قابل توجه اونهایی که در خیابان‌ها در ماه رمضان حرمت ماه خدا را شکستند و علنا روزه‌خواری کردند و اغلب در ایام حج و اربعین، به‌ ظاهر نگران فقرا میشند، خوب است بدانند: مردمی که یک ماه روزه‌دار بودند بیش از ۶۰۰ میلیارد تومان فطریه پرداخت کردند تا به دست فقرا و نیازمندان برسد. آنهایی که روزه خوردند، بفرمایند چقدر به فقرا کمک کردند؟! #حسین_دارابی .... ....

🔻خداقوت به هم‌سنگران انقلابی‌ام/۱از۲ 🔹همین دو، سه ماه پیش بود که در پاسخ به اینکه "چه باید کرد؟" تلاش کردم در جمع معتکفین بگویم شما اشتباه می‌کنید در چنین شرایطی به دنبال اقدام و پروژه‌ای خیلی خاص، خیلی فکر شده، خیلی ویژه و خیلی مهم می‌گردید. اصلی‌ترین ماموریت، نه حتی "احیای امر انقلابی" که "توسعه امکان امر انقلابی" است. تلاش کردم بگویم شما باید کاری کنید که "همه" کاری کنند نه اینکه "فقط خودتان" کاری کنید! به عبارت بهتر باید "سوژه انقلابی"، کانون تلاش شما باشد؛ شاید یعنی همین "هسته سخت". گفتم مهم نیست حتی چه می‌کنید؛ مهم این است که کاری کنید! اینجا 🔹امروز فضا تا حدی تغییر کرده و این تغییر شاید بیش از همه مرهون دو نماینده گرانقدر انقلابی یعنی حمید رسایی و امیرحسین ثابتی است. همان‌ها که خیلی‌ها تلاش کردند نباشند و در خیلی لیست‌ها جایی نداشتند. اینها همان پاجوش‌ها هستند؛ علیه تکبر چنارها. دلمشغولیِ اقتصاد در مواجهه با وزیر و دلمشغولیِ فرهنگ در مواجهه با آنان که جز امروز و فردا کردن، چیزی در آستین ندارند، دو محور اصلی این تلاش‌ها بود. تجمع حجاب هم اگر چه شاید هیچ‌یک به عنوان یک راهکار مطلوبش نمی‌دانستیم، در نهایت کمک کرد؛ کمک به مرگ بی‌تفاوت بودن! کمک به "توسعه امکان امر انقلابی". جمع شد؛ اما حتی با جمع شدنش هم کمک کرد. 🔹و اکنون؛ اکنون اینها به ذهنم می‌رسد: 🔸یکم. - چهره‌های جریان انقلابی؛ یعنی همان‌ها که خط مقدم‌اند و همان‌ها که برخی آب‌به‌آسیب‌ریزها به خاطر دعوای دو روزه سیاسی‌شان ازشان طالبان ساختند را ارج نهیم و ویترین انقلابی را تکمیل و پُررنگ کنیم. زبان تکریم داشته‌هامان را داشته باشیم. - انگاره‌ای که این ویترین به ذهن متبادر می‌کند مهم است؛ مصمم، متعهد، دلسوز، دارای راه‌حل، مردمی، انقلابی، عمیق، در صحنه و... . نگذارید نیروی انتظامی یا رقبای سیاسی انگاره‌ای دیگر بسازند. 