📌سخنگوی وزارت خارجه: ایده کنسرسیوم به هیچ عنوان نمی‌تواند جایگزین غنی‌سازی در داخل ایران شود. .... ....

🔴👆این توییت را برادسکی رئیس سازمان صهیونیستی «اتحاد علیه ایران» درباره دکتر مدنی‌زاده نگاشته است: "بهترین دانشگاههای ما در حال تربیت وزیر برای دشمنان قسم خورده ما هستند"! 🔹حقیر تاکنون نه دکتر مدنی‌زاده را دیده‌ام و نه با ایشان صحبتی داشته‌ام اما طبق آنچه درباره دیانت ایشان شنیده‌ام، ایشان فردی بسیار محترم و متشرّع است؛ آنقدر که می‌توانم نمازم را به ایشان اقتدا کنم. 🔹اما تدیّن ایشان به معنای آن نیست که لزوما صلاحیت سکانداری اقتصاد کشور را دارند. برعکس، آنچه درباره بنیاد ضد ایرانی «HAND» شنیده‌ایم (یعنی همان بنیادی که ایشان بورس آن بنیاد در آمریکا بوده) سبب نگرانی بسیار ما شده است. این بورسیه‌ها به نقل از سایت بنیاد «HAND» و اظهارات خانم نوشین هاشمی رییس ضدانقلاب این بنیاد، ذیل هدفگذاری برای نفوذ نرم از دریچه اقتصاد بوده و هدف از آن،پرورش شبکه‌ای از اقتصاددانان ایرانی برای مدیریت اقتصاد ایران در راستای ایجاد اصلاحات آمریکایی بوده است! 🔹سوال اساسی این است که آیا انقلاب ما صرفا سیاسی بوده و یا جامع و تمدنی؟! اگر انقلاب ما تمدنی بوده و به تصریح رهبر انقلاب، هدف از آن بسترسازی برای تمدن نوین اسلامی بوده چرا باید برای اقتصادمان(که از مهمترین ارکان تمدن است)چنین نسخه‌ای بپیچیم؟! و چرا باید یکی از اولین تربیت‌شدگان این بنیاد ضد ایرانی، سکاندار اقتصاد ما شود؟! 🔹عرضم را با فرمایش ماندگار امام راحل به پایان می‌برم:"ما از شر رضاخان و محمدرضا خلاص شدیم لکن از شر تربیت یافتگان غرب وشرق به این زودیها نجات نخواهیم یافت". 👤 دکتر منان رئیسی (نماینده قم در مجلس) .... ....

🔴 چی رو با چی نخوریم؟ ♻️ مصرف همزمان این غذاها ممنوع! #طب .... ....

🔴 #مزاج_رفتار ♻️ آیا میدانید رفتارها نیز #مزاجی متفاوت دارند؟ 🔹 هرکدام از رفتارها می‌توانند #گرمی‌بخش جسم و روان و موجب سلامت فرد شوند و یا #سردی‌بخش و بیماری زا باشند. 🔹 رفتارهای #صمیمانه، متواضعانه، بدون تکبر و خودنمایی گرم هستند و سلامتی فرد را تقویت می‌کنند و بلعکس!  .... ....

✅ اینجا مراسم ترحیم پدر علی انصاری مالک بانک ابر متخلف آینده است همان بانکی که بیشترین نقش را در بی انضباطی مالی و تورم آفرینی در نظام بانکی کشور دارد، برادر سیدحسن خمینی، علوی وزیر سابق اطلاعات، فلان مداح سرشناس و خیلی های دیگر از سیاسیون و غیرسیاسیون آمده اند! حالا فهمیدید چرا بانک آینده با وجود همه تخلفات عظیم مالی، منحل نمی شود و یک ملت باید فدای ماندن آن بشوند!؟ عقبه اقتصاد بیمار کشور اینگونه است... ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.... ....

