همصدا با ترامپ و نتانیاهو ▫️ میرحسین موسوی بیانیه می‌دهد و دنیای اقتصاد امضا جمع می‌کند که بعد از جنگ برای ایران نسخه بپیچند. میرحسین موسوی را به جنبش «نه غزه نه لبنان» در 88 می‌شناسیم که همین دو سال پیش نوشت حضور در سوریه از ننگین‌ترین جرائم و نشانۀ نیات شوم کجروی نظام ایران است. دنیای اقتصاد نیز از پیشآهنگان طرفدار «مذاکره به هر قیمتی» است. حال یک سال نشده که فرمان به دست دوستان میرحسین و دنیای اقتصاد افتاده؛ از غزه و لبنان و سوریه عقب نشستیم، به هر قیمتی به مذاکره نشستیم تا جنگ سهمگین به داخل خاک ایران کشید. حالا دنیای اقتصاد و میرحسین و دیگران دوباره نسخه پیچیده‌اند: تغییر پارادایم. 🔶 رژیم صهیونیستی به صداوسیما موشک میزند ،همزمان جریانی رسانه‌ای به صداوسیما حمله می‌کند. رژیم صهیونیستی به زندان اوین حمله می‌کند، همزمان جریانی سیاسی خواستار آزادی مجرمان می‌شود. رژیم صهیونیستی با بی‌شرمی نظام جمهوری اسلامی ایران را تهدید می‌کند، همزمان جریانی رسانه‌ای تغییر پارادایم را مطرح می‌کند. این همصدایی جدید نیست و بارها این هم‌آوایی را در حمله به توسعۀ دفاع موشکی یا ستیز با مبانی وحدت‌بخش دینی یا خشم‌افشانی علیه توسعۀ روابط با کشورهایی که «آمریکا خوشش نمی‌آید» در سطح بین الملل دیده‌ایم. مثل آنروز که میان لشکرکشی آمریکا به شرق و غرب کشور در افغانستان و عراق، مجلس ششم به رهبری نامه نوشت: «حالا وقت نوشیدن جام زهر است» 🔷 آمریکا در مهر 1380 به مرزهای شرقی ایران لشکر کشید. مجلس ششم اردیبهشت 1381 نامه نوشت «باید جام زهر را نوشید!» آمریکا دوباره لشکر کشید: اسفند همان سال چند صد هزار سرباز ناتو به دعوت «نامۀ جام زهر» این بار به مرزهای غربی ایران آمدند تا منگنه را به نفع اهداف سیاسی آن نامه تنگ کند. این لشکرکشی در تهران برای آمریکا میوه داد، در سعد آباد، در بیانیۀ تعلیق هسته‌ای در مهر 1382، وقتی که حسن روحانی مسئولیت پروندۀ هسته‌ای ایران را به دست گرفت. برنامه تمام نشد! چند ماه بعد در زمستان 82، در زمانی که مردم در عزای زلزلۀ بم بودند، همان نویسندگان نامۀ جام زهر در مجلس برای اهداف سیاسی خود به تحصن نشستند و تیم تعلیق به بروکسل رفتند تا روشن شود گام بعدی این برنامۀ جامع مشترک اقدام چیست. 🔶 کودتای مخملی 88 نیز به کمک نظم سلطه آمد. این بار ورق در منطقه علیه برنامۀ مشترک سلطه برگشته بود؛ پیروزی 33 روزۀ لبنان، پیروزی 22 روزۀ غزه، ناکامی آمریکا در عراق و افغانستان، پیشرفت شتابان هسته‌ای در ایران، فرستادن ماهواره‌ها به اقطار آسمان‌ها، مذاکره از موضع برابر با شش مدعی قدرت جهانی و آخر سر، نمایش پرشکوه مردم‌سالاری پرنشاط دینی در انتخاباتی با مشارکت 85 درصد. همین بود که اوباما دستپاچه از شرایط، دو نامه در دو ماه به رهبری نوشت که «بدون ایران نمیتوان مسائل را حل کرد». اینجا نیز دستپاچه از شرایط، «نه غزه نه لبنان» را همین ایام فریاد زدند، در غبار فتنه‌ای که 23 خرداد 1388 بلند شد. چنانکه یکسال بعد در همین تاریخ، تحریمهای کلینتون برای کمک به همین جنبش بود که طراحی شد. چنان که فتنه، پس از حملۀ 23 خرداد1404 دوباره به کمک سلطه‌گر آمده. 