مغلق و مغشوش و مبهم .

در پایانی بی پایان به سر میبرم ...

چقدر دنیا هیچ است !

واقعیت اینه که انسان هیچوقت به تنهایی عادت نمیکنه ، فقط اذیت شدن تو تنهایی رو به اذیت شدن کنار آدما ترجیح میده .

🩸.     . devil .

بعضی اتفاقا مثل دریان غرقت میکنن و بعد جنازتو برمیگردونن به زندگی . .

هر گونه وابستگی به اندوه می‌انجامد .

هزار سال‌ خسته‌ام از این دو روزِ زندگی .

_ و گاهی ؛ تمام جانم درد میکند . .

هر کس به نوعی اسیر است ؛ یکی در خاطرات ، یکی در سکوت ، یکی در خودش .

من به تک تک رفتارتون فکر میکنم به لحنتون فکر میکنم ، به حرفاتون فکر میکنم به احساساتِ پشت‌ کلمه هاتون فکر میکنم من‌ حواسم به همه چیز هست و دقیقا غم انگیز ترین بخش زندگیم همین‌جاست ! من ؛ خیلی فکر میکنم .