حتی به خط پایان هم فکر نکرده بود ؛ دونده‌ای که اول شد از خودش فرار میکرد .

تنها چیزی که میتونه منو مجذوب خودش کنه ، لمس کردن شخصیت آدم هاییِ که شخصیتی پر از واقعیت و پر از مفهوم دارن .

به قدری ضربه از نیرنگ همراهان خود خوردم ؛ که دیگر هم‌قدم با سایه‌ی خود هم نخواهم شد .

متاسفم که حتی واسه یه لحظه فکر کردم میتونم بهت اعتماد کنم !

او در هیچکس تکرار نشد !

نگران نباش جای زخمایی که زدی اَمنه .

از من به من فرسنگ‌ها راه است .

ما خسته ایم . و صدای خستگیمان به گوش کسی نمیرسد . کسی در این پهنه ی خاکی نیست که با خیال پخته ای درک کند و بفهمد محتاج ذره ای محبت هستیم !؟ چنان خلق ، ما را پس میزند گویی نفس هایمان بیهوده جریان دارد اما تو خالقی و میدانی که چگونه سر میکند قلبمان ...

و من ذره ذره غریبه شدنت را تماشا کردم !