🗒امام و لیبرال‌های ایرانی: داستانِ دیگریِ هویّتیِ انقلاب مهدی جمشیدی ۱. امام خمینی در سال‌های پایانی حیاتش، حسّاسیّت بسیار شدیدی نسبت به لیبرال‌ها و چالش‌های آنها و احتمال راه‌یابی‌شان به درون قدرت پیدا کرد. این چند فراز، می‌تواند گویای درستی ادعای یادشده باشد: «لیبرال‌ها» را در مراکز نفوذ می‌دهند که شاید به مقاصد شوم خود برسند(صحیفۀ امام، ج۲۱، ص۸۶)؛ نباید برای رضایت «چند لیبرال خودفروخته»، در اظهارنظرها به‌گونه‌ای غلط عمل کنیم که حزب‌الله عزیز، احساس کند جمهوری اسلامی دارد از مواضع اصولی‌اش عدول می‌کند(صحیفۀ امام خمینی، ج۲۱: ۲۸۴)؛ ما هنوز هم چوب اعتماد خود را به «لیبرال‌ها» می‌خوریم. تا من هستم نخواهم گذاشت حکومت به دست «لیبرال‌ها» بیفتد(صحیفۀ امام، ج۲۱، ص۲۸۵_۲۸۶)؛ کسانی‌که از «لیبرال‌ها» دفاع می‌کنند، پیش ملّت راهی ندارند(صحیفۀ امام، ج۲۱، ص۳۲۶).البته باید اظهار شگفتی کرد که چرا در دهه‌های گذشته، این پاره از تفکّر امام خمینی، مغفول و مهجور واقع شده و نسبت امام خمینی با لیبرالیسم و لیبرال‌‌ها، آنچنان که ضرورت اقتضا می‌کرده، بستر بحث و مطالعه نبوده است. ۲. حال باید تأمّل کرد که این دغدغه و نگرانیِ امام خمینی در دورۀ پس از ایشان، چه سرنوشتی را تجربه کرد. آنچه‌که امام خمینی از وقوعش خوف داشت، رخ داد؛ لیبرال‌ها توانستند نه‌فقط در عرصۀ عمومی جان تازه بیابند، بلکه حتی به سطوح تعیین‌کنندۀ قدرت دست بیابند. این‌بار، مسأله مهدی بارزگان و نهضت آزادی نبود، بلکه همان کسانی‌که بیش‌وکم در برابر این جریان فکری و سیاسی، موضع‌گیری کرده بودند و آن را برنمی‌تابیدند، خودشان به مصداقِ روزآمدِ تفکّر لیبرالی تبدیل شدند و به‌این‌ترتیب، لیبرالیسم ایرانی، پوست‌اندازی عاملیّتی کرد. اینک دیگر حاجت به حضور بازرگان نبود، بلکه آنان که در دهۀ شصت، «چپ‌های مذهبی» و «مجمع عقلا» خوانده می‌شدند، لیبرالیسم سیاسی و لیبرالیسم اقتصادی را برگزیدند و راه ناتمامِ بازرگان را در پیش گرفتند. لیبرالیسم ایرانی، گاه از سوی بازرگان و نهضت آزادی به‌صورت ضدّانقلابی‌گری و آمریکامداری و سازش جلوه‌گر می‌شود؛ و گاه از طرف هاشمی‌رفسنجانی و کارگزاران سازندگی در هندسۀ عمل‌گرایی و فن‌سالاری و توسعه‌گرایی نمایان می‌گردد؛ و زمانی از سوی خاتمی و جبهۀ اصلاحات، جامۀ سکولاریسم و روشنفکری شبه‌دینی و دموکراسیِ لیبرال به تن می‌کند. اینان، دیگری‌های ایدئولوژیکِ نظام هستند که از قضا، همگی در قدرت رسمی بوده‌اند و سیاست‌های غلط خویش را یکی پس از دیگری به اجرا نهاده‌اند. ۳. امام خمینی به سیاست دینی، نگاه هویّتی و معنایی داشت، نه نگاه عمل‌گرایانه و قدرت‌مآبانه. ازاین‌رو، معتقد نبود که ساختار سیاسی باید به هر بهایی تداوم یابد و باید برای استمرار آن، هر معامله و موازنه‌ای را پذیرفت. سیاست او، دیپلماتیک به معنای تجدّدی‌اش نبود، بلکه سیاست انقلابی بود. در سیاست انقلابی، نباید به دیگری‌های هویّتی، مجال حضور در قدرت سیاسی را داد و به‌عنوان تکثّر و همبستگی و وفاق، انقلاب را سهمیه‌بندی و تکه‌تکه کرد و میان نیروها و جریان‌های سیاسی متعارض، تقسیم کرد. انقلاب، یک حقیقت معناییِ واحد و یکپارچه است و باید کسانی زمام و عنان آن را به دست بگیرند که خلوص فکری نسبت به اصالت‌های اسلامی و انقلابی دارند. همین تعبیر خلوص، از جمله تعابیری است که در ادبیّات امام خمینی به چشم می‌خورد و ایشان بر آن، اصرار وافر داشت، اما امروز، به یک دشنام سیاسی تبدیل شده و از انحصارگرایی حکایت می‌کند. این در حالی است که امام، تکثّر برون‌گفتمانی و بی‌ضابطه و عمل‌گرایانه را برنمی‌تابید و نمی‌خواست قدرت سیاسی، عرصۀ کنشگریِ دیگری‌های هویّتی بشود. روشن است که در این حال، هم دایرۀ خودی‌ها محدود می‌شود و هم دیگری‌ها، معترض خواهند شد، اما این امر، تغییری در نظر ایشان ایجاد نکرد، بلکه برعکس، ایشان بر این باور بود که رویکرد سال‌های آغازین انقلاب که بر چنین تکثّر و تنوّعی دلالت داشت، غلط بود. آری، امام معتقد به آزادی بیان و فکر بود و در پی بنانهادن استبداد دینی نبود، اما تکثّر و تنوّع را در عرصۀ عمومی می‌دید و نه در عرصۀ رسمی و حاکمیّتی. قدرت سیاسی، باید بر خلوص هویّتی مبتنی باشد، اما عرصۀ اجتماعیِ بیرون از آن، معرکۀ مواجهات انتقادی و چالشی میان هویّت‌ها و رهیافت‌هاست. در ذهن امام، چنین تفکیکی وجود داشت و امام، حکم عرصۀ عمومی را به عرصۀ حاکمیّتی تعمیم نمی‌داد. آن حجم جدّی و تأمّل‌برانگیز از حسّاسیّت امام خمینی نسبت به لیبرال‌ها، در دورۀ پس از ایشان، به فراموشی سپرده شده و به‌تدریج، خودی‌های دیروز، غیرخودی‌های امروز شدند و خطِ لیبرالیسم را در حاکمیّت رقم زدند. ازاین‌رو، جمهوری اسلامی از سوی کارگزارانش ضربه خورد؛ کسانی‌که احساس می‌کردند دورۀ انقلابی به سر آمده و با رحلت امام، باید تجدیدنظر کرد. .... ....

*تلخ ، اما واقعی* بر همه لازم است که این کلیپ را منتشر کنند👆 🙋‍♂️🤞👌😞 حتما تا انتها گوش بدید دکترا از ایران و دکترا از آمریکا .... ....