اگر میخواهی جویای حقیقت باشی ، لازمهاش این است که حداقل یک بار در زندگی خود به همهچیز شک کنی .
ما انسانها همان چیزی هستیم که پیوسته انجام میدهیم، پس برتری و کمال نوعی عمل نیست بلکه عادت است .
عاقلان حرف میزنند ، چون چیزی برای گفتن دارند ؛ احمقها حرف میزنند ، چون باید چیزی برای گفتن داشته باشند .
اینکه کسی را متوجه اشتباهش کنیم یا او را در معرض حقیقت قرار دهیم ، دو مقوله متفاوتاند .
صرف یادگیری آدمی را آموخته نمیکند . فرق است بین کسانی که دانش لازم را دارند و کسانی که درک میکنند . لازمه اولی حافظه و لازمه دومی فلسفه است !