موکول کردن همه چی به بعد از «کنکور» واقعا داره آزارم میده✋🏻

امروز بهم ثابت شد که دنیا چقدر کوچیکه واقعا.

چیزی که تنهایی توی کلاس در نهایت سرت میاره:

بنده سر زنگ انشا به جای تمرکز روی مهارت های نوشتاری، روی مهارت های کشیدنی(گل) تمرکز می کن_🗣

ما همه از(در) گالیم هستیم و به گالیم بر می گردیم، بازگشت همه ی ما به سوی گالیم است.

اضطراب اجتماعی دیگه کیه، من الان یه آدم اجتماعی ام!(یه خانومه دو بار اسمم رو صدا زد(نمیدوستم اصلا اسمم رو بلده)، با دو نفر از آدمای کلاس راجع به امتحان صحبت کردم، یه خانومه سر صبحی بهم سلام داد، برای اولین بار با پشت سریم حرف زدم.)

هوا هم خیلی خیلی تابستونیه، عاشق ماشق این هوام. ☀️

if you know you know.

اقیانوس بر سرم، Tokyo Revengers فصل جدید اومده؟ TT

اگه مانگا نخونده بودم، اگه چندسال پیش زندگیم رو با این شاهکار به خاک و خون نکشیده بودم و آبسسد کاملش نبودم، اگه نمی دونستم چی میشه(واکویی شرحه شرحه شی الهی) الان کل خونه رو میذاشتم رو سرم.

ایرادی نداره، دو سال دیگه یه جوری سریال می بینم که کمه کم یا نابینا شم یا تیمارستانی.🗣

زلل.🗣