چند روزی ذهنم درگیر یه مسئلهای بود .
مدام با خودم میگفتم :
چرا چیزی تغییر نمیکنه ؟
چرا هرچی دعا میکنم ، انگار فایدهای نداره ؟
چرا هرچی تلاش میکنم ، باز هیچی نمیشه ؟
تا اینکه امروز ، خیلی یهویی چشمم خورد
به یه آیه از قرآن ؛ انگار دقیقاً جواب سؤالای
این چند روزم بود . .
انگار آیه برای خودِ خودِ من بود .
[ إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ ]
آیه ۱۱ سوره رعد .
شاید بعضی وقتها منتظریم
چیزی بیرون از ما تغییر کنه ،
در حالی که خدا داره نقطهی شروع
تغییر رو به خودمون نشون میده .
نقطه شروعی که دقیقا از خودِ منه !
هدایت شده از تشعشعات یک ذهن
خود گنه کاریم و از دنیا شکایت میکنیم؛
غافل از خود دیگری راهم قضاوت میکنم
آره والا...