eitaa logo
مـُنجـِح ؛
231 دنبال‌کننده
259 عکس
141 ویدیو
14 فایل
منجح؟ شفابخش ؛ برگرفته از کلامِ امیرِ کلام . کپی آزاد نیست ، فور کنید ؛
مشاهده در ایتا
دانلود
یچیزی خیلی وقته توی دلم بود که در موردش حرف بزنم ولی مفصلش نمیکنم و سرتون رو درد نمیارم که به بحثای مهمتر مفصل بپردازیم اما این موضوع هم حس کردم کم اهمیت نیست؛ غیر مستقیم میگم که به کسی هم بر نخوره ایشالا
توی روایات خیلی زیاد داریم که مومن رو به خاطر گناهی که انجام داده سرزنش نکنید؛ البته بازم اینجا یکم نیاز به توضیح داره که اون گناه جنبه اجتماعی داشته یا نه؛ اما خلاصه، توی روایات این مورد تذکر داده شده که مومن رو بابت گناهش سرزنش نکنید.
برای نمونه، امام صادق(ع) میفرمایند: مَن عَيَّرَ مُؤمِنا بِذَنبٍ لَم يَمُت حَتّى يَركَبَهُ؛ یعنی کسی که مومنی رو به خاطر گناهش سرزنش کنه، نمیمیره تا زمانی که خودش اون گناه رو مرتکب بشه.
یا مثلا توی یه روایت دیگه، پیامبر اکرم(ص) میفرمایند: مَن أذاعَ فاحِشَةً كانَ كمُبتَدِئها ، و مَن عَيَّرَ مُؤمِنا بِشَيءٍ لَم يَمُتْ حَتّى يَركَبَهُ؛ یعنی کسی که گناه پنهان یه مومن رو آشکار کنه، مثل خود اون گناهکاره و انگار خودش هم اون گناه رو مرتکب شده؛ و بخش دومش هم مشابه روایت قبله و روی این تاکید داره که سرزنش کردن مومن بابت گناهش، باعث میشه خود اون فرد نَمیره تا زمانی که اون گناه رو مرتکب بشه.
خلاصه خواستم بگم مراقب رفتارمون باشیم و باشید. یوقت نشه به خاطر سرزنش یا مسخره کردن کسی بابت اشتباهش، خودمون مثل اون فرد بشیم و همون کار رو تکرار کنیم.
مـُنجـِح ؛
POV:
و در نهایت همه فراموشمون میکنن و امام حسین برامون میمونه.
مـُنجـِح ؛
POV:
ما رو بعد مرگمون با روضه حضرت علی اکبر و حضرت رقیه، با گریه های فاطمیه و مظلومیت امیرالمومنین به یاد بیارین؛
مـُنجـِح ؛
_
توی ادبیات عرب، یکی از معانیِ "مِن"، کلمه "بدل" هست. یعنی به جاش کلمه "بدل" رو میذارن. توی این آیه هم اینطوری معنی میشه و خدا میگه به جای حیات آخرت، به حیات دنیا راضی شدین؟ چیزایی که توی این دنیا هست در مقابل آخرت خیلی کمه.
زیرِ بارون یادت بیوفته؛ امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام چنین بودند که در آغاز بارندگی، در زیر باران می‌ایستادند تا سر، محاسن و لباس‌هایشان خیس می‌شد. به ایشان گفته شد: ای امیرالمؤمنین! خود را از باران بپوشانید! حضرت فرمودند: این آبی است که زمان چندانی از حضورش نزد عرش نگذشته است. - اصول کافی، ج8، ص239.