آن دم که چشمانت مرا از عمق ِچشمانم رُبود ؛

هیچ درختی روز ِاول سایه نشد ؛ هیچ رودخانه‌ای از اولین قطره دریا نشد . همه‌چیز زمان خواست صبر خواست ادامه دادن خواست . تو هم ادامه بده ؛اگر هنوز به مقصد نرسیدی یعنی داستانت هنوز به زیباترین صفحه‌اش نرسیده 💛 : ))) .

بعضی آدم‌ها که می‌روند فقط خودشان نمی‌روند بخشی از ما را هم با خود می‌برند که تنها کنار ِآن‌ها وجود داشت/•

که بودنت مرهم است ‌بر تمام دردهایی که گفته نمی‌شود ؛

شب گريه می‌کنم صبح با خودم صلح می‌كنم ظهر با ذهنم می‌جنگم عصر بحثمان می‌شود غروب برای قلبم چاى میريزم با مغزم آشتى می‌كنم اما شب دوباره دعوايمان می‌شود و گريه می‌كنم ؛ مغز پرحرف زندگى را سخت تر می‌كند 🤎 : )) .

بودنت مثل نفس کشیدن است ساده اما لازم ؛

آدم‌ها ُاز دوست داشتن خسته نکنید . اگر کسی هر روز با شوق سراغت ُمی‌گیره ؛ اگر وسط شلوغی‌های زندگی باز هم برای شنیدن صدات وقت میگذاره اگر ناراحتیت خواب ُاز چشمش می‌گیره و خوشحالیت دلش را آرام می‌کنه ؛ او را عادی نبین محبت ِبعضی آدم‌ها آن‌قدر خالص است که دیگر تکرار نمی‌شود . قدرش ُبدون این آدم ها هم رحمت هستند و هم نعمت ♥️ : )) .

لبخندت بهانه ای بود برای ِعکاس شدنم ؛