او در هیچکس تکرار نشد !

نگران نباش جای زخمایی که زدی اَمنه .

از من به من فرسنگ‌ها راه است .

ما خسته ایم . و صدای خستگیمان به گوش کسی نمیرسد . کسی در این پهنه ی خاکی نیست که با خیال پخته ای درک کند و بفهمد محتاج ذره ای محبت هستیم !؟ چنان خلق ، ما را پس میزند گویی نفس هایمان بیهوده جریان دارد اما تو خالقی و میدانی که چگونه سر میکند قلبمان ...

و من ذره ذره غریبه شدنت را تماشا کردم !

مارا ستمی کُشت که با غیر نگفتیم ، گاهی بخدا گفتن غم ها شدنی نیست .

از سخن لبریز و از گفتار خاموشیم ما .

آنکه در باغ زاده شده ، ارزش گل را نخواهد دانست !

دردناک است ؟ بدون من ماندن ؟جان بده با این حقیقت که در حسرت من میمانی ..! 3 / 10