🔸دوم. - در کنار تداوم همین کنشگری‌ها با هدف "توسعه امکان امر انقلابی"، باید بتوان کورسوهای امید و ادبیاتی برای عبور ساخت. هم در برآوردی کلان، نحوی از بازسازی گفتمانی ضرورت دارد و هم در سطح خُرد باید بتوان در مسائل مهم کشور راه‌حلی امیدآفرین دست و پا کرد. به این ترتیب وارد فضای "احیای امر انقلابی" خواهیم شد. - در سطح کلان، هویت این جریان، جایگاهش در منظومه انقلاب اسلامی و در نسبت با آرمان‌های اصیل انقلاب خمینی، رسالت، هدف و دلمشغولی‌اش یعنی اینکه به دنبال چیست، نسبتش با مردم و روش انقلابی‌اش اهمیت دارد. "روایت" که رهبرانقلاب به اهمیتش اشاره داشتند، در سطح کلانش(کلان‌روایت) با همین تلاش‌ها شکل می‌گیرد. باید بگوییم کیستیم، کجا ایستاده‌ایم و کدام سو باید برویم. چهره‌های فکری، حلقه‌های فکری و مطالعاتی همه و همه می‌توانند کمک کند. شاید بتوان حتی کتاب هم معرفی کرد و حول‌اش جریان شکل داد. - نسبت به تمامی آنچه می‌کوشد اصل این گفتمان را با انگ‌هایی دم‌دستی کنار بزند، باید حساس بود. مثلا گاه به‌گونه‌ای فاصله با رهبری را القا می‌کنند که انگار آنها که برای برجام دست و جیغ و هورا می‌کردند، مطابق طرح آیت‌الله خامنه‌ای می‌اندیشند! آتش‌به‌اختیاری و مجتهد بودن و نه کدمحور بودن، لازمه‌اش تکثر درونی است؛ لازمه‌اش امکان خطاست. خطای آنها در کدهای نامعتبرشان است و خطای اینها لازمه امر اجتهادی. و البته انفعال همیشه خطای کمتری دارد! سیدحسن نصرالله هم که باشی یک جا مثلا در مورد مُرسی ممکن است، تحلیل‌ات متفاوت از آب در بیاید؛ چه اشکالی دارد؟چه کسی می‌تواند انکار کند که سیدحسنی؟ آتش به اختیاری اصلا یعنی همین؛ یعنی آن‌قدر حضور و کنشگری‌ات مهم است که به خطاهای احتمالی‌ات هم می‌ارزد. خرده‌گیران، تمجید رهبری از رشد جریان دانشجویی را نمی‌بینند؛ تمایز در یک تحلیل آن هم در یک ضلع جریان انقلابی را اما بدجوری می‌بینند؛ چون ولایتمداری‌شان سیاست‌زده است. دعوت رهبری به روحیه انتقادی را نمی‌بینند؛ اما یک ملاحظه در مورد نقد را بدجوری می‌بینند تا وفاق تا تئوریزه کنند؛ و وفاق یعنی بی‌عملی، یعنی سکوت، یعنی انفعال، یعنی ای وای دو قطبی نشود، یعنی بگذار روند هنجاری تخته‌گاز به سمت پرتگاه برود تا بعدا در آرامش فکری بکنیم؛ یعنی نورمالیزاسیون؛ سقوط در سکوت! کشتی را در ساحل تعمیر کردن نه تنها هنر نیست که اصلا چون این کشتی به ساحل‌آمدنی نیست، چنین تعمیری هم توهم است. باید بگویی در دریا چه کنیم. اگر تشیع در تمامیتش نسبت‌مند با شریعت و مخطئه است، جریان انقلابی هم جریانی است نسبت‌مند با رهبری و در تلاش مداوم برای تحکیم این نسبت‌مندی؛ جریانی است که پویایی، نوبه‌نو شدن و رشد، در ذات انقلابی و ضدمحافظه‌کارانه‌اش جریان دارد. ادامه دارد... .... ....