🔷 این شمّه و شمایی از «برنامۀ جامع اقدام مشترک» است. یک روز با لشکرکشی به شرق و غرب ایران و تحمیل تعلیق هسته‌ای، یک روز با فتنه به نفع نظم آمریکایی. یک روز هم با برجام: با ریختن بتن به قلب فناوری ملت ایران یا دسترسی‌های بی‌حدوحصر بیگانگان به مراکز حساس. یک روز همصدا با نتانیاهو و ترامپ از برجام دو و سه سر موشکی و منطقه دم می‌زند و یک روز میگوید «سوریه را رها کن» تا راه را برای سوخت رسان‌های بمب‌افکنهای دشمن آماده کند. این هم صدایی را هنوز نیز می‌شنویم: آنجا که میرحسین به حسین همدانی می‌گوید «سردار بی‌افتخار» و دنیای اقتصاد از پارادایم پیروز ملت ایران با بی‌شرمی می‌خواهد «تا دیر نشده، جام زهر را بنوش». .... ....

‌ ♻️ آقایان معتاد به مذاکره، خسته نشدید؟! 🔰 حمید رسایی: آقای عراقچی که تا دیروز می‌گفت مذاکره با آمریکا بی‌معنی است و موشک‌های آمریکایی آن را تخریب کرده، در گفت‌وگو با نشریه فرانسوی «لوموند» با چهار شرط از بازگشت به میز مذاکره‌ای خبر داده: «ایران همچنان پذیرای گفت‌وگو با واشنگتن در مورد مسئله هسته‌ای است، مشروط بر اینکه: - ایالات متحده ضمانت‌هایی در برابر هرگونه حمله ارائه دهد، - به احترام متقابل پایبند باشد، - اشتباهاتش را به رسمیت بشناسد، - هرگونه مذاکره درباره توانمندی موشکی ایران به‌عنوان "قدرت دفاعی و بازدارندگی" مردود است». اینکه چرا برخی نمی‌فهمند مذاکره با آمریکا فایده‌ای ندارد و به هیچ یک از این شروط پایبندی ندارد، رسما هم این را اعلام کرده اما باز این جماعت به مذاکره اصرار دارند! آیا نتیجه اعتماد و مذاکره با آمریکا تا الان جز این بوده: ۱. مذاکرات برجام با نتیجه تحریم و توهین بیشتر و شهادت حاج قاسم سلیمانی ۲. مذاکرات پس از شهادت اسماعیل هنیه و اعتماد به آمریکا برای پایان دادن به جنگ غزه با نتیجه تجاوز بیشتر و شهادت سید حسن نصرالله ۳. مذاکرات مجدد در مسقط با وعده جلوگیری از تجاوز اسرائیل با نتیجه حمله نظامی رژیم صهیونیستی، شهادت رساندن فرماندهان و دانشمندان و مردم و حمله نظامی آمریکا به تأسیسات هسته‌ای آقای عراقچی! این بار قرار است چه هزینه‌ای تحمیل کنید؟ اساسا قرار است روی چه موضوعی مذاکره کنید؟ من در این بیانات رهبری این جمله را نهفته می‌بینم: چه کنم از دست شما، آیا از این همه ضربه‌ای که از اعتماد به آمریکا خوردید، خسته نشدید؟! .... ....

‏پدری که نوجوان ۱۶ ساله‌اش را در حمله اسرائیل به منزل مسکونی‌شان در سالاریه قم از دست داده، می‌گوید :چند میلیارد سرمایه‌ای که دارم یا برای آینده او پس‌انداز کرده‌ بودم (چاپخانه دار است)را بگیرید و باهاش موشک بسازید برای دفاع از کشور! شماره حساب بدهید یکی، دو موشک هم بشود خوبه. ‏قدرت ایران و جمهوری اسلامی اینهاست.این روحیه شکست نخواهد خود. کاش ویدئو این مرد به ترامپ برسد. ◾️@dr_ganji ◾️ @MASHOUF401

🎥 روایت حاضران در حسینیه امام خمینی(ره) از لحظه حضور تاریخی رهبر انقلاب در مراسم شب عاشورا 🔹بخشی از مستند «تهران‌ تل‌آویو» .... ....

