خیلی حس بدیه یهو مثل الانِ من نصفه شب بیدار شی و دیگه خوابت نبره

یه حس غریبی میده این ساعت شب ..

هر چقدر بیشتر میرفتم جلو حس میکردم چقد متیو ( یکی از شخصیت های داستان ) منه که رفتم تایپاشونو دیدم .

و بله هم تایپیم🤌🏼

ولی متیو و روفوس خیلی دوستای قشنگین

چون شخصیتاشون متضاده متیو محتاط و شکاک و وسواسی ولی روفوس ریسک پذیر و مثبت نگره و یه جورایی شاید شجاعه ؛

مهربون بودن متیو باعث میشه روفوس هم مجبور باشه توی کمک کردن متیو به آدمای رندوم شریک بشه و شجاع بودن روفوس باعث میشه متیو بتونه چیزایی جدیدی تجربه کنه و وقتی یه جایی خجالت میکشه روفوس به جاش حرف میزنه (🥲)

همیشه دوست داشتم بدونم کتابا و آهنگایی که توی داستانا میگن وجود خارجی دارن یا فقط توی داستانن برا همین رفتم دوتا از آهنگایی که متیو گفته بود و پیدا کردم

این آهنگیه که متیو وقتی رفته بود بیمارستان دیدن باباش ( توی کماست ) تا باهاش خدافظی کنه برا ش خوند . ( خیلییی قشنگهه 😭🫀)

اینم اون آهنگیه که متیو دلش میخواست سر صبح وسط خیابون بخونه ولی خجالت میکشید .