این دنیا به این صورتی که ایجاد شده ، قابل تحمل نیست . از این روی من به ماه یا خوشبختی و یا به زندگی جاوید محتاجم . به چیزی که شاید دیوانگی باشد ولی متعلق به این دنیا نباشد !
امروز حس می کنم که از سال های گذشته هم آزادترم ، چون از یادها و امیدهای واهی رها شده ام .
من می دانم که هیچ چیز دوام ندارد !
روح آدمی ممکن است با یکی از این سه ویران شود : با آنچه دیگران در حق تو میکنند ، با آنچه دیگران وادارت میکنند در حق خودت بکنی و با آنچه خودت داوطلبانه با خودت میکنی .
بدترین جنبۀ تنهایی این است که مجبوری تحملش کنی . یا تحمل میکنی، یا غرق میشوی . باید تلاش کنی تا ذهن گرسنهات را از نگاه به گذشته بازداری تا نابود نشوی .