✳️ فردای روز شهادت مراسم شام غریبان در حسینیه ارشاد است. سخنران با شور و حرارت می‌گوید: «خواهران! برادران! اکنون شهیدان مرده‌اند، و ما مرده‌ها زنده هستیم. شهیدان سخنشان را گفتند، و ما کر‌ها مخاطبشان هستیم، آنها که گستاخی آن را داشتند که وقتی نمی‌توانستند زنده بمانند مرگ را انتخاب کنند، رفتند، و ما بی‌شرمان ماندیم؛ صد‌ها سال است که مانده‌ایم؛ و جا دارد که دنیا بر ما بخندد که ما - مظاهر ذلت و زبونی‌ـ بر حسین و زینب ـ مظاهر حیات و عزت‌ـ می‌گرییم، و این یک ستم دیگر تاریخ است.» مرتضی آوینی از وسط دانشجویان بلند می‌شود و می‌گوید: «پندار ما این است که ما مانده‌ایم و شهدا رفته‌اند، اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده‌اند.» مصطفی چمران با ویدئوکنفرانس با این جلسه ارتباط برقرار می‌کند و می‌گوید: «شهادت یک انتخاب آگاهانه و عاشقانه است نه یک حادثه. اما مطمئن باشید هنگامی که شیپور جنگ نواخته شود، مرد از نامرد شناخته می‌شود.» مأمور با گوشی به مافوق خود پیامک می‌دهد: به خمینی گفتم با کدام سربازان می‌خواهی انقلاب کنی؟ اما او لبخندی زد و با آرامش گفت: «سربازان من در گهواره‌ها هستند.» حسین فهمیده و تانک دشمن هردو منفجر می‌شوند. ایران اینترنشنال ترانه می‌گذارد. جاسوس‌های اسرائیل پس از یک سال آموزش، پهپاد‌ها را به سمت منازل حبیب بن مظاهر، زهیر بن قین، مسلم بن عقیل و جون می‌فرستند و آنها را به شهادت می‌رسانند. افغانی‌ها را سوار اتوبوس‌ها می‌کنند و به سمت مرز می‌فرستند. حسن روحانی لبخند می‌زند. محمدکاظم کاظمی بغض می‌کند و می‌گوید: اگر چه مزرع ما دانه‌های جو هم داشت و چند بتهٔ مستوجب درو هم داشت اگرچه تلخ شد آرامش همیشه‌تان اگرچه کودک من سنگ زد به شیشه‌تان اگرچه متهم جرم مستند بودم اگرچه لایق سنگینی لحد بودم دم سفر مپسندید ناامید مرا ولو دروغ، عزیزان! بحل کنید مرا تمام آنچه ندارم، نهاده خواهم رفت پیاده آمده بودم، پیاده خواهم رفت بعد به حرم امام رضا«ع» اشاره می‌کند، بغضش می‌ترکد و می‌گوید: به این امام قسم، چیز دیگری نبرم بجز غبار حرم، چیز دیگری نبرم ترامپ طی مصاحبه‌ای می‌گوید: «ایران می‌خواهد با من شخصاً صحبت کند. اگر نیاز باشد با آنها دیدار می‌کنم.» ابواب جمعی اسرائیل در ایران با دمشان گردو می‌شکنند. سیدالشهدا در پاسخ می‌گوید: «این فرومایه فرزند فرومایه‌ای دیگر، مرا بین دوراهی کشته‌شدن با شمشیر یا قبول خواری قرار داده است؛ هیهات که ما زیر بار ذلت و خواری برویم.» گلامپ مثل همیشه ناامیدی تزریق می‌کند: «من می‌دونستم موفق نمی‌شیم.» ترامپ خوشحال می‌شود. عمر سعد صبح زود مراکز هسته‌ای ایران در فردو، نطنز و اصفهان را بمباران می‌کند. شمر بن ذی‌الجوشن در مصاحبه با شبکه ۱۱ اسرائیل از احتمال ترور رهبر انقلاب اسلامی می‌گوید. معاویه باز هم می‌خندد. جاسوس‌های درون نظام باز هم پهپاد‌ها را مسلح می‌کنند. چند فرمانده دیگر سپاه به شهادت می‌رسند. چندصد