مـُنجـِح ؛
ای کاش . . .
خوش آن دمی که نکویان کنند غارتِ شهر
مرا تو گیری و گویی که این اسیرِ من است...
گریستن و برپا کردنِ مجالس کافی نیست. حسین به اینها نیازی ندارد. حسین، شهیدِ راه اصلاح است:"انَّما خَرَجتُ لِطَلَبِ الاِصلاحِ فی امّه جدّی". (من برای اصلاح امت جدم خروج کردم)
پس اگر در جهتِ اصلاح امت جدش کوشیدیم، او را یاری رسانده ایم و اگر سکوت کردیم یا مانع اصلاح شدیم، او را وا نهاده و یزید را کمک کرده ایم.
_ امام موسی صدر.
معروف‌ترین و محبوب‌ترین شاعر کشور، یعنی حافظ‌شیرازی، حافظ قرآن است که «قرآن ز بر بخواند با چارده روایت». این شاعر غزلسرای شیرین‌سخن و رِند، قرآن را با چهارده روایت، با چهارده اختلاف قرائت حفظ بوده...بعد هم میگوید: «هر چه دارم همه از دولت قرآن دارم»؛ یعنی شعرش هم مال قرآن است، هنرش هم مال قرآن است، معرفتش هم مال قرآن است، عرفانش هم مال قرآن است، رِندی‌اش هم مال قرآن است؛ همه‌چیز را از قرآن دارد. تلفیق از این زیباتر که دین و هنر این‌جور با هم مخلوط بشوند و تلفیق بشوند.
- امامِ شهید.
دیوان حافظ مستفاد از قرآن است. پس بزرگداشت از حافظ، بزرگداشت از فرهنگ قرآنی، اسلامی، ایرانی و آن اندیشه‌های نابی است که در این دیوان کوچک گردآوری شده و به بهترین و شیواترین زبان ادا شده است.
_ امامِ شهید.
ما را نترسانید از اینکه
ما نظامی می‌آوریم؛
ما نظامی های شما
اینجا دفن میکنیم.
_ امام خمینی.