میخواستم زبان بخونم ولی متاسفانه ویدیو های آشپزی منو وادار کردن برم یه چیزی درست کنم

جدیدا خیلی دلم میخواد آشپزی کنم نمیدونم چرا

روز نهم : باهاشون بازی میکنم سعی میکنم بخندونمشون ولی اگه رو اعصابم برم عصبی میشم ولی در کل دوسشون دارم .

روز دهم : اکثر دردامو درک نکردن چون اصلا نشون ندادم ولی شاید جزو دردای روحی تنها بودن و اضطراب و کسی درکم نکرده

روز یازدهم : موسیقی کلا آرومم نمیکنه

روز دوازدهم : اهداف بلند پروازانه خیلی دارم ولی با توجه به اینکه زندگی اونجوری که تو میخوای پیش نمیره فکر نمیکنم بهشون برسم

روز سیزدهم : اینکه از خانوادم دور بودم هم خوب بود هم خیلی بد خوب بود چون میفهمی چقد خانوادت مهمه ، بد بود چون احساس خفگی میکنی بدون اونا .

روز چهاردهم : گریه میکنم

روز پانزدهم : برنامه ریزی میکنم ، راه های رسیدن بهشو پیدا میکنم و عمل میکنم .

روز شانزدهم : آره ولی کار بدیه

روز هفدهم : خیلی خشک و بی احساس و مغرور حتی . (ولی دقیقا برعکس اینام )

روز هجدهم : ژاپن چون دوست دارم تکنولوژی هاشونو و نظم کشورشونو ببینم ایتالیا چون خیلی جاها داره که دوست دارم ببینم فرانسه به همون دلیل قبلی و در کل دوست دارم همه جارو ببینم مهم نیست که کجا باشه