🔻خداقوت به هم‌سنگران انقلابی‌ام/۱از۲ 🔹همین دو، سه ماه پیش بود که در پاسخ به اینکه "چه باید کرد؟" تلاش کردم در جمع معتکفین بگویم شما اشتباه می‌کنید در چنین شرایطی به دنبال اقدام و پروژه‌ای خیلی خاص، خیلی فکر شده، خیلی ویژه و خیلی مهم می‌گردید. اصلی‌ترین ماموریت، نه حتی "احیای امر انقلابی" که "توسعه امکان امر انقلابی" است. تلاش کردم بگویم شما باید کاری کنید که "همه" کاری کنند نه اینکه "فقط خودتان" کاری کنید! به عبارت بهتر باید "سوژه انقلابی"، کانون تلاش شما باشد؛ شاید یعنی همین "هسته سخت". گفتم مهم نیست حتی چه می‌کنید؛ مهم این است که کاری کنید! اینجا 🔹امروز فضا تا حدی تغییر کرده و این تغییر شاید بیش از همه مرهون دو نماینده گرانقدر انقلابی یعنی حمید رسایی و امیرحسین ثابتی است. همان‌ها که خیلی‌ها تلاش کردند نباشند و در خیلی لیست‌ها جایی نداشتند. اینها همان پاجوش‌ها هستند؛ علیه تکبر چنارها. دلمشغولیِ اقتصاد در مواجهه با وزیر و دلمشغولیِ فرهنگ در مواجهه با آنان که جز امروز و فردا کردن، چیزی در آستین ندارند، دو محور اصلی این تلاش‌ها بود. تجمع حجاب هم اگر چه شاید هیچ‌یک به عنوان یک راهکار مطلوبش نمی‌دانستیم، در نهایت کمک کرد؛ کمک به مرگ بی‌تفاوت بودن! کمک به "توسعه امکان امر انقلابی". جمع شد؛ اما حتی با جمع شدنش هم کمک کرد. 🔹و اکنون؛ اکنون اینها به ذهنم می‌رسد: 🔸یکم. - چهره‌های جریان انقلابی؛ یعنی همان‌ها که خط مقدم‌اند و همان‌ها که برخی آب‌به‌آسیب‌ریزها به خاطر دعوای دو روزه سیاسی‌شان ازشان طالبان ساختند را ارج نهیم و ویترین انقلابی را تکمیل و پُررنگ کنیم. زبان تکریم داشته‌هامان را داشته باشیم. - انگاره‌ای که این ویترین به ذهن متبادر می‌کند مهم است؛ مصمم، متعهد، دلسوز، دارای راه‌حل، مردمی، انقلابی، عمیق، در صحنه و... . نگذارید نیروی انتظامی یا رقبای سیاسی انگاره‌ای دیگر بسازند. 🔸دوم. - در کنار تداوم همین کنشگری‌ها با هدف "توسعه امکان امر انقلابی"، باید بتوان کورسوهای امید و ادبیاتی برای عبور ساخت. هم در برآوردی کلان، نحوی از بازسازی گفتمانی ضرورت دارد و هم در سطح خُرد باید بتوان در مسائل مهم کشور راه‌حلی امیدآفرین دست و پا کرد. به این ترتیب وارد فضای "احیای امر انقلابی" خواهیم شد. - در سطح کلان، هویت این جریان، جایگاهش در منظومه انقلاب اسلامی و در نسبت با آرمان‌های اصیل انقلاب خمینی، رسالت، هدف و دلمشغولی‌اش یعنی اینکه به دنبال چیست، نسبتش با مردم و روش انقلابی‌اش اهمیت دارد. "روایت" که رهبرانقلاب به اهمیتش اشاره داشتند، در سطح کلانش(کلان‌روایت) با همین تلاش‌ها شکل می‌گیرد. باید بگوییم کیستیم، کجا ایستاده‌ایم و کدام سو باید برویم. چهره‌های فکری، حلقه‌های فکری و مطالعاتی همه و همه می‌توانند کمک کند. شاید بتوان حتی کتاب هم معرفی کرد و حول‌اش جریان شکل داد. - نسبت به تمامی آنچه می‌کوشد اصل این گفتمان را با انگ‌هایی دم‌دستی کنار بزند، باید حساس بود. مثلا گاه به‌گونه‌ای فاصله با رهبری را القا می‌کنند که انگار آنها که برای برجام دست و جیغ و هورا می‌کردند، مطابق طرح آیت‌الله خامنه‌ای می‌اندیشند! آتش‌به‌اختیاری و مجتهد بودن و نه کدمحور بودن، لازمه‌اش تکثر درونی است؛ لازمه‌اش امکان خطاست. خطای آنها در کدهای نامعتبرشان است و خطای اینها لازمه امر اجتهادی. و البته انفعال همیشه خطای کمتری دارد! سیدحسن نصرالله هم که باشی یک جا مثلا در مورد مُرسی ممکن است، تحلیل‌ات متفاوت از آب در بیاید؛ چه اشکالی دارد؟چه کسی می‌تواند انکار کند که سیدحسنی؟ آتش به اختیاری اصلا یعنی همین؛ یعنی آن‌قدر حضور و کنشگری‌ات مهم است که به خطاهای احتمالی‌ات هم می‌ارزد. خرده‌گیران، تمجید رهبری از رشد جریان دانشجویی را نمی‌بینند؛ تمایز در یک تحلیل آن هم در یک ضلع جریان انقلابی را اما بدجوری می‌بینند؛ چون ولایتمداری‌شان سیاست‌زده است. دعوت رهبری به روحیه انتقادی را نمی‌بینند؛ اما یک ملاحظه در مورد نقد را بدجوری می‌بینند تا وفاق تا تئوریزه کنند؛ و وفاق یعنی بی‌عملی، یعنی سکوت، یعنی انفعال، یعنی ای وای دو قطبی نشود، یعنی بگذار روند هنجاری تخته‌گاز به سمت پرتگاه برود تا بعدا در آرامش فکری بکنیم؛ یعنی نورمالیزاسیون؛ سقوط در سکوت! کشتی را در ساحل تعمیر کردن نه تنها هنر نیست که اصلا چون این کشتی به ساحل‌آمدنی نیست، چنین تعمیری هم توهم است. باید بگویی در دریا چه کنیم. اگر تشیع در تمامیتش نسبت‌مند با شریعت و مخطئه است، جریان انقلابی هم جریانی است نسبت‌مند با رهبری و در تلاش مداوم برای تحکیم این نسبت‌مندی؛ جریانی است که پویایی، نوبه‌نو شدن و رشد، در ذات انقلابی و ضدمحافظه‌کارانه‌اش جریان دارد. ادامه دارد... محمد مهدی تهرانی .... ....

