هر شب قبل خواب به عکس‌هایت خیره می‌شوم ، به خنده‌هایت و بیشتر از همه به چشم‌هایت ، و ساعت‌ها در ذهنم برایت نامه‌هایی می‌نویسم که هرگز قرار نیست خوانده شوند ، پیام‌هایی که نه جرأت فرستادنشان را دارم و نه امیدی به پاسخشان ، فقط می‌مانند و در من پوسیده می‌شوند ، بعد همه‌شان را شبانه با خودم می‌کشم ، بی‌صدا دفنشان می‌کنم و با این خیال می‌خوابم که شاید فردا کمتر درد داشته باشم ، غافل از اینکه صبح ، همه چیز دوباره از نو شروع می‌شود .

دیگه هیچکس مثل قبل شاد نیس هیشکی ت چشماش برق خوشحالی نیس هیشکی حالش خوب نیس چیشد یهو چرا یهو اینقدر زود بزرگ شدیم چرا نمیفهمم ولی این زندگی چیزی نبود که ما واسش جون کندیم - همیشه اینطوری نیست یه روز همگی حالمون خوب میشه فقط نیاز به زمان داریم ؛ تنها چیز خوب بزرگ شدن فقط تجربس حالت خوبه؟:) - حس و حالمو نمیتونم درست توصیف کنم ولی اینطوری میشه گفت که ؛ چیزی که واسش خیلی جنگیدم دیگه واسه من نیست