افغانستانی دیگر دستگیر می‌شوند. پروژه‌بگیران توییتری سوت و کف می‌زنند. مردم عزاداری می‌کنند. جای آقای خامنه‌ای خالی است. حرمله با ایران اینترنشنال مصاحبه می‌کند. عطاء‌الله مهاجرانی با شبکه خبر به گفت‌و‌گو می‌نشیند. مهدی نصیری از حمله اسرائیل به ایران دفاع می‌کند. اکبر گنجی و عبدالکریم سروش بشدت به حرمله حمله می‌کنند. حضرت علی‌اکبر«ع» ۱۴ موشک به سمت قرارگاه یزید در العدید می‌فرستد. مردم برای سلامتی رهبر انقلاب به دعا و نذر و نیاز و قرآن رو می‌آورند. در وسط سخنرانی آقای عالی در شب دهم ماه محرم، آقای خامنه‌ای بدون عصا وارد حسینیه امام خمینی می‌شود. خواننده مسیحی در جمع هزاران نفر از مردم لبنان «طلع البدر علینا» می‌خواند. آقا به حاج محمود کریمی می‌گوید: اگر خسته نیستی «ای ایران» را بخوان. تمام ایران با او همخوانی می‌کنند: در روح و جان من، می‌مانی‌ای وطن... دژاکام .... ....

تضعیف نیروهای انقلابی عاقلانه است؟! 🔷 مقام معظم‌ رهبری: 🔸 نکته‌ى چهارم ... رعایت جانب نیروهاى اصیل انقلاب و نیروهاى حزب‌الله است. اینها را داشته باشید. اینها هستند که انقلاب را حفظ مى‌کنند، کشور را حفظ مى‌کنند، توى دهان امریکا مى‌زنند و متجاوز را سرجاى خودش مى‌نشانند. 🔸‌اینها را نگه‌دارید. امام فرمود «اگر بسیج نبود - یا سپاه نبود - کشور نبود.» بسیج موجب شد که ما در این جنگ، بتوانیم پیروز شویم. بسیج یعنى چه کسى؟ 🔸 یعنى آن کسى که تا فهمید در مملکت حادثه‌اى است و تا فهمید دشمن حمله کرده است، نگاه نکرد که زراعت دارد، دکان دارد، کار ادارى دارد، امتحان دارد، کنکور دارد و ترم دانشکده‌اش عقب افتاده است. همه اینها را گذاشت و به جبهه رفت. این را مى‌گوییم «حزب‌اللهى». 🔸 امروز هم اگر بفهمد دشمن به هر شکلى درصدد تعرض است، دیگر خواب راحت به چشمش نمى‌آید و نمى‌تواند آرام بگیرد. این، «حزب‌اللهى» است. اینها را هرجا هستند، نگه دارید. اینها را حفظ کنید. اینها را جلو بیاورید. اگر در اداره‌تان هست، با او گرم بگیرید تا دیگران بفهمند که شما او را قبول دارید، او را دوست دارید. 🔸 اگر گاهى تلخى‌اى هم هست، به شکل درستى، آن را حل کنید. بعضى ممکن است تلخى کنند؛ اما شما به‌شکل صحیحى، آن را حل کنید. 🔸 نقطه‌ى مقابل حزب‌اللهى، کسانى هستند که نیروهاى اصیل کشور و انقلاب را تمسخر مى‌کنند. البته عده‌اى هم هستند که تمسخر نمى‌کنند، اما حزب‌اللهى هم نیستند. با آن کسى که نیروهاى اصیل را تمسخر مى‌کند، گرم نباشید. چون اثر مستقیمش این است که نیروى اصلى انقلاب، دلمرده و دلسرد خواهد شد. 🔸 این، مهم است. از همه‌ى چیزها اساسى‌تر، این است. ما اگر میلیاردها تومان بیاوریم و در این استان یا در هر نقطه‌ى دیگر کشور صرف مخارج عمرانى کنیم؛ اما به این نکات توجه نداشته باشیم، چیزى عاید انقلاب نخواهد شد. 🔸 این را بدانید. اگر این را مراعات کردید، آن وقت هر یک قطره از تلاش شما براى انقلاب، در جاى خود قرار خواهد گرفت و هدر نخواهد رفت. 