میدونید برام مهم نیست اگه داستانی نداشته باشه. من واقعا میتونم بخاطرش گریه کنم.

فکر کن بعد از چهل سال هنوز عاشق یک نفر باشی. یک دختر که نتونستی بهش برسی. که اونم دوستت داشته ولی تقدیر شما دوتار از هم جدا کرده. که بزرگ ترین حسرتت اونه. که هنوز وقتی میخوای یه نقاشی بکشی بهش فکر میکنی و سعی میکنی به خاطرش بیاری و بکشیش. که تحیر دختربچه‌هارو میبینی از نقاشیش.

من نه فیلم عاشقانه میبینم و نه کتاب عاشقانه میخونم. ولی این یکی واقعا باید یه داستانی داشته باشه. این خیلی شاعرانه است. خیلی غم انگیزه.

برق چشماش رو داشته باشید

65 یاد بگیر.

و همینقدر فوق العاده نقاشی کنم

و همینقدر فوق العاده عاشق باشم.

کار همیشه تهی‌ست مگر آنکه مهری باشد .

کار تجسم عشق است آقای نقاش😭😭

من احساس میکنم بزرگ شم تبدیل میشم به آقای نقاش. از دور یکم ترسناک ولی سعی میکنم مهربون باشم، مخصوصا با بچها. ساکت و آروم و بی‌حاشیه. نقاشی میکشم. عاشق میمونم و همیشه یه مداد توی جیبم دارم.

نظرم اینه اون مداد یادگاری دختره بود