عالم چنین وسیع چه دلتنگ مانده‌ایم ؛

خدای ِهوای ِمه گرفته ؛ خدای ِزعفران های زرد رنگ ؛ خدای ِشاخه های درختان ؛ خدای ِآسمان پاك و آبی ؛ خدای ِساحل و دریا ؛ خدای ِامواج خروشان و گاهي آرام ِدریا ؛ خدای ِپرنده هاي سفید ِپرواز کننده در آسمان ؛ خدای ِروزهای پر مشغله و خلوت ؛ خدای ِروزهای تلخ و شیرین زندگی ممنونم ازت که همیشه هستی و هوامو داری . هرچقدر تلاش کنم نعمت هایی که عطاء کردی ُبشمارم باز هم هزاران نعمت از قلم می‌افتد 🤍 : ))))))))) .

اگر نبودم مرا در چیزهایی پیدا کنید که دوستشان داشتم . . .

کجا بروم ؟ تنهایی‌ام بزرگ است ُهمه چمدان ها کوچك ؛

خودت ُغرق مشکلات دنیا نکن ؛ گاهی اوقات انقدر درگیر روزمرگی ُدنیا ُآدم‌ها میشی که دلیل خلقت و آفرینشت ُیادت می‌ره ؛ اصلا حواست هست که برای چه آفریده شدی ؟ نکند درگیر این دنیا شوی و از اصلی ِجا بمونی ؛ نکند دل ببندی به آدم های ِدنیا و از اهل آسمان جا بمانی ؛ خودت را غرق در روزمرگی های ِدنیا نکن 💙 : ))))) . - نویسنده ای از نسل هشتاد .

کاش دلتنگی نیز نام کوچکی می‌داشت تا به جانش می‌خواندی . .

و کنار تو بودن عطر ِشکوفه‌های ِگیلاس را دارد ؛

زندگی ؟! زندگی مگر گذراندن زمان کنار ِفرد مورد علاقه خود نیست ؟ زندگی همین لحظات به ظاهر خسته کننده ست ؛ زندگی خوردن یك فنجان قهوه در روزهای خستگی آور اما امیدوار است ؛ زندگی هم مانند چای بدون قند تلخ است و هم مثل ِتوت فرنگی شیرین و همه چیز به افق ِدید ِتو بستگی دارد 💛 . - نویسنده اي از نسل ِهشتاد .

کسی که بخاطر خودت با تو باشد شایسته تکیه کردن است ‌.