قشنگ ترین خاطره من؛ پیام های تو.
بزرگترین ناراحتی من؛ دوری تو.
بزرگترین امید من؛ خیلی زود ببینمت.
دعای همیشگی من؛ رابطه ما برای همیشه ادامه داشته باشه.
- لانگدیستنس؛
ولی واقعا چطوری دلتون تنگ نمیشه؟ :)
چطوری انقدر صبورین؟ :)
چطوری انقدر بیتفاوتین؟ :)
چطور میتونین آدمایی ک دوستون دارن رو ول کنین برین و...
بعد راحت نفس بکشین...
راه برین...
بخندین...
غذا بخورین...
تفریح کنین...
یا از زندگی لذت ببرین...
شاید مشکل اینجاست ک شما اصلا ما رو دوس ندارین!
وگرنه آدم وقتی یکی رو دوس داشته باشه
هم دلتنگ میشه، هم بیقرار، هم سِمِج...
هم احساس خفگی میکنه...
هم پاهاش جون راه رفتن نداره...
هم خنده رو لباش نمیاد...
هم آب خوش از گلوش پایین نمیره...
و هم دنیا براش میشه زندون...
آره شاید مشکل اینه ک اونقدری که ما دوستون داریم، شما دوسمون ندارین... :)
یه حسی دارم مثه ساییده شدن زانو رو فرش،
یا کشیده شدن کف دست رو آسفالت،
شایدم بریدن پوست با کاغذ،
عمیق نیس ولی داره کلافم میکنه...
شبها كه دلتنگت ميشوم
از اين شانه به آن شانه، فقط غَلت ميزنم؛
مثلِ يك ماهىِ جدا شده از دريا
بايد ببينى جان دادنم را!