🎥 ببینید | نعمت جمهوری اسلامی به بیان صادق شهبازی .... ....

#یادداشت_اساتید 📝 بخوانید | آیا جنگ محتمل است؟ 🔹 خلاصه: 1. آمریکا در جنگی که از پیش برنده نباشد، وارد نمی شود. 2. حمله نقطه ای رژیم به زیرساخت های جمهوری اسلامی برایش حکم انتحار دارد. 3. اگر خدا دشمن را در مدار جنگ بگذارد چه باک، چه نیک، چه عالی، قصه جنگ بدر همین بود. این عوضی، معامله‌گر نیست، قمار باز است، برد نمی خواهد، باخت مطلق همه را میخواهد. فقط بدشانسی آورده که هیچ برگ برنده‌ای جز دیوانه‌بازی ندارد. آمریکا در هیچ جنگ از پیش برنده‌ای وارد نمی‌شود. آمریکا در آخرین جنگی که شرکت داشته است، جنگ عراق بود و علیه صدام با آن شرایط خاص خودش. بمباران یمن یا افغانستان با ایران از جهات مختلفی متفاوت است. در جای خود قابل بحث است. غرضِ نوشته، چیز دیگری است! در فرضِ بنده که آمریکا اهل حمله کردن به حریف سر حال نیست، آیا رژیم صهیونیستی در این کار جلو نخواهد افتاد؟ به هیچ وجه. چرا که اگر در پدافند، از سیستم یکپارچه ناتو استفاده می‌کند، ولی در نهایت نتیجه همانی است که عراق، حزب الله و یمن و وعده صادق یک و دو بر سرش آوردند. آن هم در اماکن نظامی. رژیم هیچ همسنگری در زد و خورد نظامی در برابر اراده قاطع جمهوری اسلامی نخواهد داشت. نه عرب ها و نه اروپایی ها قادر بر هم افزایی با رژیم صهیونیستی برای ایجاد یک ائتلاف نظامی نیستند. اگر آنچه که به عنوان حمله نقطه ای به زیرساخت‌های جمهوری اسلامی ایران مطرح است، فقط از سمت رژیم محتمل باشد، بلاشک با واکنش متقابل جمهوری اسلامی مواجه خواهد شد. هر مقدار هم ضربات به ایران دردناک باشد، ضربات ایران بر زیرساخت ها در رژیم مهلک و نابودکننده خواهد بود. لذا حمله نقطه‌ای به ایران از جهت ناتوانی در پدافند برای رژیم، حکم انتحار دارد . اگر ایران پدافندش چنین و چنان باشد هم، رژیم در بالاترین سطوح پدافندی در مهمترین اماکن نظامی خود مغلوب شد. اما از کجا معلوم که دشمن دیوانگی نکند؟ آیا «ایران ضعیف» آمریکا را سر شوق جنگ نخواهد آورد؟ چرا که نه! شاید این خدا باشد که اسباب این کوچک دیدن ایران و جبهه مقاومت را در چشم دشمن پدید آورد: وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا وَيُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا ۗ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ و [یاد کنید] هنگامی را که در جنگ بدر باهم برخورد کردید، دشمن را در چشم شما اندک نشان داد، و شما را نیز در چشم آنان اندک نشان داد [اگر چه در گرما گرم جنگ، شما را در نظر آنان بسیار و آنان را در نظر شما اندک نشان داد] تا خدا پیروزی شما و شکست آنان را که [بر اساس اراده‌اش] انجام شدنی بود، تحقّق دهد؛ و همه کارها به سوی خدا بازگردانده می شود. / آیه ۴۴ سوره انفال تصادف در تاریخ جایی ندارد، این خداست که در جنگ بدر دشمن را به قلّت مسلمین تحریک کرد، هر چند اسلامیان در قلت بودند و از جنگ کراهت داشتند: كَمَا أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكَارِهُونَ همان گونه که پروردگارت تو را به درستی و راستی از خانه‌ات [به سوی جنگ بدر] بیرون آورد و گروهی از مؤمنان [از رفتن به جنگ] ناخشنود بودند. / آیه ۵ سوره انفال اما نتیجه جنگ، عزت و نصرتی تاریخی با قتل سران کفر و شرک و دشمنان اصلی رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) رقم خورد. کسی از جنگ استقبال نمی کند، ولی اگر در این جنگ نابودی سران کفر و شرک همانند ابوجهل، عتبه و دیگران رقم بخورد را به چه قیمتی باید خرید؟ به قیمت دیوانه خواندن حزب الله و مومنان: إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَٰؤُلَاءِ دِينُهُمْ ۗ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ و [یاد کنید] هنگامی را که منافقان و آنان که در دل هایشان بیماری [شک و تردید نسبت به حقایق] است، می گفتند: مؤمنان را دینشان [با این جمعیت اندک و اسلحه ناچیز برای شرکت در میدان نبرد] فریفت، و [آنان باور نمی کردند که] هر کس بر خدا توکل کند [بی تردید پیروز می شود]؛ زیرا خدا توانای شکست ناپذیر و حکیم است./ آیه ۴۹ سوره انفال نتیجه نهایی هزینه دارد، ولی به نتایج آن همیشه می‌ارزد. در جنگ بدر، ۱۴ نفر از مسلمانان شهید شدند، که شامل ۶ مهاجر و ۸ انصاری بودند. همچنین، ۷۰ نفر یا بیشتر، از مشرکان کشته شدند و ۷۴ نفر اسیر شدند. 📝 دکتر مجید بذرافکن، معاون فرهنگی و اجتماعی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی .... ....