🔸 تا آن‌جا که مى‌توانید، نیروهاى مؤمن را حفظ کنید. با آنهایى که در مقابل این نیروها هستند، آنها را مسخره مى‌کنند و به آنها بى‌اعتنایى مى‌کنند؛ با آنها که نه جنگ را قبول داشتند نه «مرگ بر امریکا» ى شما را هیچ وقت قبول داشتند، بلکه تحمیق و تسفیه مى‌کنند و فردا هم چنانچه خیال کنند یک نفر دیگرى خواهد آمد به سراغ او مى‌روند، گرم نگیرید. فقط از نیرویشان استفاده کنید؛ به قدرى که بشود از توانشان استفاده کرد. البته باید از همه‌ى نیروهایى که مى‌توانند در خدمت کشور قرار گیرند استفاده کنیم؛ اما به آنها رو ندهید. 🔸 این هم نکته‌ى چهارم، که خیلى مهم است. نشست و برخاستهایتان را خیلى مراقب باشید. ببینید با چه کسى مى‌نشینید؛ با چه کسى برمى‌خیزید. با چه کسى گرم مى‌گیرید و با چه کسى معاشرت مى‌کنید. 🔸 مردم مى‌بینند ما چگونه عمل مى‌کنیم و این، بسیار حائز اهمیت است که احساس کنند نیروهاى نظام، حزب‌اللهى‌اند ... 🔸 یک کشور، وقتى باقى مى‌ماند که نیروهاى مخلص در اختیارش باشند.(۱۳۷۱/۰۷/۱۶) .... ....

♨️اعلام موضع دقیق و منطبق بر منویات رهبری، توسط سردار کوثری درباره مذاکره 📌تصمیم‌گیری درمورد #مذاکره تنها پس از #محاکمه آمریکا و رژیم صهیونیستی امکان‌پذیر است؛ درغیر اینصورت بی‌معناست! .... ....

⭕ سخنی با مدیران و برنامه‌ریزان رسانه ملی؛ مرجعیت تازه یافته را حفظ کنید: پس از جنگ دوازده‌روزه‌ی اخیر که صحنه‌ای تمام‌قد از نبرد اراده‌ها میان جبهه مقاومت و جبهه استکبار بود، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران توانست تا حدود زیادی اعتماد از دست‌رفته‌ی بخشی از بدنه اجتماعی را بازیابی کند. این رخداد، برکتی از خون شهدا بود و باید آن را مغتنم شمرد؛ چرا که رسانه ملی توانست در بزنگاه تاریخی، مرجعیت تحلیلی و خبری پیدا کند و بسیاری از مردم، با اعتماد مجدد به تحلیل‌ها، گزارش‌ها و روایت‌های داخلی، به دفاع ملی در عرصه شناختی برگشتند. 🔷 اما پرسش اصلی اکنون این است: چگونه می‌توان این مرجعیتِ بازیابی‌شده را حفظ کرد؟ پاسخ روشن است: 🔴 "با شناخت درست صورت‌مسئله و وفاداری به چارچوب گفتمانی انقلاب اسلامی". جامعه امروز، خواهان دفاع از تمامیت ارضی ایران، پاسداری از اقتدار ملی و صیانت از نظامی است که پرچم این کشور را در سخت‌ترین میدان‌ها بالا نگه داشته است. پس، اگر صدا و سیما نیز می‌خواهد با مردم همراه بماند، باید به همین منظومه فکری وفادار باشد. 🛑 اشتباهی که بعضاً دیده می‌شود، دعوت از چهره‌هایی است که تحت عنوان "وفاق"، یا به بهانه "بی‌طرفی"، وارد رسانه ملی می‌شوند اما نه‌تنها کمکی به انسجام اجتماعی نمی‌کنند بلکه با پمپاژ یأس و القای تردید، نقش توپخانه شناختی دشمن را ایفا می‌کنند. ✅بیایید واقع‌بین باشیم: * در هیچ‌کجای دنیا رسانه بی‌طرف وجود ندارد. * در تمام جهان، رسانه‌ها خط‌مشی دارند؛ پس اگر رسانه ملی جمهوری اسلامی ایران بر اساس اصول و ارزش‌های نظام حرکت کند، این ضعف نیست، اقتضا و الزام طبیعی آن است. ✅ آنچه ضعف محسوب می‌شود، این است که: * با هزینه نظام، کسانی را دعوت کنیم که به‌جای دفاع، شبهه‌پراکنی کنند. * تحلیل‌هایی بر مبنای چارچوب گفتمانی دشمن را با صدای بلند در رسانه خودی تکرار کنند. * یا پروژه‌های امنیتی مانند نفوذ را، با تحلیل‌های منحرف‌کننده، از مسیر اصلی منحرف نمایند. 