🎥 شعری حماسی و زیبا که آقا در وصفش گفتند: «هر بیتش یک آفرین داشت!» 🔸بسوز ای سعی باطل، پرچم ایران نمی‌سوزد 🔸نمی‌دانی مگر در شعله‌ها ایمان نمی‌سوزد 🔹گمان بردی که این‌بار این حکایت فرق خواهد کرد؟ 🔹خدا فرعون را یک‌بار دیگر غرق خواهد کرد 🔸هر آنچه داشتی رو کرده‌ای، این آخرین برگ است 🔸سر جان شرط می‌بندم، قمار آخرت مرگ است 🔹ولی ما وعده‌حقیم و از باطل نمی‌ترسیم 🔹شهادت آرزوی ماست، از قاتل نمی‌ترسیم 🔸به کف پیراهنی خونین، کسی از راه می‌آید 🔸خدا زنده است ای مردم، ولی‌الله می‌آید 🔹به استقبال او فریاد شد: انّا علی العهدی 🔹کسی که هست عیسی از حواریون او مهدی .... ....

🌙 اساس مشکل ابلیس با نور ولایت است 🎙 حجت‌الاسلام والمسلمین آقامیری: موضوع تقابل حق و باطل مسئله ولایت است. به فرموده امام رضا(ع) کسانیکه در غدیر با امیرالمومنین(ع) بیعت نکردند به مثابه ابلیسی هستند که به حضرت آدم سجده نکردند. .... ....

🌙 رسیدن به نقطه اشتراک با جبهه باطل شدنی نیست 🎙 حجت‌الاسلام والمسلمین آقامیری: 💠کسانی که می‌گویند می‌توان با جبهه باطل به نقطه اشتراکی رسید به تعبیر حاج آقا مجتبی تهرانی کلاه نفسی است که بر سر خود می‌گذارند. .... ....

🌙 استقبالی که امروز بشر از مسئله سیدالشهدا(ع) دارد بیشتر است یا ۱۰۰ سال پیش؟ 🎙 حجت‌الاسلام والمسلمین آقامیری: 💠کسانی که می‌گویند جامعه بی دین تر می‌شود تعریف درستی از جامعه ندارند. 💠چرا امروز معنویت‌های دروغین در عالم به نسبت صد سال پیش بیشتر است؟ چون گرایش به معنویت بیشتر شده است! 💠اگر معنویت شما عزلت‌نشینی بود چرا باید درهم و دلار خرج کنند تا معنویت‌های دروغینی همچون شیطان‌پرستی و عرفان حلقه و غیره را ایجاد و ترویج کنند؟ .... ....

حرف ‎#ثابتی دقیق است و مبنای نظری در فلسفه حقوق دارد. حاکمیت قانون در عمل به این معنا است که هیچ فردی، چه رئیس‌جمهور و چه یک فرد عادی از قانون بالاتر نیست و از آنجا که عمل رییس جمهور، تبدیل به الگوی رفتاری و فرهنگ اجتماعی می‌شود، باید اجرای قانون را از ‎#بالا شروع کرد تا قانونمداری در جامعه نهادینه شود. 🖋️ علی جعفری .... ....

محدود کردنِ گزارش‌هایِ "پوچ و مهمل" به یک دولت و یک شخص، امرِ غیرمنصفانه‌ای بود؛ سازندگانِ گزارش‌هایِ غلط، فرادولتی هستند؛ جریانی هستند که در همه دولت‌ها و قوا سربرمی‌آورند و حتی تا جایگاهِ سخنرانِ دیدارهایِ رهبر انقلاب با اساتید دانشگاه بالا می‌روند و کشور را در همه‌یِ زمینه‌ها به سمتِ انحراف و سرازیری می‌برند! نظرسنجی‌ای که "قائم‌پناه" (معاون اجرایی دولت) آن را منتشر کرده و در آن مدعی شده پزشکیان در تهران ۷۳٪ محبوبیت دارد، آخرین نمونه‌یِ گزارشِ "پوچ و مهمل" است! 🖋 علی قلهکی .... ....

ترامپ با حمله به یمن می خواهد به همه طرفهای منطقه ای (به خصوص ایران) بگوید در اراده خود جدی است. اگر واکنش محور مقاومت به خصوص یمن قاطع و محکم نباشد، گام بعدی ترامپ خشن تر و موثرتر خواهد بود. به نظرم ترامپ این وسط یک اشتباه بزرگ کرده و آن نادیده گرفتن اراده عجیب یمنی هاست‌. 🖋️ علیرضا تقوی‌نیا .... ....

