[ قلبی لکم مسلم ]

اول دل میره :))

امام رضا ، نمیدونم اگر نبودی و نداشتمت الان کجا بودم و چیکار میکردم ولی اینو میدونم که قابل اعتماد تر از شما توی زندگیم ندارم .. جایی مثل حرمت ندارم که گوشه صحن قدس بشینم و گریه کنم و حس کنم ، حس کنم یکی که زنده تر از همه آدم های دور و برمه صدای گریه های بی صدامو میشنوه و به حرفام جواب میده ، من هنوز همون بچه هشت ساله ام که به گنبدت نگاه میکردم و توی دلم آرزوهامو میگفتم و اشک توی چشمام جمع میشد ، همونم که دغدغه هاشو روی کاغذ مینوشت و توی حرم میذاشت .. امام رضا تو برای من فرق نکردی ، تو هنوزم مهربون ترین و امن ترین آدم زندگیمی ، ولی من عوض شدم ، بد شدم ، از تو دور شدم و قدرت رو ندونستم ، منو ببخش و همیشه پناهم باش . امام رضا تاحالا یک بارم نشده که چیزی ازت بخوام و جوابم رو ندی ، همیشه تا سال بعدی حاجت هایی که برات توی کاغذ مینوشتم رو برآورده میکردی ، امام رضا تو نور زندگی تاریک و ترسناک منی ، کسی که نیاز نیست چیزی ازش ببینی ، با قلبت رئوف بودنش رو حس میکنی ، رئوف یعنی مهربان تر از مهربان ، و اگر شما نبودی مهربانی معنا نمیشد .

بلخره بعد از یک سال اومدم اهواز و واقعا دلم تنگ شده بود برای خونمون ، درخت نخلمون ، اتاقم ، بوی خونه و هر چیزی که اینجا بود و ازش دور بودم ..

خرماهاش یه ماه دیگه میرسه پسر قشنگم🥺🪴!

دلم واسه این زاویه و غروباش تنگ شده بود .. !

من حتی هوای گرم و شرجی اینجارو هم دوست دارم .