حافظ شیرازی میگه یه رهبر جامعه، مثل قطره بارونه؛ وقتی میخواد مردم جامعه رو هدایت کنه، به صورت یه قطره پاک به زمین میاد ولی در حین بارش، آلودگی ها و گرد و غبار رو جذب خودش میکنه؛ ینی ممکنه که خودش از رشد شخصی باز بمونه و متوقف بشه؛
راه حلش هم اینه که مثل همون قطره بارون، تبخیر بشه و دوباره به صورت یه قطره پاک در بیاد؛
امیرالمومنین مصداق این مثاله؛ وقتی خلیفه هم بود و به امور مردم رسیدگی میکرد؛ ذره ای از عبادتش کم نمیشد بلکه بیشتر هم میشد؛
در برابر مدح این بشر، که هیچکسی به جز خدا و پیامبرش کامل نمیشناسنش، نمیشه صحبت کرد؛