هنگام ثمر دادن مان بود خزان شد . . .

رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد

دلشوره‌ی ما بووود

دل آرام جهان شد .

....

چیست دریا؟ چشم پر از اشک زمین ' در نگاهش آرزویی ته نشین _...

تو تازه ترین حس خدا دادی من باش گاهی غم و یک عمر فقط شادی من باش ویرانه‌ترین شهر جهانم که نباشی . . معمار‌قسم‌خورده‌ی آبادی من باش'🩵

علاقه خاص بعضیا به خراب کردن روز دیگران و متوجه نمیشم .

يعني چی که سر صبح اول هفته....😑😒

دردی از حسرت دیدار تو دارم که طبیب، عاجز آمد که مرا چاره درمان تو نیست..

ظرفیتم واسه غمام مث فروردینه... همینقدر طولانی و پر ماجرا .

سرُ سامان‌‌ بدهی یا سرُ سامان‌‌ ببری ، دل ِما سوي ِشما میل‌ تپیدن‌‌ دارد .