🔹به‌راستی چه معنایی دارد که کارشناسی را دعوت کنید تا بار دیگر شبهات پیش‌پاافتاده‌ای مانند ماجرای «کاترین شکدم» را ـ آن هم پس از چند سال و پاسخ‌های مستدل قبلی ـ به میدان بیاورد و آدرس غلط به افکار عمومی بدهد؟ آیا این نامش وفاق است یا کم‌فهمی نسبت به مقتضیات رسانه‌ای در نبرد شناختی؟ الگویی مانند دکتر حمیدرضا آصفی، با اینکه اصلاح‌طلب است، اما تحلیل‌هایی از سر غیرت ملی و همیت دینی ارائه می‌دهد؛ پس اگر می خواهید از همه طیف ها کارشناس دعوت کنید، این‌چنین افرادی می‌توانند در جبهه رسانه‌ای نظام و انقلاب نقش‌آفرینی مثبت داشته باشند. اما دعوت از افراد سطحی‌نگر، یا حتی بعضاً وابسته، تحت عنوان توازن یا تنوع، ضربه‌ای‌ست به همان مرجعیتی که به سختی به دست آمده است. ✳️ پیشنهاد مشفقانه به صدا و سیما: 1. شاخص حداقلی را مشخص کنید: هرکسی که به حفظ تمامیت ارضی و اصل نظام معتقد است، می‌تواند در دایره‌ی کارشناسان رسانه ملی قرار بگیرد. 2. از انگ و اتهام "جهت‌دار بودن" نترسید: رسانه ملی یک رسانه‌ی ملی است، نه بی‌طرف! وفاداری به گفتمان انقلاب، نه تنها اشکال ندارد، بلکه وظیفه است. 3. خرابکاری را جبران کنید: اگر خطایی در دعوت یا تحلیل رخ داد، با تولید محتوای دقیق، مستدل و روشنگر، جبران شود. نه با سکوت یا لاپوشانی. 4. برای حفظ و ارتقا این اقبال عمومی، برنامه‌ریزی کنید: فرصت تاریخیِ شکل‌گیری اعتماد عمومی را نسوزانید. وگرنه این مرجعیت، با بی‌دقتی از دست خواهد رفت. 🔸 صدا و سیما باید بداند که پاسداری از مرجعیت رسانه‌ای، پاسداری از اقتدار ملی است. و این مهم، نیازمند وفاداری به شاخص‌هایی است که ملت، در میدان نبرد با جان خود به آن رأی داده‌اند. هوشنگ نادری

🚨 مرحوم سید علی اکبر کوثری تعریف می‌کرد: روز عاشورا از خانه خارج شدم به قصد رفتن به مراسمات و روضه خوانی، در راه کودکانی اصرار کردند در موکب کوچکشان برایشان درحد چند بیت روضه بخوانم. اول صرف نظر کردم و پس از اصرارشان رفتم و چند بیت روی منبرِ آجری شان خواندم. 🔹تمام که شد برای پذیرایی چای سردی برایم آوردند که در خانه یا جای دیگری چنین چایی هرگز نمیخوردم، برای اینکه کودکان دلخور نشوند، یواشکی چای را گوشه‌ای ریختم و تشکر کردم و رفتم به مراسمات که داشتم برسم. 🔹شب که آمدم خانه از خستگی به خواب رفتم. در خواب مادر سادات را دیدم. فرمود: سید علی اکبر، تنها روضه ای که از تو قبول شد همان چند بیتی بود که برای آن کودکان خواندی، و اینکه آن چای را که ریختی در کناری، من آن چای را با دستِ خودم برایت ریخته بودم. .... ....

