در موضوع تعرفه‌ها، ترامپ حتی یک‌چهارم عیدی برای پصح نداد، و تنها نتانیابو را برای کمک ثابت آمریکا به اسقاطیل با جمله‌ای تبریک گفت. او درباره احتمال لغو تعرفه‌های حمایتی برای اسقاطیل موضعی منفی داشت. همان‌طور که به یاد داریم، پیش از اقدام کاخ سفید که بازارهای جهانی را لرزاند، اسقاطیل تمام تعرفه‌ها روی کالاهای آمریکایی را حذف کرده بود. با این کار، اسقاطیل از یک برگ چانه‌زنی مهم در گفت‌وگوهای دوجانبه صرف‌نظر کرده بود و بااین‌حال، تعرفه حمایتی قابل توجه ۱۷٪ از سوی آمریکا اعمال شد. این اشتباهی سخت بود. بهتر بود به کاخ سفید می‌آمدند و آن را به‌عنوان هدیه‌ای برای رئیس‌جمهور ارائه می‌دادند. این تنها یک مؤلفه است. خود نتانیابو وعده‌ای نسبتاً شگفت‌آور داد: بستن کسری تجاری به زیان آمریکا در روابط دوجانبه. این‌که دقیقاً چگونه قرار است این اتفاق بیفتد، هیچ‌کس نمی‌داند. در حوزه سوری-ترکی، و پس از اظهارات تکان‌دهنده اردوغان، رئیس‌جمهور آمریکا خود را به‌عنوان فردی نشان داد که میان دو طرف قرار دارد و آماده است روابطشان را سامان دهد. حوزه‌ای که نتانیابو دقیقاً همان‌چیزی را دریافت کرد که می‌خواست، نوار غزه بود؛ حمایت کامل از اقدامات اسقاطیل، چشم‌انداز مهاجرت، تمجیدهای گرم از عملکرد نتانیابو در جنگ و تلاش برای "خارج کردن اسرا از غزه" (امیدوارم او به‌عنوان رهبر مورد قدردانی قرار گیرد). مهم‌ترین اظهاراتی که او ایراد کرد درباره اسرا بود؛ رئیس‌جمهور آمریکا با گستردگی از بیرحمی‌ای که اسرا در نوار غزه متحمل می‌شوند سخن گفت، که نه در تونل‌ها، بلکه در "لوله" زندگی می‌کنند، "چنین چیزی در عمرم ندیده‌ام". همدردی شخصی ترامپ با اسرا، و تعهد شخصی استیو ویتکوف، نقطه نوری مهم در روابط دو کشور – و در کل در زندگی بین‌المللی – است. دیشب، پس از اعلام رئیس‌جمهور، ایرانی‌ها تأیید کردند که مذاکره غیرمستقیم میان دو طرف در عمان انجام خواهد شد. رئیس‌جمهور ترامپ گفت، همان‌طور که اشاره شد، مستقیم؛ طبق گزارش‌ها، فرستاده‌اش استیو ویتکوف، مهم‌ترین فرد در دولت آمریکا برای همه امور جهانی، کسی است که از سوی کاخ سفید اعزام خواهد شد. در اسقاطیل باور دارند که هیچ راهی وجود ندارد که دولت ایران با توافقی برای نظارت سختگیرانه بر برنامه هسته‌ای‌اش موافقت کند، توافقی که شامل برچیدن بخشی از زیرساخت گسترده‌ی ساخته‌شده باشد. تنها راه رسیدن به چنین نتیجه‌ای، از نظر نهادهای امنیتی، ضربه‌ای مؤثر نظامی است. به همین دلیل است که مذاکرات در عمان به نقطه تمرکز نگرانی‌های اسقاطیل تبدیل شده‌اند. ترس شدید این است که آمریکا با توافقی سخاوتمندانه برای ایرانی‌ها موافقت کند، و در نتیجه دو چیز رخ دهد: تبدیل شدن آن‌ها به کشور آستانه‌ای مهر مشروعیت نهایی بگیرد، و توانایی اسقاطیل برای حمله به صفر برسد. در خود دولت آمریکا بحث داخلی شدیدی درباره این مسئله در جریان است. پس از دیدار با رئیس‌جمهور ترامپ، نخست‌وزیر نتانیابو دیدار طولانی‌ای با معاون رئیس‌جمهور جی‌دی ونس داشت، که بسیار مورد احترام رئیس‌جمهور است و دیدگاه‌هایی انزواطلبانه‌تر دارد. نتانیابو سال‌ها وعده داده بود که می‌تواند تهدید ایران را برای جهان توضیح دهد و آن را متوقف کند. آزمون نتیجه، همین حالاست.

