بله متوجهم

واقعا

سفر با خانواده یعنی من اهمیتی به سلامت روانم نمی‌دهم.

احساس نمی‌کنم کسی مثل قبل بیاد

کبابی برگشتتت

منم دلم برای جیمی تنگ میشه. جیمی مک‌گیل.

اگه بابام قبول کنه بریم رایة‌الهدی، اونموقع میتونم بگم صله ارحام رو به جا آووردم.

منم همینطور سید علی، گاهی دلم از همه چی واهمه داره.

زندگی زیباست از وقتی که رفتی، زیباتر

بچها داشم دررابطه با دوست خیالی ای که بیشتر کودکان دارن فکر میکردم، فهمیدم من تو بچگی دوست خیالی نداشتم. یه قلعه داشتم که من از مردم اون قلعه نبودم. من از یه جای دیگه بودم و از همشون برتر بودم. ارباب یا پادشاه یا کشیش نبودم، برتر از همشون بودم.

همیشه برنده بودم. همیشه من یه طرف، و تمام اون قلعه در یک طرف بودن و مسابقه داشتیم. مسابقه سر چیزهایی که من میدونم. و همیشه چون میدونستم می‌بردم. و خیلی اوقات انقدر همش می‌بردم که خسته میشدم و میذاشتم اونا ببرن.

الان که بهش فکر میکنم بیشتر از تنها یه قلعه، میشه بهش گفت مشکل روانی. من چرا اینجوری دنبال برتر بودن میگشتم؟