قدرِ لحظاتِ جوانیِ خود را بدانید و مواظب باشید هرگز جز برای رضای خدا کار نکنید.
_ امامِ شهید.
بَلَى، كَانَتْ فِي أَيْدِينَا فَدَكٌ مِنْ كُلِّ مَا أَظَلَّتْهُ السَّمَاءُ، فَشَحَّتْ عَلَيْهَا نُفُوسُ قَوْمٍ، وَسَخَتْ عَنْهَا نُفُوسُ قَوْمٍ آخَرِينَ، وَنِعْمَ الْحَكَمُ اللَّهُ. وَمَا أَصْنَعُ بِفَدَكٍ وَغَيْرِ فَدَكٍ، وَالنَّفْسُ مَظَانُّهَا فِي غَدٍ جَدَثٌ، تَنْقَطِعُ فِي ظُلْمَتِهِ آثَارُهَا، وَتَغِيبُ أَخْبَارُهَا...
آری، از آنچه آسمان بر آن سایه افکنده، تنها فدک در دست ما بود؛ اما گروهی بر آن بخل ورزیدند و گروهی دیگر سخاوتمندانه از آن چشم پوشیدند؛ و خداوند بهترین داور است.
مرا با فدک و غیر فدک چه کار؟ در حالی که جایگاه انسان در فردا، گوری است که آثار او در تاریکی آن از میان می‌رود و اخبارش ناپدید می‌شود...
_ امیرالمومنین، نامه 45 نهج البلاغه.
مـُنجـِح ؛
ای کاش . . .
خوش آن دمی که نکویان کنند غارتِ شهر
مرا تو گیری و گویی که این اسیرِ من است...