🟠 سر هر کوچه یک #بانک زده‌اند، ولی سر هر کوچه یک تولیدی نیست! به جای اینکه از کار پول دربیاورند، از پول، پول درمی‌آورند... باید زد زیر میز... #تک_بانک سلیمانی .... ....

چرا نخبگان و سرمایه‌داران در حال ترک انگلیس هستند؟! تحلیلگر انگلیسی‌زبان پاسخ می‌دهد کنستانتین کیسین، نویسنده، مترجم و تحلیلگر سیاسی: همه افراد باهوش و بااستعدادی که می‌شناسم در حال ترک این کشور هستند. هر کسی که بتواند، در حال ترک است، همه ثروتمندان در حال ترک هستند. این کشور بیشتر از هر کشور دیگری به جز چین، میلیونرها را از دست داده است. .... ....

🎥 دو واحد آمریکا شناسی در یک دقیقه! ‌.... ....

«علم اقتصاد!» کار عموم اقتصاددانان در ایران و عموم جهان توجیه کار سیاستمدار و تولید محتوای پشتیبان برای آن در قالب «علم اقتصاد» است. تا دیروز، وضع تعرفه تجاری خلاف اصول علم اقتصاد، تجارت آزاد جهانی و جرم نابخشودنی بود و اقتصاد دستوری نام داشت و همگان فریاد وامصیبتا سر میدادند اما از فردا پس از وضع تعرفه ترامپ بر تجارت جهان، بسیاری از اقتصادخوانان ایرانی و خارجی مشتاقانه او را می‌ستایند و از مدح وضع تعرفه بر تجارت و بنیان‌های آن در «علم اقتصاد» و تاثیرات آن بر توسعه جهان و لطافت پوست مردم شعرها خواهند سرود. ✍سیدامیرحسین حسینی🇮🇷 .... ....

🎥 باز هم علی مطهری با درک نکردن حقایق و شرایط تقصیرها را به گردن رهبری انداخت جناب آقای مطهری تجربه برجام نشان داد حق با رهبر انقلاب بود ▪️ آقای مطهری در کلیپ بالا می‌گوید ما نباید منتظر فرامین رهبری باشیم و رئیس جمهور باید بر خلاف نظر رهبری اعلام مذاکره با آمریکا می‌کرد. ▪️ اما تجربه برجام به اذعان وزیر محترم امور خارجه نشان داد که حق با رهبر انقلاب بود. به گزارش ایسنا در سال ۱۳۹۹، جناب آقای عراقچی وزیر محترم امور خارجه کشورمان با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام که در آن لینک گفت‌وگوی خود با پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب را قرار داده ، یادآور شد: رهبر انقلاب هیچ‌گاه نسبت به مذاکره و نیت طرف‌های مقابل خوش‌بین نبودند و از روز اوّل تا آخر هم فرمودند که خوش‌بین نیستند. البته مشخص هم شد که حق با ایشان بود و در همه‌ی موارد این مسئله روشن شد. .... ....