غرورشان به نتیجه‌ای اجتناب‌ناپذیر خواهند رساند که فقط پس از حمله هوایی گسترده می‌توان با تهران گفت‌وگو کرد. نه پیش از آن. دستاورد برای نتانیابو کوچک و محدود است. او با عجله به کاخ سفید فراخوانده شد، و تیتر خبری که بیرون آمد نه درباره روابط اسقاطیل و آمریکاست، بلکه درباره تماس‌ها با جمهوری اسلامی است. اما در هیئت اسقاطیلی پیش از دیدار نمی‌دانستند که مذاکرات آمریکا ایران به‌صورت عمومی،توسط ریاست‌جمهوری، با اهمیت بالا، و مستقیم اعلام خواهد شد، و همه این‌ها درحالی‌ است که نتانیابو در اتاق بیضی‌شکل حضور دارد. در اسقاطیل خود را به یک دستاورد در این زمینه دلگرم می‌کنند: تهدید صریحی که ترامپ علیه ایران ابراز کرد، در پاسخ به سؤال روزنامه‌نگار باراک راوید. این همان جمله‌ای بود که گفت ایران در "خطر بزرگی" قرار خواهد گرفت. تهران علاقه‌ای به مذاکره تحت فشار زمانی و اقدام نظامی ندارد. رئیس‌جمهور برایش روشن کرد که دقیقاً همین‌طور خواهد بود. ترامپ قصد تحقیر نتانیابو را نداشت. تقریباً تمام پرسش‌هایی که روزنامه‌نگاران آمریکایی در اتاق مطرح کردند، مربوط به مهم‌ترین موضوع جهان، یعنی تعرفه‌های گمرکی بود. این موضوع تمرکز اصلی رسانه‌ای دولت ترامپ در حال حاضر است، نه خاورمیانه. بنا بر گفته تمام منابع، دیدار در فضایی مثبت انجام شد. اما دستاورد برای نتانیابو کوچک و محدود است. او به‌عجله به کاخ سفید دعوت شد، و تیتر اصلی خارج‌شد، مربوط به تماس‌ها با جمهوری اسلامی است. تماس‌هایی که تعداد کمی در اسقاطیل باور دارند می‌تواند به توافقی مؤثر (مدل لیبی، یعنی حذف زیرساخت هسته‌ای) منجر شود.

وزیر خارجه ایران، عباس عراقچی، در مقاله‌ای در واشنگتن‌پست: ایران درباره‌ی مذاکرات جدی است، توپ در زمین آمریکاست. ما از روی ایدئولوژی مذاکره نمی‌کنیم، بلکه با خواست واقعی برای رسیدن به توافق‌ وارد گفت‌وگو می‌شویم. ایران راه‌حل دیپلماتیک را ترجیح می‌دهد، اما می‌داند چگونه از خود دفاع کند و در برابر تهدیدها تسلیم نخواهد شد.

عضو کنست، بن‌باراک کاهزده: مأموریت شاباک به‌صورت مشخص تعریف شده است. هرگونه اقدام علیه شهروند اسقاطیلی نیازمند تأیید دادگاه‌ها است. حتی اگر بدانی شهروندی اسقاطیلی ممکن است در ترور دست داشته باشد، با فلسطینی‌ها یا ایرانی‌ها همدست باشد، و بخواهی اقداماتی علیه او انجام دهی باید از دادگاه مجوز بگیری.

گانتز من تلاش می‌کنم در اظهاراتی مانند پایان دموکراسی احتیاط کنم، زیرا به‌عنوان یک رهبر باید محتاط بود. اگر به حکم دیوان عالی احترام گذاشته نشود، ما در آستانه‌ی خطری برای دموکراسی هستیم، باید همه‌ی ابزارها را علیه رفتار دولت به کار گرفت.

یک گردشگر اسقاطیلی ۵۷ ساله شب گذشته در یک سانحه رانندگی در شهر کی‌وست ایالت فلوریدا، واقع در حدود ۲۰۰ کیلومتری میامی، یهویی سقط شد همسر او که همراهش در سفر خانوادگی بود، به‌طور سطحی زخمی شد. زن به بیمارستانی در میامی منتقل شد، اما در آنجا بر اثر جراحات جان باخت. ماه گذشته نیز، مردی ۴۵ ساله، در جریان بهمن برف در خارج از پیست اسکی ویلاروژ در استان ساووآی فرانسه، در حین تعطیلات خانوادگی یهویی سقط شد ، او تاجر الماس و فعال حوزه املاک بود

فرمانده نیروی هوایی این هفته با چند نفر از نیروهای ذخیره نیروی هوایی، از جمله چند نفر از فرماندهان پیشین نیروی هوایی، دیدار کرد. موضوع دیدار حول نامه‌ای بود که آنان قصد داشتند در ارتباط با عدم حضور در خدمت ذخیره آن را امضا کنند. رئیس ستاد کل، زمیر، نیز برای چند دقیقه در این دیدار حضور یافت.

