روز بیست و سوم : حسرت یه بار دیگه عید خانوادمون دور هم جمع شیم و ببینم یه حسرت دیگه هم اینه که یه روز بدون دغدغه در لحظه زندگی کنم یه حسرت دیگه ام یادم اومد اینکه یه دوست واقعی داشته باشم .

روز بیست و چهارم : ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۲ روزای دیگه هم هست ولی این بیشتر از همه اذیتم میکنه

این چالشه رو مخم بود باید جواب میدادم دیگه همرو یه جا فرستادم

آبجیم اومده میگه ایده بده واسه یادگاری نوشتن یهو یادم اومد عه آخر سال شده و یادگاری نوشتنای سم شروع شده😔😂

میگه خسته شدم انقد نوشتم امیدوارم در همه مراحل زندگی ات موفق بشی توروخدا کمک

روز بیست و پنجم : غیر قابل پیش بینی پر ماجرا باحال شلوغ پیچیده خوب و دیگه چیزی به ذهنم نمیرسه

روز بیست و ششم : واقعا نمیدونم ، اصلا نمیتونم چیزی رو پیش بینی کنم

روز بیست و هفتم : آب و هوای ابری و بارونی .

روز بیست و هشتم : ثبت چیزای مهم زندگیم ، تخلیه ذهنم ، هنریه که بهش علاقه دارم .

روز بیست و نهم : والیبال بلدم ولی میخوام دفاع شخصی یاد بگیرم .

روز سی ام : هیچی به اندازت هیچ کاری نکردن و یه جایی ساکن موندن خستم نمیکنه . روز سی و یکم : خیلی چیزا

امروز من و آبجیم تصمیم گرفتیم تا ۸ شب هر حرفی داریم به انگلیسی بگیم و اگه هم نمیتونیم بعضی حرفارو به انگلیسی بگیم اصلا حرف نزنیم فکرشو نمیکردم این ایده بگیره ولی یهو به خودمون اومدیم دیدیم داریم سر اینکه تلفظ کودوممون اشتباهه دعوا میکنیم و این به خاطر این بوده که خواهرم لهجه اش بریتیشه ولی من امریکن و نمیفهمیدم چرا داره انقد بد تلفظ میکنه و اونم همش میگفت معلم زبانم گفتههه خلاصه که باحال بود .