چقدر خوبه این دیالوگ بهرام رادان
تو جیران که میگه:
"نگاهش همراهم شده و خیالش همدمم!
همه وقت هست و هیچوقت نیست،
همه جا هست و هیچ جا نیست،
آخ از این قرارِ بعد از بیقراری؛
اما این احوالات به جنون بیشتر شبیه تا عشق."
در من کوچه ایست
که با تو در آن نگشتهام
سفری است
که با تو هنوز نرفته ام
روزها و شب هایی است
که با تو به سر نکرده ام
و عاشقانه هایی
که با تو هنوز نگفته ام..