📜 وصیت‌نامه‌ای برای امروز، نه فردا... سرعت تحولات این روزها آنقدر بالاست که گاهی فکر میکنم نکند دیر شود… نکند روزی برسد که فقط نامی از جمهوری اسلامی بماند و نه چیزی از اصول و محتوایش. بسم الله الرحمن الرحیم ۱. وقتی انقلاب، آرام و بیصدا براندازی میشود... براندازی جمهوری اسلامی در حال اجراست؛ آرام، خزنده، لایه‌ به‌ لایه... قرار نیست چیزی را منفجر کنند. نه، برنامه این است که انقلاب را از معنا تهی کنند. طوری که تو فکر ‌کنی جمهوری اسلامی هست،اما آن چیزی که خمینی آورد، خامنه‌ای حفظ کرد، شهدا برایش رفتند، دیگر نیست... ۲. رسانه‌ هایی که دیگر رسانه‌ ی انقلاب اسلامی نیستند! ما در محاصره ی رسانه های داخلی و خارجی هستیم ، رسانه ها در دل همین نظام، ذیل "اسلام" و "نظام" تعریف نمیشوند، بلکه ذیل باندهاو جریان‌های سیاسی قرار دارند، این یعنی موضع انقلاب از داخل در حال سقوط است. از خودت بپرس: چرا با کوچک‌ترین موضع انقلابی، رسانه‌ های رسمی صدایشان بلند میشود؟ چرا تریبونهای کشور، روز به روز از مفاهیم دینی فاصله میگیرند؟ چرا کسی حاضر نیست پای اصول بایستد؟ ۳. غرب‌زده‌ های مستقر؛ یکی از خطرناک‌ترین واقعیت‌های امروز ما، استقرار غربزده‌ها در ساختار رسمی جمهوری اسلامیست. همان چیزی که خمینی بزرگ از آن بیم داشت و التماس میکرد به مردم که غربزده هارا کنار بگذارند. همین‌ها که با چهره‌ای آراسته و زبانی روشنفکرنما، به اسم "عقلانیت" و "کار کارشناسی"،شروع کردند به القای این حرف که: «با اصول انقلاب نمیشود کشور را اداره کرد!» بله، با مغز نداشته‌ ی این حماعت نمیشود! با آن عقل تقلبی و گچی نمیشود فهمید که امام چطور با دست خالی، حکومت ۲۵۰۰ ساله‌ی شاهنشاهی را سرنگون کرد، در زمانی که کشور عملاً مستعمره‌ ی رسمی آمریکا و اسرائیل بود. اگر امام میخواست مثل شما فکر کند، اگر نگاهش هم‌سطح محاسبات دنیا پرستانه‌ی شما بود، امروز ساواک داشت مکالمات ما را شنود میکرد... امام اهل خطر بود، نه اهل توجیه اهل ایمان بود، نه بازیهای رسانه‌ای اهل توکل بود، نه چشم‌ دوختن به لبخند غرب. ۴. تحریف مفاهیم، به‌ نام مصلحت امروز کار به جایی رسیده که سکوت به‌نام "تدبیر" جا زده میشود، سازش به‌نام "وفاق"، و بی‌ غیرتی به‌نام "عقلانیت" یک نسلی بار آمده که خجالت میکشد از انقلابی بودن، دفاع از ولایت برایش هزینه دارد، و هر بار که صدای مقاومت بلند میشود، خودی‌ ها سریع‌تر از دشمن به خط می‌شوند! ۵. حاج قاسم و ولایتنامه یادتان هست؟ مردی که میدان را میشناخت، خطر را لمس کرده بود، چه وصیتی به ما داشت؟ «من خامنه‌ای را تنها و مظلوم می‌بینم…» «خامنه‌ای را عزیز جان خود بدانید…» آنهمه تاکید در یک وصیتنامه چه معنی یی دارد؟ حاج قاسم خوب میدانست: جنگ امروز، دیگر بر سر خاک نیست، بر سر باور است، بر سر ولایت است، بر سر اصل انقلاب است. وقتی ولی تنها بماند، یعنی خاکریز آخر بی‌ دفاع مانده... ۶. آیا واقعاً "حادثه" بود؟ اگر بخواهیم صادق باشیم، بزرگ‌ترین مانع دشمن برای عبور از جمهوری اسلامی، شخص ولی‌ فقیه است. تمام امید دشمنان و منافقان به روزی است که رهبر از این دنیا برود. دارند همه‌ چیز را برای آن روز آماده میکنند. در این میان، آیت الله رئیسی، تنها چهره‌ای بود که هم از متن انقلاب برآمده بود، هم در تراز مدیریت کلان کشور ایستاده بود. بسیاری از داخل و خارج، او را گزینه‌ ی اصلی رهبری آینده میدانستند. اما چه شد؟ بالگردی سقوط کرد. همه رفتند. آیا واقعاً حادثه بود؟ نمیدانم. اما سوالها زیاد است. مثلاً این سوال: 📌 عباس عبدی، از تئوریسین‌ های جریان اصلاحات، در پایان سال ۱۴۰۲ در کانال تلگرامی خود نوشت: «۱۴۰۳ آخرین فرصت برای بازگشت به ریل اصلی است.» سؤال؟ چرا ۱۴۰۳؟ ما که در آن سال هیچ انتخاباتی نداشتیم... اما ببین چه اتفاقاتی افتاد: 🔹 سقوط ناگهانی بالگرد رئیس‌جمهور و همراهان 🔹برگزاری انتخابات 🔹 انتخاب پزشکیان، نماد "وفاق" با جریان غربگرا 🔹 و تیتر روزنامه‌ ی اصلاحطلب: "بازگشت به ریل اصلی!" ریل اصلی؟ یا بازگشت به لیبرالیسم؟ وفاق با مردم؟ یا با حامیان نفاق؟ این‌ همه کد کنار هم، مشکوک نیست؟ ۷. جنگ نرم؛ جنگ بیصدا، اما عمیق جنگ نرم یعنی دیگر نیازی به گلوله نیست. یعنی جایی میرسی که هنوز زنده‌ ای، اما نمیدانی برای چه باید بجنگی. وقتی آرمان، تبدیل شود به شعار خالی از عمل،وقتی مقاومت بشود افراطی‌ گری، آنجاست که دشمن پیروز شده، بی‌ آنکه یک تیر شلیک کرده باشد. جمع بندی: این وصیتنامه را برای بعد از مرگم ننوشتم. برای قبل از مرگ آرمانها نوشتم. اگر امروز نفهمیم، اگر امروز نگوییم، فردا که فقط "اسمی" از انقلاب ماند، دیگر صدای ما فایده‌ای نخواهد داشت... .... ....

لاریجانی هفته قبل گفت مذاکره فریب آمریکا بود که ما را وارد جنگ کرد ، کلی هم تشویقش کردین و طیب الله گفتین حالا دیشب همین بنده خدا که معتقد بود مذاکره فریبه، اعلام کرد داریم روی پیشنهاد ترامپ برای مذاکره مجدد، بررسی می‌کنیم!!! 🖌محمدی .... ....

واکنش دکتر فؤاد ایزدی به صحبتهای دکتر قالیباف درباره مذاکره واقعا این همه هزینه میدیم که به دنیا اینو بگیم؟ .... ....