الان که یه فرصت خالی برام پیش اومد چن تا حدیث مرتبط با این روایت براتون میزارم؛ ایشالا مفید باشه.

اولین روایت مربوط به امام صادقه که میفرماین: سِرُّكَ مِن دَمِكَ فلا يَجرِيَنَّ مِن غَيرِ أوداجِكَ؛ ینی اسرار تو، مثل خونِ تو هست که نباید غیرِ رگ های خودت جایی جریان پیدا کنه. بحارالانوار، ج 75، ص 278.

روایت دوم مربوط به نهج البلاغه س که توی حکمت 6، بخشی از روایت در مورد اسرار انسان تاکید داره؛ عبارت به این صورته که امیرالمومنین میفرماین: صَدْرُ الْعَاقِلِ صُنْدُوقُ سِرِّهِ؛ یعنی همونطوری که آدم از دارایی و ثروتش به خوبی محافظت میکنه، از اسرارش هم محافظت میکنه و سینه‌ش، صندوق اسرارشه.

در مورد روایت سوم هم باید بگم شاید برای هممون پیش اومده باشه که یه هدف یا کاری رو میخوایم انجام بدیم که خیلی مهمه و ارزش خاصی برامون داره؛ و وقتی این راز رو با دیگران به اشتراک میزاریم دیگه اون اتفاق خوب یا هدفمون محقق نمیشه؛ متن روایت از حکمت 48 نهج البلاغه س: الظَّفَرُ بِالْحَزْمِ، وَ الْحَزْمُ بِإِجَالَةِ الرَّأْيِ، وَ الرَّأْيُ بِتَحْصِينِ الْأَسْرَارِ. ینی پیروزی، مشروط به محتاطانه رفتار کردنه، و احتیاط مشروط به اینه که فکر جولان پیدا کنه و فکر کردن مشروط به اینه که اسرارمون رو حفظ کنیم و بقیه رو ازشون باخبر نکنیم.

در مورد اینکه راز ها رو به کسی بگیم هم یسری روایت هست که خیلی کوتاه میگم 1- امام صادق:سِرُّكَ أسِيرُكَ فإن أفشَيتَهُ صِرتَ أسِيرَهُ؛ ینی رازِ تو، اسیرته و وقتی فاشش میکنی، تو اسیر اون میشی. غرر الحكم : ۵۶۳۰. 2- امام صادق: إفشاءُ السِّرِّ سُقوطٌ؛ ینی فاش کردن راز باعث تباهی و سقوطه. تحف العقول : ۳۱۵. 3- امام صادق: إظهارُ الشَّيءِ قبلَ أن يَستَحكِمَ مَفسَدَةٌ لَهُ؛ ینی فاش کردن راز قبل اینکه اون کار مستحکم بشه، باعث خراب شدنش میشه. بحارالانوار، ج 75، ص71، ح 13.

خب در مورد نگهداری راز از طرف خودمون صحبت کردیم؛ یکم هم در مورد راز و اسرار دیگران بدونیم بد نیست.

امام رضا توی این حدیث میفرماین: علیکم فی أمورکم بالکتمان فی أمور الدین و الدنیا ، فإنه روی" أن الإذاعة کفر" و روی " المذیع و القاتل شریکان " و روی "ما تکتمه من عدوک فلا یقف علیه ولیک". ینی توی اموری که دارین، رازدار باشین و میگن روایت شده "افشاگری راز، کُفره" و "کسی که رازی رو افشا میکنه، با قاتل شریکه" بحارالانوار، ج 75، ص71، ح 13

یه روایت از امیرالمومنین هم هست در رابطه با افشای رازِ خودمون و راز نگهداری دیگران؛ مَن ضَعُفَ عَن حِفظِ سِرِّهِ لَم يَقْوَ لِسِرِّ غَيرِهِ؛ ینی کسی که نتونه راز خودشو نگهداره، توی نگهداشتن رازِ دیگران هم ضعیف عمل میکنه. (غرر الحكم : ۸۹۴۱)

آره خلاصه؛ سرِتونو درد نیارم؛ راز خودتونو پیشِ خودتون نگهدارین و راز بقیه رو به کسی نگید.

—

در جهانی که پر از همهمه ی احمق هاست تو فقط خیر بمان بر رَه خود هیچ مگو .