بعضی ادما تو زندگی هستن که کلا بودنشون مثل تراپیه. انگار اومدن فقط حس خوب بدن حتی وسط جیغ دعوا درگیری. اصلا فقط بدونی هست حتی از راه دور حتی از راه نزدیک مجازی حضوری حتی نتونی باهاش حرف بزنی فقط بدونی باشه. انگار میبینیشون میگی اخیش..
اینا همون آخیش های زندگیمونن
میدونم زندگی سخته دنیا سخت میگذره خوب نیست ولی بیا فکر کنیم اگه همه چی خوب بود معنای خوشحالی رو میفهمیدیم؟ معنای ذوق رو چی؟
کاش ادمایی که تو چیزایی که بهشون مربوط
نیست ولی فضولی میکنن منقرض شن.
حالا به هر قصد و غرضی
هدایت شده از مخفیگاهِزمینیهایمطرود
چیزه، درجریان هستید که اینجا دارای ناشناسه؟