✅ اینجا مراسم ترحیم پدر علی انصاری مالک بانک ابر متخلف آینده است همان بانکی که بیشترین نقش را در بی انضباطی مالی و تورم آفرینی در نظام بانکی کشور دارد، برادر سیدحسن خمینی، علوی وزیر سابق اطلاعات، فلان مداح سرشناس و خیلی های دیگر از سیاسیون و غیرسیاسیون آمده اند! حالا فهمیدید چرا بانک آینده با وجود همه تخلفات عظیم مالی، منحل نمی شود و یک ملت باید فدای ماندن آن بشوند!؟
عقبه اقتصاد بیمار کشور اینگونه است...
....
....
🗒امام و لیبرالهای ایرانی:
داستانِ دیگریِ هویّتیِ انقلاب
مهدی جمشیدی
۱. امام خمینی در سالهای پایانی حیاتش، حسّاسیّت بسیار شدیدی نسبت به لیبرالها و چالشهای آنها و احتمال راهیابیشان به درون قدرت پیدا کرد. این چند فراز، میتواند گویای درستی ادعای یادشده باشد: «لیبرالها» را در مراکز نفوذ میدهند که شاید به مقاصد شوم خود برسند(صحیفۀ امام، ج۲۱، ص۸۶)؛ نباید برای رضایت «چند لیبرال خودفروخته»، در اظهارنظرها بهگونهای غلط عمل کنیم که حزبالله عزیز، احساس کند جمهوری اسلامی دارد از مواضع اصولیاش عدول میکند(صحیفۀ امام خمینی، ج۲۱: ۲۸۴)؛ ما هنوز هم چوب اعتماد خود را به «لیبرالها» میخوریم. تا من هستم نخواهم گذاشت حکومت به دست «لیبرالها» بیفتد(صحیفۀ امام، ج۲۱، ص۲۸۵_۲۸۶)؛ کسانیکه از «لیبرالها» دفاع میکنند، پیش ملّت راهی ندارند(صحیفۀ امام، ج۲۱، ص۳۲۶).البته باید اظهار شگفتی کرد که چرا در دهههای گذشته، این پاره از تفکّر امام خمینی، مغفول و مهجور واقع شده و نسبت امام خمینی با لیبرالیسم و لیبرالها، آنچنان که ضرورت اقتضا میکرده، بستر بحث و مطالعه نبوده است.
۲. حال باید تأمّل کرد که این دغدغه و نگرانیِ امام خمینی در دورۀ پس از ایشان، چه سرنوشتی را تجربه کرد. آنچهکه امام خمینی از وقوعش خوف داشت، رخ داد؛ لیبرالها توانستند نهفقط در عرصۀ عمومی جان تازه بیابند، بلکه حتی به سطوح تعیینکنندۀ قدرت دست بیابند. اینبار، مسأله مهدی بارزگان و نهضت آزادی نبود، بلکه همان کسانیکه بیشوکم در برابر این جریان فکری و سیاسی، موضعگیری کرده بودند و آن را برنمیتابیدند، خودشان به مصداقِ روزآمدِ تفکّر لیبرالی تبدیل شدند و بهاینترتیب، لیبرالیسم ایرانی، پوستاندازی عاملیّتی کرد. اینک دیگر حاجت به حضور بازرگان نبود، بلکه آنان که در دهۀ شصت، «چپهای مذهبی» و «مجمع عقلا» خوانده میشدند، لیبرالیسم سیاسی و لیبرالیسم اقتصادی را برگزیدند و راه ناتمامِ بازرگان را در پیش گرفتند. لیبرالیسم ایرانی، گاه از سوی بازرگان و نهضت آزادی بهصورت ضدّانقلابیگری و آمریکامداری و سازش جلوهگر میشود؛ و گاه از طرف هاشمیرفسنجانی و کارگزاران سازندگی در هندسۀ عملگرایی و فنسالاری و توسعهگرایی نمایان میگردد؛ و زمانی از سوی خاتمی و جبهۀ اصلاحات، جامۀ سکولاریسم و روشنفکری شبهدینی و دموکراسیِ لیبرال به تن میکند. اینان، دیگریهای ایدئولوژیکِ نظام هستند که از قضا، همگی در قدرت رسمی بودهاند و سیاستهای غلط خویش را یکی پس از دیگری به اجرا نهادهاند.