امروز تولد امام حسن جان و دیروز سالروز شهادت مهدی باکری بود ... سال‌ها دویدن، نخوابیدن، ایستادگی و اوج خستگی در این عکس است. شهدا اینگونه ایستادند و یک وجب خاک ندادند. یادش به خیر، #سجاد عاشق این عکس بود ... .... ....

ملاحظات آمریکا قبل از حمله به ایران .... ....

گزارش هفتاد و دومین جلسه صحن علنی و سایر جلسات مجلس دوازدهم (چهارشنبه  اول اسفند ۱۴۰۳) دستور اول جلسه، رای گیری درباره ساماندهی حوزه های انتخابیه بود که طبق آن قرار شد تعداد حوزه های انتخابیه و نمایندگان مجلس افزایش یابد. من با اینکه نسبت به اصل این موضوع مخالفتی ندارم اما رای منفی دادم. چون همانطور که رییسی نماینده قم نیز به درستی در نطقش گفت، مجلس به اندازه کافی ضعیف شده و همین ۲۹۰ نفر کافی است. وقتی باید تعداد نمایندگان زیاد شود که کارآمدی مجلس و جایگاه آن احیا شود. البته این موضوع با رای اکثریت نمایندگان همراه شد و رای آورد. سپس کلیات و ماده واحده لوایحی درباره حمل و نقل ریلی ایران و ترکیه، پیشگیری از آلودگی دریایی و انتقال محکومین بین ایران و ویتنام مورد رای گیری قرار گرفت که به همه این لوایح رای مثبت دادم. در نطق های نمایندگان نیز نطق حامد یزدیان نماینده اصفهان بسیار خوب بود. انتقادات صریحی خطاب به سران قوا به خاطر انفعال در برخورد با مفاسد اقتصادی و همچنین تفاوت رفتار قوه قضاییه در برخورد با دولت شهید رئیسی و دولت پزشکیان بیان کرد. بعد از جلسه صحن نیز به دفترم رفتم و مشغول مطالعه برخی نامه ها و گزارشها و نوشتن چند مطلب شدم که تا ساعت ۱۹ طول کشید. @Sabety_ir .... ....

