هدایت شده از فاموتیدین.
ادمیزاد هرگز نمیفهمه که چقدر نشستن و خیره شدن به دیوار/سقف لذت بخشه، تا اینکه کنکوری میشه و این براش میشه آرزو.
اینکه فقط بتونی با ذهن ازاد و بدونِ استرس به یجا خیره شی
میگه دیگه من نباید بهتون انگیزه بدم این شماهایید که باید به ما انگیزه بدید تو دوره زمونه ای درس میخونید که معلوم نیست چه آینده ای در انتظارتونه ...
خوشا به حال رفتگان
یکبار برای همیشه مردهاند
ما بازماندگان اما
روزی هزار بار میمیریم
با هر نفس ،
با هر نگاه، از روی شرم، حس گناه .
نمیدونم این حد از غصه رو تجربه کردین که دیگه حتی گریه تونم نیاد یا نه
کاش حد اقل گریه ام بیاد ، گریه نعمته ، گریه خیلی خوبه ، گریه قلب رو رقیق میکنه ...
ای لحظات خوش که هنوز از راه نرسیده اید
آیا نمی شود راه کوتاه تری در پیش بگیرید ؟
قبل از اینکه دلهایمان فرتوت شود.