🔻دوستانه با دکتر بیژن عبدالکریمی 🖊مهدی جمشیدی [یکم]. از مصاحبه‌های مطبوعاتی دکتر بیژن عبدالکریمی دریافتم که گویا ایشان از ریاست‌جمهوری مسعود پزشکیان دفاع می‌کنند و یا دست‌کم، چشم امید به وی دوخته‌اند. به‌لحاظ منطقی، شگفت‌زده شدم اما به‌لحاظ عملی و در نسبت با سیرۀ خودِ ایشان، این انتخاب را طبیعی دانستم؛ چراکه معتقدم عبدالکریمی، گرفتار این تلاطم‌های ناموجّه و به‌دور از خط‌کشیِ معرفتی و حِکمی است. او در عرصۀ سیاست، بیش از هرجا، این قبیل تکانه‌ها و نوسان‌ها را به رخ می‌کِشد و نشان می‌دهد که در جغرافیای غریبِ سیاست، به‌آسانی «ازخودبیگانه» می‌شود و یک «دیگریِ وارونه» در روح او حلول می‌کند. عجیب است که حتی اصحاب فلسفه و تعقّل و تدقیق، به ورطۀ چنین تناقض‌ها و جابجایی‌هایی می‌افتند و چهرۀ متفاوتی از خویش را نشان می‌دهند. به یاد دارم که در دولت اعتدالی‌های تکنوکرات، استاد ایشان، دکتر رضا داوری اردکانی در کنار یک «لیبرال‌تکنوکراتِ فرومایه» – یعنی عباس آخوندی، وزیر راه دولت اعتدال – نشست و دربارۀ «ایران‌شهری» سخن گفت. اینک عباس آخوندی، همان وزیر چندهزار میلیاردی که خانه‌داشتن را به رؤیای محال تبدیل کرد و رنج و درد جانکاه توده‌های مردم را به ارمغان آورد، رهسپار ستاد پزشکیان شده است و به جانب‌داری از وی می‌پردازد و عبدالکریمی نیز امروز به اردوگاهی پیوسته که این «تکنوکرات» در آن حضور دارد. [دوّم]. نمی‌دانم که آیا عبدالکریمی، اندکی پای سخنان پزشکیان نشسته و از وی شنیده است یا خیر. می‌داند که اگر تعبیر «خودآگاهیِ تاریخی» را در برابر پزشکیان به کار ببرد، او هیچ فهمی از این تعبیر نخواهد داشت و چه‌بسا این مفهوم، حتی تاکنون به گوش وی نیز نرسیده باشد؟! عبدالکریمی می‌داند که پزشکیان، هیچ طرح و نقشه‌ای ندارد و با ذهنی خام و ابتدایی و صیقل‌نخوره، پا به عرصۀ انتخابات نهاده است؟! عبدالکریمی می‌داند که همۀ گفتارهای انتخاباتیِ پزشکیان در طول مدّت تبلیغاتش، اگر تکرارهای خسته‌کننده را بزداییم، حتی «یک صفحه» نیز نمی‌شود؟! اصلاح‌طلبان برای او، متنی نگاشتند که به‌عنوان موضع خودش در پایان مناظره بخواند، اما چنان «پُرلکنت» و «گیج» و «سردرگم» خواند که مخاطبان دریافتند که او بی‌آنکه فهمی از این نوشته داشته باشد، فقط آن را «روخوانی» کرد و بس. ما با کسی روبرو هستیم که قوارۀ وجوی‌اش، اینقدر نازل است، اما سودای ریاست‌جمهوری دارد و شعارش «برای ایران» است! نکند ایران در مرداب «نادانی» و «ناچیزی» غلتیده که این ذهنیّت در وی شکل گرفته است؟! به‌راستی، او برآیند و برآمد جامعۀ ایران است و نخبگانی همچون عبدالکریمی، آرمان‌های خود را در سایۀ ریاست‌جمهوریِ کسی مانند پزشکیان طلب می‌کنند؟! او چه امکان تاریخی و بضاعت هویّتی دارد که شایسۀ حمایت شده است؟! تأمّل کنید که آیا پزشکیان، حتی اندک فهمی از صیرورت تاریخ دارد و می‌داند که ما در کجا ایستادیم و به کدام سو در حرکت هستیم؟! او که به‌عنوان رئیس‌جمهور، حتی از اجرائیّات نیز بی‌اطلاع است و لحظه‌به‌لحظه در برابر پرسش‌ها و چالش‌ها و نقدها، به کارشناسان مجهولی ارجاع می‌دهد که مردم، آنها را ندیده‌اند، چگونه می‌تواند واجد «فهم تاریخی» باشد؟! و اگر رئیس‌جمهور، این‌چنین «سطحی» و «بیگانه» و «دورافتاده» و «اداری» باشد، چه بر سر ایران خواهد آمد؟! او که در میزگرد فرهنگی‌اش، بهشتی را از اعماق دهۀ شصت می‌آورد تا در مدح لیبرالیسم فرهنگی بگوید، اما منتقد زیرک که در آن سوی نشسته – یعنی شهاب اسفندیاری – گذشتۀ انسدادی و اختناقی‌اش را به یادش می‌آورد و آن‌گاه، زبان بهشتی بند می‌آید، چه تفسیر و درکی از «فرهنگ» و «هویّت» دارد؟! و یا او که در همان میزگرد، محمد فاضلی را فراخوانده که تاب نقد ندارد و به‌آسانی برآشفته می‌شود و از گفتگو می‌گریزد و ادب را در حضور مردم، مچاله می‌سازد، می‌تواند گشایش فرهنگی ایجاد کند و یک افق متفاوت و لطیف در برابر ما قرار بدهد؟! [سوّم]. امیداورم که چنانچه عبدالکریمی، قصد پاسخ داشت، در مصرف تعابیر «ایدئولوژیک» و «تئولوژیک»، اسراف نکند و گمان نکند که تکرار ملامت‌بار این اصطلاحات، جای استدلال می‌نشیند و مرا و مخاطب خودش را قانع می‌گرداند. چه من و چه عبدالکریمی، هر دو آمیختۀ با ایدئولوژی و تئولوژی هستیم و اگر این اوصاف، نقصان و کاستی باشند، هر دو در آنها مشترکیم؛ چه‌بسا ایشان فزون‌تر و من کمتر. پس بهتر این است که ایشان، منطق و مدخل دیگری را برگزیند و خودش را در نسبت با انتخاب‌های سیاسی و جایابی‌های اجتماعی‌اش، تعریف و معنا کند و نکوشد با تصویرسازی هیولایی از دیگریِ منتقد، حاشیۀ امن برای خود بسازد. بر اهل نظر و معرفت، فرض است که «سیاست» را تابع «تفکّر» سازند، نه این‌که مرزهای خویش را در عالَم سیاست، جابجا کنند. ...... .....

