رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ پروردگارا! به من علم و دانش ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن! شعرا/ آیه ۸۳

و او خواهد آمد؛ با ذوالفقار بابایش علی(ع) منجی‌عالم

امیرالمومنین(علیه‌السلام): هیچ صلاح و درستی با فساد بوجود نمی‌آید...! غررالحکم،حدیث۷۱۱۳

وقتی وجدانت دارد راه درست را به تو نشان میدهد؛ از او نافرمانی نکن... _مولای‌متقین‌، علی‌علیه‌السلام غررالحکم،حدیث۶۸۸۴

بسم الله

إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ایراد و مجازات بر کسانی است که به مردم ستم می‌کنند و در زمین بناحق ظلم روا می‌دارند؛ برای آنان عذاب دردناکی است! شوری/آیه ۴۲

امیرالمومنین(علیه‌السلام): از کسی که میترسی به تو ندهد؛ نخواه... غررالحکم،حدیث۶۸۰۰

مولا علی علیه‌السلام غررالحكم : ۷۰۵۴

هوالحکیم 💠 انسانی که قدر ـ بخوانید ظرفیت ـ خود را نشناسد، از «میزان» تجاوز کرده و کارش به «طغیان» کشیده می‌شود؛ و انسانِ طاغی سرانجام گرفتار هلاکت و نابودی خواهد شد. 💠 تأکید حضرت امیر نیز ناظر به همین حقیقت است که انسان عاقل باید ظرفیت خویش را بشناسد تا از ورطه هلاکت در امان بماند. 💠 در تکمیل این معنا باید افزود که «قدر» و «ظرف وجودی انسان» امری ثابت و ایستا نیست؛ بلکه قابلیت آن را دارد که با لحاظ متغیرهایی، رشد کرده و گسترده‌تر شود، تا دیرتر پُر گردد و به مرحله سرریز نرسد. 💠 با این حال، انسان در هر مرتبه‌ای از «قادر بودن» که قرار دارد، باید همواره مراقبه داشته باشد تا در جریان زندگی و در کنش‌ها و واکنش‌های خود از میزان خارج نشود و گرفتار طغیان نگردد؛ چراکه در هر سطحی، خروج از حدود قادریت، سرانجامی جز نابودی در پی نخواهد داشت. ✍ یادداشت: محمدجواد خواجه‌وند

🔸 وَ لَا يَحْمِلُ هَذَا الْعَلَمَ إِلَّا أَهْلُ الْبَصَرِ وَ الصَّبْرِ وَ الْعِلْمِ نهج‌البلاغه خطبه ۱۷۳

بسم‌الله

فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ ولی پروردگارش او را برگزید و از صالحان قرار داد! قلم/آیه ۵۰