دیروز داشتم فکر میکردم بعضی آدما (که اگه اسمشو بیارم میزنید تو دهنم اگرنه اسمشو میاووردم) چجوری میتونن انفدر ناز و شاد و خوشحال باشن. *البته نه صرفا شاد بعد به این نتیجه رسیدم فقط سعی میکنن از زندگیشون لذت ببرن. سخت نگیرن، اهمیت ندن به موضوعاتی که بی اهمیته. الکی تنفر نورزن، مردم رو دوست داشته باشن. لبخند بزنن.

و آره واقعا انگار همینه.

دنیا دو روزه تو این دو روز هم آبرو به دردمون نمیخوره بزار شرفمون بره و هیچکس جدیمون نگیره کی اهمیت میده؟

خدایا یه کوهن چیز زیادی بود؟

منم همینطور

خدایا یه پیرمرد چجوری میتونه انقدر شاهکار باهش

من مرد رویاها ندارم پیرمرد رویاها دارم

خدایا من اینهمه شاهکار (جز اون سه تا که خودتون میدونید) رو نمت

جهت ریا خواستم یاداوری کنم

خاک بر سرم کنن که انقدر یه حرکت و حرفِ کوچیک یه نفری می‌تونه به همم‌ بریزه. خاک بر سرم.