🗒 اختلال ساختاریِ عام -۱ فهم موقعیّت کنونی؛ در محاصرۀ امتناع‌ها؟ مهدی جمشیدی ۱. چالش حجاب، به‌راستی در «موقعیّت پیچیده» قرار گرفته و همین پیچیدگی است که علاج آن را دشوار کرده است. این موقعیّت پیچیده را می‌توان از طریق مواجهه با «مسأله‌های عصیان‌گر» فهم کرد که در اینجا، اشاره‌ای به آنها می‌شود. مسأله‌های عصیان‌گر، مسأله‌هایی هستند که در برابر راه‌حل‌ها، مقاوم و سرکش هستند و تسلیم نمی‌شوند و می‌خواهند به‌عنوان پاره‌ای از وضع، باقی بمانند؛ می‌خواهند خود را به‌مثابه، هنجار و امر عادی، تحمیل کنند؛ می‌خواهند نشان بدهند که برطرف‌شدنی نیستند و هرچه دست‌کاری بشوند، فقط بر حجم دشواری و عجز، افزوده خواهد شد. در این مجال، چالش تحمیلیِ حجاب را از دریچۀ این رویکرد، بازخوانی می‌کنم تا مسأله‌های عصیان‌گر آن آشکار شوند. ۲. نمی‌دانیم باید از کدام نقطه آغاز کنیم و علّت‌العلل چیست. هرچه بر تعدادِ نقاط آغاز نیز می‌افزاییم، باز قانع نمی‌شویم و احساس می‌کنیم که زمام و عنانِ کار اصلاح، از نقطه‌ای دیگر، از دست خواهد رفت و وضع، دشوارتر خواهد شد یا ‌دست‌کم، تغییر چندانی رخ نخواهد داد. با یک کلافِ سردرگم روبرو هستیم که حاصل انباشتِ گره‌های گشوده‌نشده است؛ تا آنجا که برخی احساس می‌کنند باید از خیرِ این کلاف گذشت و آن را به حال خویش رها کرد و یا فقط قطعاتی از آن را که تا حدی گشودنی هستند انتخاب کرد و باقی را وانهاد. گویا چالش به مرحله‌ای رسیده که بازگشت به گذشته را به خیال خام تبدیل کرده و ما در محاصرۀ مجموعۀ درهم‌تنیده‌ای از امتناع‌ها قرار گرفته‌ایم. هیچ راه‌حلِ منحصربه‌فردی وجود ندارد و تک‌گزینه‌ها، در همان نگاه اوّل، بی‌حاصل و عقیم به نظر می‌رسند، اما از آن سو، راه‌حل‌های ترکیبی و چندگانه نیز نشدنی به نظر می‌رسند. شرایطِ اتّفاق‌افتاده، انتخاب‌های ساختنی را دور از دسترس کرده‌اند. هر نوع مواجهه‌ای با چالش، موقتی و موسمی به نظر می‌رسد و از هم‌اینک احساس می‌کنیم که وضع گذشته، به‌طور کلّی و برای همیشه، از دست رفته و حداکثر کاری که از ما ساخته است، متوقف‌ساختن این روند انحطاطیِ فزاینده در نقطۀ اکنون است. و تازه همین نیز، افسانه‌نماست؛ چنان‌که به پندار برخی، باید آرام‌آرام با دگرگونی‌های فرهنگی، همراه و هم‌داستان شد و از مدار مقاومت و بازدارندگی و مخالفت خارج شد. توقف، سودای محال است و فقط می‌توان از شتاب سیرِ نزولی کاست و آن از انفجارهای لحظه‌ای و ساختارشکنانه دور کرد. مهندسی فرهنگی نیز معنای دیگری یافته که عبارت است از نشاندن ارادۀ ناهمدلانۀ جامعه در بستر سیاست‌های رسمی و پرهیز از اصطکاک‌ تنش‌زا و بحران‌آفرین. باید جامعه و انتخاب‌های فرهنگی‌اش را همان‌گونه که هست، پذیرفت و از دستکاری و تصرّف در آن پروا داشت. جامعه، به‌شدّت حسّاس و برانگیخته شده و نمی‌خواهد انتخاب‌های فرهنگی‌اش، مهندسی شوند. جامعه، پوست‌اندازی کرده و دیگر همچون گذشته، مطیع و منقاد نیست و در برابر سیاست‌گذاری و مهندسی و تدبیر حکمرانانه، مسیر نافرمانیِ مدنی را در پیش می‌گیرد. بنابراین، اینک این خودِ جامعه است که در برابر حاکمیّت ایستاده و ارادۀ ساختارشکنانۀ خود را به آن تحمیل می‌کند. حاکمیّت نیز بیش از همیشه، احساس انفعال و مرعوبیّت دارد و حجاب را به گفتارهای رسانه‌ای و خطابی محدود کرده و عرصۀ عمل را رها کرده است. این یعنی می‌داند که نمی‌شود و نمی‌توان، اما شهامت اقرار به آن را در عرصۀ عمومی ندارد و می‌خواهد دست‌کم در ساحت سخن، وادادگی و سردرگمی خویش را عیان نکند. این گزاره‌ها، برآمده از حس‌وحالی است که غور در چالش حجاب، می‌آفریند. ۳. آنچه‌که روایت شد، فقط یک خوانش توصیفی بر اساس مسأله‌های عصیان‌گر بود، و نه نگاه نویسندۀ این سطور به مسألۀ حجاب. این روایت حاد، یک تفسیر حداکثری و فاجعه‌آمیز از وضع کنونیِ ماست که در عین حال، دست‌کم رگه‌هایی از آن می‌توانند درست باشند. من نظریۀ پیچیدگی را به وادی نظریۀ فرهنگی آوردم تا در مقام فهم یک مسألۀ دیرینه و فرسوده، از بضاعت آن استفاده کنم. اگر چنین روایتی را بپذیریم، باید گفت در موقعیّت جدید و متفاوتی قرار گرفته‌ایم که آغشته به امتناع و انقباض است؛ چنان‌که تواناییِ کنش سیاستی و عملی از حاکمیّت ربوده شده و ازاین‌رو، باید در انتظار فردایی نشست که هوا، آفتابی باشد. البته در ضمیر خودآگاه خویش نیز می‌دانیم که این فردا، از راه نخواهد رسید؛ چون ما هیچ‌گاه از برزخِ شرایطِ حسّاسِ کنونی خارج نشدیم و همواره، چندین متغیّر بیرونی و بیگانه، آرمان‌گراییِ انقلابی را به زنجیر کشیدند و احتیاط و محافظه‌کاری را توصیه کردند. https://eitaa.com/mahdi_jamshidi60