به یه جایی رسیدم که فقط میخوام فرار کنم. بدوم و بپرم وسط تموم خیالاتی که برای خودم ساختم. برم اونجا و زندگی دوست داشتنی و قشنگ خودمو داشته باشم و سختی هاشو به جون بخرم و از مشکلاتش لذت ببرم. این کارایی که دارم میکنم اصلا باب میلم نیست

خیلی ادم رندوم و عجیبیم انقدر رندوم و عجیب که از دست خودم و کارام قهقهه میزنم🤣

این زندگی اصلا در شأن منی که تو بچگی مداد رنگی فابرکستل 48 رنگ داشتم نیست.

به امام حسین داشتم

گلستان شهدا از تموم اصفهان آرامشش بیشتره

قشنگیای مدرسه‌مون [ ' :

با حال بدتون زندگی کنید. توش نمونید. تلاش کنید ازش بیرون بیاید. همه انسانیم و این حق ماست که یه وقت هاي ناراحت باشیم خوب نباشیم . این به روی خودتون و بقیه اوردن خسته کنندس ‌. تلاش کنید خوب باشید حتی به بهانه های الکی. گریه کنید ولی کنارش هم بخندید