امیرالمومنین رجز میخونن و میگن نحنُ بَنو الحربِ بِنا سَعیرُها حربَ عَوانٍ حَرُّها نذیرُها؛ ینی "ما فرزند جنگیم و آتش جنگ به خاطر ما شعله ور است. جنگ شدیدی که آتش آن، حدود خطر جنگ را اعلام می دارد."

مرحب هم در جواب میگه انا اناسُ ولدتنا عَبهره لباسُنا الوَشی و ریط حِبره ابناءُ حربٍ لیس فینا غدره؛ ینی "من از مردمی هستم که زنان زیبارو و خوش پوش ما را زاییده اند. لباس ما گل دار و چادر ما، برد یمنی است. ما فرزند جنگیم و هیچ مکری نداریم."

اینجاش قشنگه

امیرالمومنین یه رجز خیلی قشنگ دارن

اَنَا الَّذی سَمَّتْنی اُمّی حَیدَرَة لَیثٌ لِغاباتٍ شدیدٌ قَسْوَرَة عبلُ الذراعینِ شدیدُ القِصره کلیثِ غاباتٍ کریه المنظره أکیلکُم بالسّیفِ کیلَ السندره اَضرِبکُم ضرباً یُبینُ الفقره وأترکُ القرن بِقاعٍ جِزره أضرِبُ بالسّیفِ رِقاب الکفره ضربُ غلامٍ ماجدٍ حِزّوره من یترکُ الحقّ یقومُ صَغره أقتلُ منهم سبعهً أو عشره فکلهم اهلُ فُسوقٍ فجره؛

ینی "من کسی هستم که مادرم نام مرا «حیدر» گذاشته است. من شیر بیشه شجاعت و شیر تیراندازم. بازوهایم نیرومند و گردنم قوی است، همانند شیر نیرومندی هستم که با قیافه ای هولناک همه را به وحشت می ‌اندازد. با شمشیرم شما را به طور وسیع پیمانه می کنم و کنار می ریزم. آنچنان به شما ضربه می زنم که مهره کمر شما از هم جدا شود. رقیب خودم را در زمین های هموار و نرم می گزارم. با شمشیر گردن های کفار را می‌ زنم. من همانند نوجوانی بزرگوار و نیرومند حمله می کنم. کسی که حق را رها کند ذلت وی رشد پیدا می ‌کند. از این مخالفان حق، هفت نفر و یا ده نفر به قتل می رسانم؛ زیرا همه آنان طرف دار انحراف و ناپاکی هستند."

بعد رجز دو طرف، جنگ شروع میشه و امیرالمومنین با یه ضربه مرحب رو از پا در میاره بعد از کشتن قهرمانای یهودی، به سمت قلعه ها میره و درِ قلعه رو بدون هیچ سختی از جا میکنه و لشکر اسلام پیروز میشه

درِ قلعه‌ی خیبر انقدر سنگین بوده که میگن بعد از جنگ، 70 نفر با هم تونستن در رو سرِ جاش بزارن بعد از اینکه در قلعه توسط امیرالمومنین کنده میشه، پیامبر حدیث منزلت رو در شأن امیرالمومنین میفرماین که چندین بار توی زمان های مختلف تکرار شده

—

تیغ اگر این است ، آن بازیچه در دست تو چیست ؟ کاش می فهمیدی ای مرحب ! هماورد تو کیست؟

منفورم ؛ مث خورشت کرفس 🗿