نمک سفره او خوردهام و آدم شدهام
آدمیت نمکی هست که در نان علیست
بس که از ذکر علی دو شکر نوشیدم
این دهان نیست بگوییدکه قندان علیست
آفتابی که جهان از نفسش روشن شد
انعکاسی است که از پرتو دندان علیست
در نجف سمت نجف روی مرا بگذارید
سر من چشم به راه سر و دامان علیست
اشـکـِهـو
نمک سفره او خوردهام و آدم شدهام آدمیت نمکی هست که در نان علیست بس که از ذکر علی دو
اشک شور است اگر علت برهان دارد
علت آن است که هر چشم نمکدان علیست
گر علی جان همه عالم و آدم باشد
حضرت فاطمه زهرا قسم جان علیست
اشـکـِهـو
ماراچهنیازیستبهتحسینخلایق سگهایرقیههمگیکاردرستاند [ دمشق ؛ syria ]
اللهمالرزقنامرقدرقیه
شنیده ام علی در پی فقیران بود ؛
در آرزوی علی سالهاست مسکینم.
تابههنگاملحد،هویاعلیمدد
اشـکـِهـو
_
شدیدر " چشمهایش " خیرهایدلسادگیکردی
ازاینپسهیچکسراغیراوزیبانمیبینی
امیرالمؤمنینعلیهالسلام:
منافق ترین آدم کسی است که ،
بقیه را از گناه نهی میکند اما خودش گناه میکند.