ارتباط برقرار کنم روابط اجتماعی ندارم اعتماد هم نمیتونم بکنم به کسی . وای خدا جدی میفهممت. من خودم اگه جای تو بودم و ادمین یه کانال رندوم بهم میگفت "آره داش من هستم" و اینحرفا میگفتم گمشه بابا. ولی من برای "اعتماد نکردن" هستم. هرموقع خواستی حر حرفی بزنی میتونی بیای ناشناس بگی و هر موقع خواستی اعتماد کنی من بازم هستم.

بذار یه پیام از خودم فور بزنم داشته باشی

گاهی هم احساس غم توی وجودم بیشتر از هرچیزی خودش رو نشون میده این حس که اینقدر شاید آدم مزخرفی هستم که اون آدم نگاهش هیچوقت روی من نبوده اینکه دلم می‌خواسته شاید یکم توسط کسی که دوستش دارم دوست داشته بشم اما حس عذاب وجدان هم رهام نمیکنه چون کسب که من بهش احساس دارم قبلش دوستم نسبت به اون احساساتی داشته و وجدانم بهم اجازه نمیده ، از اون طرف احساساتم مثل بمب داره پخش میشه و نمیتونم جلوش رو بگیرم و حالا من موندم و احساساتی که داره خفه میشه و برای هیچکس نمیتونم تعریف کنم ، بار عذاب وجدان ، غم . و اون تورو ول میکنه با یه سوال، اونم اینه که "مگه چی کم داشتم که دوستم نداشت؟" یا "چرا فکر کردم ممکنه کسی آدمی مثل من رو دوست داشته باشه؟" میفهمم و تو باید منطقی باید با این قضیه برخورد کنی (بازم دیگ به دیگ میگه)، باید با خودت بگی اصلا اون منو می‌شناخت که بخواد دوستم داشته باشه؟ و اگر مثل من معتقد باشی که آدم مزخرفی هستی (نیستی) خیلی راحت قبول میکنی نخواسته شدن رو، و تنها بخاطر خودت ناراحت میشی.