إِلهِی قَدْ مَدَّ إِلَیک الْخَاطِئُ الْمُذْنِبُ یدَیهِ بِحُسْنِ ظَنِّهِ بِک خدایا اين بندهٔ خطا پیشه‌ی گنهكار، دو دست اميدش را بسوى تو دراز كرده و با حسن ظن به درگاه كرمت آمده..

إِلهِی قَدْ جَلَسَ الْمُسِیءُ بَینَ یدَیک مُقِرَّاً لَک بِسُوءِ عَمَلِهِ وَراجِیاً مِنْک الصَّفْحَ عَنْ زَلَلِهِ خداوندا اين بنده زشت بد عمل در پيشگاه حضرتت مقر و معترف به بدكارى خود و از لغزش و خطاهايش به عفو تو اميدوار است

إِلهِی قَدْ رَفَعَ إِلَیک الظَّالِمُ کفَّیهِ رَاجِیاً لِما لَدَیک فَلَا تُخَیبْهُ بِرَحْمَتِک مِنْ فَضْلِک معبودم این بنده ستمکار دو دستش را به سوی تو برداشته به امید آنچه پیش توست؛ به حق رحمتت او را از احسانت ناامید مکن.

إِلهِی قَدْ جَثَا الْعائِدُ إِلَی الْمَعَاصِی بَینَ یدَیک پرودگارا این بنده ای که هربار به عصیان باز میگردد؛ در برابرت زانو زده..

خائِفاً مِنْ یوْمٍ تَجْثُو فِیهِ الْخَلائِقُ بَینَ یدَیک درحالی که ترس دارد از روزی است که خلایق در آن روز در برابرت زانو می زنند!

إِلَهِي جَاءَكَ الْعَبْدُ الْخَاطِئُ فَزِعاً مُشْفِقاً وَ رَفَعَ إِلَيْكَ طَرْفَهُ حَذِراً رَاجِياً وَ فَاضَتْ عَبْرَتُهُ مُسْتَغْفِراً نَادِماً خدایا بنده خطاکار به محضرت آمده، بی‌تاب و بیمناک، پرهیزکُنان و امیدوار، گوشۀ چشمش را به تو دوخته و آمرزش خواه و پشیمان اشکش جاری شده..

وَ عِزَّتِكَ وَ جَلاَلِكَ مَا أَرَدْتُ بِمَعْصِيَتِي مُخَالَفَتَكَ و به عزت و جلالت قسم؛ نافرمانی کردنم به قصد مخالف با تو نبود

وَ مَا عَصَيْتُكَ إِذْ عَصَيْتُكَ وَ أَنَا بِكَ جَاهِلٌ‏ گناه کردم! اما آن زمانی که گناه کردم نسبت به تو جاهل بودم.. وَ لاَ لِعُقُوبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ وَ لاَ لِنَظَرِكَ مُسْتَخِفٌ نه به خاطر اینکه مُتعرّض کِیفَرت گردم و نه اینکه نظرت را سبک شمارده باشم!

وَ لَكِنْ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي وَ أَعَانَتْنِي عَلَى ذَلِكَ شِقْوَتِي وَ غَرَّنِي سِتْرُكَ الْمُرخَى عَلَيَ‏ بلکه نفس همه این ها را برایم آورد و شقاوتم بر انجام آن ها مرا یاری کرد و آبروداری و پرده پوشی ات نسبت به من؛ مغرورم ساخت

فَمِنَ الْآنَ مِنْ عَذابِک مَنْ یسْتَنْقِذُنِی؟ پس اكنون چه کسی میتواند از قهر و عذابت مرا نجات دهد؟

وَبَحَبْلِ مَنْ أَعْتَصِمُ إِنْ قَطَعْتَ حَبْلَک عَنِّی؟ و اگر تو رشته اميدم را قطع كنى به كدام رشته ديگر چنگ زنم؟

فَیا سَوْأَتاهُ غَداً مِنَ الْوُقُوفِ بَینَ یدَیک پس ای وای فردای قیامت از رسواییِ هنگام ایستادن در برابرت..