۳. امام خمینی به سیاست دینی، نگاه هویّتی و معنایی داشت، نه نگاه عملگرایانه و قدرتمآبانه. ازاینرو، معتقد نبود که ساختار سیاسی باید به هر بهایی تداوم یابد و باید برای استمرار آن، هر معامله و موازنهای را پذیرفت. سیاست او، دیپلماتیک به معنای تجدّدیاش نبود، بلکه سیاست انقلابی بود. در سیاست انقلابی، نباید به دیگریهای هویّتی، مجال حضور در قدرت سیاسی را داد و بهعنوان تکثّر و همبستگی و وفاق، انقلاب را سهمیهبندی و تکهتکه کرد و میان نیروها و جریانهای سیاسی متعارض، تقسیم کرد. انقلاب، یک حقیقت معناییِ واحد و یکپارچه است و باید کسانی زمام و عنان آن را به دست بگیرند که خلوص فکری نسبت به اصالتهای اسلامی و انقلابی دارند. همین تعبیر خلوص، از جمله تعابیری است که در ادبیّات امام خمینی به چشم میخورد و ایشان بر آن، اصرار وافر داشت، اما امروز، به یک دشنام سیاسی تبدیل شده و از انحصارگرایی حکایت میکند. این در حالی است که امام، تکثّر برونگفتمانی و بیضابطه و عملگرایانه را برنمیتابید و نمیخواست قدرت سیاسی، عرصۀ کنشگریِ دیگریهای هویّتی بشود. روشن است که در این حال، هم دایرۀ خودیها محدود میشود و هم دیگریها، معترض خواهند شد، اما این امر، تغییری در نظر ایشان ایجاد نکرد، بلکه برعکس، ایشان بر این باور بود که رویکرد سالهای آغازین انقلاب که بر چنین تکثّر و تنوّعی دلالت داشت، غلط بود. آری، امام معتقد به آزادی بیان و فکر بود و در پی بنانهادن استبداد دینی نبود، اما تکثّر و تنوّع را در عرصۀ عمومی میدید و نه در عرصۀ رسمی و حاکمیّتی. قدرت سیاسی، باید بر خلوص هویّتی مبتنی باشد، اما عرصۀ اجتماعیِ بیرون از آن، معرکۀ مواجهات انتقادی و چالشی میان هویّتها و رهیافتهاست. در ذهن امام، چنین تفکیکی وجود داشت و امام، حکم عرصۀ عمومی را به عرصۀ حاکمیّتی تعمیم نمیداد. آن حجم جدّی و تأمّلبرانگیز از حسّاسیّت امام خمینی نسبت به لیبرالها، در دورۀ پس از ایشان، به فراموشی سپرده شده و بهتدریج، خودیهای دیروز، غیرخودیهای امروز شدند و خطِ لیبرالیسم را در حاکمیّت رقم زدند. ازاینرو، جمهوری اسلامی از سوی کارگزارانش ضربه خورد؛ کسانیکه احساس میکردند دورۀ انقلابی به سر آمده و با رحلت امام، باید تجدیدنظر کرد.
....
....
27.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
*تلخ ، اما واقعی* بر همه لازم است که این کلیپ را منتشر کنند👆
🙋♂️🤞👌😞
حتما تا انتها گوش بدید
دکترا از ایران
و دکترا از آمریکا
....
....
مستندی که امروز ساعت ساعت ۱۹:۴۵ از شبکه سه پخش میشه واقعا ویژه است و شاید اولین کاری به این صورت باشه که در مورد آقا ساخته میشه و حیفه دیده نشه. اگر کار رو ندیده بودم، توصیه نمیکردم به دیده شدنش ...
صحبتهای مراجع و علما در مورد امام و آقا خصوصا مواردی که شاید کمتر دیده شده و برخی آرشیوی هستند، حتما میتونه جذاب و بصیرتافزا باشه.
ببینید ... مستند «روایت دیگر»
◾️@hamidkasiri_ir
◾️ @MASHOUF401
12.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💢 در حمله بی سابقه اوکراین به روسیه چه گذشت و کدام مراکز نظامی هدف قرار گرفتند؟
....
....
5.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 خشم مزدوران موساد در شبکههای فارسیزبان از عدم همراهی مردم و شکست پروژه غربی اعتصاب!
مجری برنامه خطاب به مردم: شما بیشرف هستید!
....
....
♻️ پاسخ رهبر انقلاب به درخواست خاتمی برای ملاقات در بیمارستان
🔰 حمید رسایی: بعد از دیدار آقای خاتمی با آقای شیخ حسین انصاریان که از وعاظ به نام کشورمان هستند، انتقاداتی مطرح شد تا اینکه آقای انصاریان خودشان در ویدیویی، نکاتی را در توجیه این دیدار بیان کردند. در باره مطالب ایشان، نکاتی را در پستی نوشتم، اینجا بخوانید:
eitaa.com/rasaee/20240
🔹از آنجا که مواضع و سیره رهبر معظم انقلاب برای آقای انصاریان مهم است و در این ویدئو هم به سیره رفتاری ایشان استناد کردهاند، بازخوانی پاسخ رهبر انقلاب (وقتی در بیمارستان بستری بودند) به درخواست ملاقات آقای خاتمی را ضروری میدانم.
