فراموشت نخواهم کرد تا جان در بدن دارم
اگر دیدی فراموشی بدان جان در کفن دارم
@MRHA1320
انسان وقتی به دنیا دل بست و دنیایی شد، از پرواز محروم می شود و این، مرگ اوست .
@MRHA1320
مگر غیر از این است که زندگی شما
در نهایت چکیده آن چیز هاییست که روی آن تمرکز کردید ؟
@MRHA1320
چگونه طوف کنم در فضای عالم قدس
که در سراچه ترکیب تختهبند تنم
- حافظ
احتمالا شما هم مثل من نفهمیدید معنیش رو:
چطور میتوانم در جهان پاکِ معنا طواف کنم، وقتی در زندانِ بدن مادی گرفتارم؟
تا از قید تن و تعلقات نفس رها نشویم، پرواز در ملکوت ممکن نیست. آزادی واقعی، آزادی روح است.
@MRHA1320
مِرحا ¹⁶⁸ | MRHA
مگر غیر از این است که زندگی شما در نهایت چکیده آن چیز هاییست که روی آن تمرکز کردید ؟ @MRHA1320
ارزش هر انسان اندازه آرزو های اوست
منِ هرکس به وسعت آرزوی اوست .
پس من یعنی کل آنچه انسان به آن علاقه مند است .
مقام هرکس یعنی مقام آرزوی او
رسول اکرم: مرد به قدر همتش پرواز می کند .
@MRHA1320
اگر خودت تیشه برداری و این آرزوی ده طبقه را که عمارتی در ذهن اوست خودت ویران کنی، قبل از اینکه ویرانش کنند، دیگر ضربه ها و زلزله ها تکانت نمی دهد؛ چون این زلزله ها به جان آرزو های تو می افتند و چون تو دل به آرزو ها بستی، وقتی آرزو تکان می خورد، تو هم تکان می خوری .
ریشه اضطراب و ترس آرزو هاییه که تو وابسته اونا شدی و با یکم به خطر افتادنش تو مضطرب میشی و میترسی .
@MRHA1320
خب تموم شد
یه کتابی بود این تیکه هاش جالب بود برا شمام نوشتمش
در ادامه کتاب جاییش هم جالب باشه مینویسم
خدا تو قرآن میگه رحمت و علم من همه جا رو فرا گرفته
پس همه چیز قلب انسان هم شامل میشه
ولی خب این سنگ دلی و قساوت قلب و اینا پس از کجا میاد؟
پس یعنی اشتباهه که خدا میگه همه جا رو فرا گرفته
علتش اینه که میگه حب دنیا راس همه خطا هاست
تو ظرف وجودتو همه چیزتو به سمت دنیا گرفتی و وابسته و شیفته دنیا شدی
خب این طبیعیه که رحمت به تو میباره ولی طرف ظرفی که تو گرفتی رو به پایینه
باران میباره ولی تو سر ظرف رو، رو به پایین گرفتی
خب معلومه که این ظرف داخلش خشک میمونه
تا آنجا که ظرف را کاملاً رو به دنیا گرفته ای، کاملاً از این رحمت خالی هستی، اما همچنان که این ظرف را از دنیا دور کنی، راه نفوذ رحمت در آن به دست می آید .
@MRHA1320