. ♻️ گرانی بنزین، ایده اصلی دولت پزشکیان ۱. مسعود پزشکیان از بنزین ۲۰ هزار تومانی دفاع می‌کند! ۲. وزیر روحانی از سقف گرانی بنزین خبر می‌دهد: تا جایی که مردم تحمل کنند. ۳. رئیس ستادش از گرانی بنزین به شکل آرم سخن می‌گوید! ۴. پزشکیان این ادعا را فیک و دروغ اعلام می‌کند! #دولت_متناقض 👈 بر اساس طرح وان دکتر جلیلی، افزایش قیمت بنزین باید کنترل شود. ..... ....

✅ پزشکیان شبیه روحانی نیست، خودِ خودِ روحانی است. باور نمی‌کنید!؟ مشاهده کنید و منتشر کنید.. #نه_به_دولت_سوم_روحانی #واجب_الانتشار

لحظه ای با این پست آرام باشیم. .... ....

‏به عنوان یک متن کاو عرض می کنم کمپین اصلاحات جز وحشت آفرینی هیچ برنامه و حرف ایجابی و اثباتی ندارد.مردمی هم که (بعضا)می گویند اینها با هم می خورند و می برند متوجه نبود اینقدر فاصله دو طرف در درون نظام هستند.قمپز را فهمیده اند ‏فردای رای اگر در کار موفق شوند می گویند ما کردیم، موفق ‏نبودند می گویند "نمی گذارند" "اگر می گذاشتند..."، ما می خواستیم..." ‏در این صورت همیشه هم قهرمان ملی هستند هم اپوزیسیون. ظریف-روحانی را ببینید در حد رستم، کاوه و آرش کمانگیر.سفره مردم... @dr_a_ganji

📊 پزشکیان و جلیلی در دور اول در کدام استان‌ها رأی بیشتری آورده‌اند؟! 🔹 پزشکیان بهترین وضعیت را در سه استان آذری زبان شمال‌غربی دارد. او در هر یک از این استان‌ها حائز بیش از ۷۵ درصد آرا شده است. 🔹 او همچنین در بیشتر اقوام(کرد، آذری، لر و ترک) و اقلیت‌ها(سیستان و بلوچستان و گلستان) وضعیت بهتری دارد. 🔹 جلیلی بهترین وضعیت را در سه استان قم، اصفهان و خراسان جنوبی دارد. او در این استان‌ها ۶۰ درصد یا قدری بیش از آن را به دست آورده است. 🔹 اختلاف بین دو نامزد در ۶ استان تهران، چهارمحال و بختیاری، خراسان شمالی، قزوین، مازندران و هرمزگان حداکثر ۵ درصد است. #حسین_دارابی ..... ....

🗒 دولتمردی، جراحی است اما نه جراحی «قلب»، بلکه جراحی «اقتصاد» و «سیاست» و «فرهنگ». جراح قلب را از این اتاق عمل، بیرون برانید و ایران را به اصحاب ندانستن و ندانم‌کاری و نفهمیدن نسپارید. می‌شود و می‌توان، اما او چون نمی‌داند، نمی‌تواند. کسی‌که تدبیر ندارد، حاکمیت را در تعلیق و سرگردانی نگاه می‌دارد. ..... .....

🗒 در تلویزیون و برای مردم از «نهج‌البلاغه» می‌خواند اما در اطرافش و در ستادش، با «قاسطین سیاست‌باز» و «ناکثین سرمایه‌دار» می‌نشیند. در روی‌صحنه، از «عدالت» و «حق» می‌گوید، اما در پشت‌صحنه، هم‌پیاله‌ی «قدرت‌پرستان» و «زرسالاران» است. به قصد عوام‌فریبی، نمایش می‌دهد و بازیگری می‌کند تا رأی به چنگ آورد. ..... .....