🔹سال ۹۷ وقتی امام خامنهای برای عمل جراحی در بیمارستان بستری بودند و دوره نقاهت پس از عمل را طی میکردند، با طراحی یک جریان سیاسی و به منظور بیرون آمدن از بنبستی که خود را در آن گرفتار کرده بودند، یکی از وزرای دولت یازدهم مأمور میشود تا در فرصت دیدار و ملاقاتش با امام خامنهای، موضوع حضور خاتمی در بیمارستان و ملاقات با ایشان را مطرح کند.
🔹بر اساس آنچه این وزیر محترم نقل کرده، این درخواست از طرف وی مطرح شد اما پاسخی که از سوی رهبر انقلاب دریافت میشود این است که «ایشان (خاتمی) باقی بر فتنه و باغی بر نظام اسلامی است و شرط بازگشت، عمل به همان آیه کریمه الّا الذینَ تابُوا وَ أصلَحوا وَ بَیّنُوا است.» (آیه ۱۶۰ سوره بقره)
🔹این جمله امام خامنه ای حکایت از آن می کند که فتنه سال ۸۸ یک دعوای شخصی یا حزبی و سیاسی نبود بلکه کودتایی علیه نظام اسلامی بود که برخی واقعیت را در آن کتمان کردند و آنچه بیش از هر چیز برای نظام اسلامی اهمیت دارد، دفاع از حیثیت جمهوریت و آرای مردم به عنوان حق الناس است و تنها راه بازگشت کسانی که در حق جمهوریت نظام ظلم کرده اند، طی کردن همان مراحلی است که در آیه کریمه ۱۶۰ سوره بقره ذکر شده یعنی: توبه، جبران ضررهای وارده و بیان واقعیت.
🔹اما استناد رهبر معظم انقلاب به آیه کریمه ۱۵۹ و ۱۶۰ سوره بقره، حکایت از دقت عالمانه ایشان دارد. شأن نزول این آیات در خصوص چند تن از مسلمانان همچون "معاذ بن جبل" و"سعد بن معاذ" و "خارجة بن زيد" است که از دانشمندان يهودی در خصوص بخش هایی از تورات (كه با ظهور پيامبر اسلام ارتباط داشت) سئوال كردند، ولی آنان به جاى بيان حقيقت، آن را مخفى نگاه داشتند و آنگاه بود كه اين آيه شريفه نازل شد و خدای سبحان هشدار داد كه كتمان حقيقت، گناه بزرگى است و كيفرى سهمگين در پى دارد.
🔹برخى مفسرین نيز معتقدند كه این آيه شریفه، جهان شمول است و به همه كسانى كه حقايق را كتمان مىكنند، هشدار مىدهد و مسئوليت كتمان حق و راه جبران آن را گوشزد میکند که راه جبران این کتمان، توبه و اصلاح مفاسدى که بر اثر کتمان حقایق دین پدیدار شده و نیز بیان آن حقایق است.
🔹خاتمی و دو دوست دیگر او همانطور که مقام معظم رهبری به درخواست بی وجه برخی چهرههای سیاسی پاسخ دادند، به دلیل سوابقشان در حال حاضر مورد ملاطفت نظام اسلامی قرار گرفتهاند و الا حکم بغی کننده بر نظام اسلامی مشخص است. محتوای آیه شریفه، همان چیزی است که در طول سالهای بعد از فتنه ۸۸ بارها و بارها از سوی مقام معظم رهبری عنوان شده است.
🔹از جمله وقتی در نشستی صمیمانه و صریح با حدود هزار نفر از دانشجویان دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی یکی از دانشجویان در باره فتنه سال ۸۸ و عواقب آن سئوالی مطرح کرد، امام خامنه ای فرمودند: «در انتخابات سال ۸۸ آن كسانى كه فكر میكردند در انتخابات تقلب شده، چرا براى مواجهه با تقلب، اردوكشى خيابانى كردند؟ چرا اين را جواب نمیدهند؟ صد بار ما سؤال كرديم؛ نه در مجامع عمومى، نخير، به شكلى كه قابل جواب دادن بوده؛ اما جواب ندارند. خب، چرا عذرخواهى نمیكنند؟ در جلسات خصوصى میگويند ما اعتراف میكنيم كه تقلب اتفاق نيفتاده بود. خب، اگر تقلب اتفاق نيفتاده بود، چرا كشور را دچار اين ضايعات كرديد؟ چرا براى كشور هزينه درست كرديد؟ اگر خداى متعال به اين ملت كمک نمیكرد، گروههاى مردم به جان هم مىافتادند، میدانيد چه اتفاقى مىافتاد؟»
....
....