مشّا و مشّایه
🔸 «مشّاء» در فلسفه، مکتبی است که نامش را از گام زدن استاد و شاگرد در مسیر اندیشیدن گرفته است و حقیقت را در پرتو عقل، برهان و استدلال عقلی صِرف جستوجو میکند.
🔸«مشّایه» اما داستان دیگری دارد.
در فرهنگ اربعین سیدالشهداء، مشایه مسیری است که میلیونها انسان عاشق آن را در چند روز و در گرما و سرما میپیمایند تا به دیدار معشوق خود نائل آیند.
🔸 حضور بیش از بیست میلیون نفر در گرمای سوزان و گاه نزدیک به پنجاه درجه امسال در مشایه، پدیدهای است که نگاه هر فیلسوف و اندیشمندی را به تأمل وامیدارد.
مشّائیان میکوشند با دستگاه منطق ارسطویی و با ابزار عقل توضیح دهند که:
«فلسفه این حضور
#چیست؟»
چرا انسانها آسایش، امنیت و راحتی را رها میکنند و چنین راه دشواری را برمیگزینند. اما شاید اشکال از خودِ پرسش باشد. وقتی سؤال را نادرست طرح کنیم، پاسخها نیز هرچند دقیق و منطقی، از حقیقت فاصله خواهند داشت.
🔸
#فلسفه، از
#چیستی میپرسد؛ ماهیت اشیا را میجوید و در پی تعریف و تبیین است. اما در
#حکمت، پرسش از
#کیستی است؛ از آن حقیقت زندهای که معنا را میآفریند و جانِ همه استدلالهاست.
🔸 پس اگر پرسش را از نو صورتبندی کنیم و بپرسیم:
«حکمت این حضور
#کیست؟»
پاسخ دیگر پیچیده نیست؛ پاسخ نه در کتابها، نه در برهانها، بلکه در نامی خلاصه میشود که میلیونها قدم را به حرکت درمیآورد:
حـــــــسین (ع)
دولت اسلام | ابراهیم نوروزی
