این که آدما از چشممون میوفتن ، حاصل صدمه ایه که خودشون به جایگاهشون زدن .

دیگر یادت نمی کنند ، آن ها که می گفتند هیچ گاه از یادت نمی برند .

‌آدمهای شناسنامه دار را دوست دارم آنها که برای خودشان ، وقتشان و چشمشان ارزش قائلند آنها که با هر کسی معاشرت نمی‌کنند ؛ هر جایی نمی‌روند و هر کتابی نمی‌خوانند آنها که بوی ناب ‌اصالت می‌دهند .

🩸.     . devil .

منتظر مردی نباش که با تو کنار بیاید ، این اشتباهی‌ست که خیلی از زن‌ها دچارش می‌شوند تو خودت خوشبختی را پیدا کن ...

نمیخواهم بیرون بروم ؛ بیرون آدم است .

اما آشوب درونش را نه کلمات می‌توانست بیان کند و نه فریاد ها ، او دیگر چیزی جز تجسُم سکوت و پوچی نبود ...

قلبش تبدیل به خاکستر شده بود .

جز خودم هیچ کسی در غم تنهایی من مثل فواره سرِ گریه به دامآن نگرفت ...

🩸.     . devil .

با این همه ، سوکورو سر در نمی‌آورد چرا به این نقطه رسیده بود ؛ به تلو تلو خوردن لبه‌ی این پرتگاه ، یک اتفاق واقعی به اینجا کشانده بودش خودش همه چیز را خوب مینداست ولی چرا مرگ می‌بایست این شکلی خِفتَش کند و نصف یک سالِ تمام را دورش چنبره بزند !؟ چنبره ، تعبیری دقیق از حال و روز . سوکورو مثل یونس در شکمِ نهنگ در دل اندرون مرگ افتاده بود . روز ها می آمد و می‌رفت و او همچنان در خلئی تیره و تار دست و پا میزد . انگار در زندگی خوابگردی میکرد ، انگار مُرده بود و هنور حالی‌اش نبود . ــ سوکورو تازاکی بیرنگ و سال‌های زیارتش ، هاروکی موراکامی .

در جسمش سرگردان است و میکوشد از جایی بیرون بزند .