نامه ای که قراربود منتشر بشه و نشد فراخوان برای بازگرداندن تمام اسرا حتی به بهای توقف جنگ ما، رزمندگان تیم هوایی در یکانهای ذخیره و بازنشسته، خواهان بازگرداندن اسرا به خانه بدون تأخیر هستیم، حتی به بهای توقف فوری جنگ. در این زمان، جنگ عمدتاً در خدمت منافع سیاسی و شخصی است و نه منافع امنیتی. ادامه‌ی جنگ به هیچ‌یک از اهداف اعلام‌شده‌اش کمک نمی‌کند و منجر به مرگ اسرا، سربازان ارتش اسقاطیل و شهروندان بی‌گناه و همچنین نابودی ساختار نیروهای ذخیره خواهد شد. چنان‌که در گذشته نیز اثبات شده، تنها توافق می‌تواند اسرا را به‌سلامت بازگرداند، در حالی‌که فشار نظامی عمدتاً منجر به کشتن اسرا و به‌خطر افتادن جان سربازان ما می‌شود. ما از همه‌ی شهروندان اسقاطیل می‌خواهیم که به اقدام بپیوندند و در هر مکان و به هر طریق ممکن خواهان توقف جنگ و بازگرداندن تمام اسرا — هم‌اکنون — شوند. هر روزی که می‌گذرد جان آنان را به‌خطر می‌اندازد. هر لحظه‌ی تعلل، ننگ است.

در این‌جا جزئیات بیشتری درباره نامه‌ی نیروهای ذخیره نیروی هوایی و دیدار فرمانده نیرو با سازمان‌دهندگان این ابتکار آمده است: ۱. این نامه به‌طور صریح فراخوانی به سرپیچی از خدمت نیست و خطاب آن نیز به نهادهای نظامی نیست، بلکه به‌صورت یک فراخوان عمومی به تصمیم‌گیرندگان تدوین شده است. در بخشی از آن آمده: «در این زمان، جنگ عمدتاً در خدمت منافع سیاسی و شخصی است و نه منافع امنیتی. ادامه‌ی جنگ به هیچ‌یک از اهداف اعلام‌شده‌اش کمک نمی‌کند و منجر به مرگ اسرا، سربازان ارتش اسقاطیل و شهروندان بی‌گناه، و فرسایش نیروهای ذخیره خواهد شد.» ۲. این ابتکار حدود یک هفته و نیم پیش آغاز شد و در میان نیروهای ذخیره نیروی هوایی در حال گسترش است. تاکنون چندین خلبان ذخیره و بازنشسته با امضای آن موافقت کرده‌اند. لازم به ذکر است که همه‌ی امضاکنندگان از نیروهای ذخیره فعال نیستند – برخی از آن‌ها غیرفعال هستند. ۳. در روزهای اخیر، این ابتکار به اطلاع فرمانده نیروی هوایی، تومر بار، رسید. بنابراین او تصمیم گرفت پیش از انتشار عمومی نامه، به‌سرعت سازمان‌دهندگان را فرا بخواند و با آن‌ها گفت‌وگو کند. افزون بر او، فرماندهان ارشد دیگری در نیروی هوایی، از جمله فرماندهان پایگاه‌ها نیز با افراد تحت فرمان خود درباره این موضوع صحبت کرده‌اند. ۴. دیدار بین فرمانده نیروی هوایی و سازمان‌دهندگان این ابتکار دیروز انجام شد. در جریان این دیدار، روشن شد که اگر کسی این نامه را امضا کند، چاره‌ای جز اقدام انضباطی علیه او نخواهد بود و ممکن است حتی از خدمت در ذخیره اخراج شود.

دیوان عالی اسقاطیل در حکمی موقت اعلام کرد: رونن بار در سمت خود باقی خواهد ماند تا تصمیمی دیگر اتخاذ شود. هیچ‌گونه خدشه‌ای نباید به اختیارات او وارد شود و اعلام جانشین یا قائم‌مقام برای او ممنوع است، اما مصاحبه با نامزدهای احتمالی برای جایگزینی، مجاز است.

در این گزارش ، وضعیت بحرانی مناطق مرزی شمال فلسطین اشغالی پس از آتش‌بس با حزب‌الله بررسی شده است. علی‌رغم توقف رسمی جنگ، ساکنان (غاصبان) مناطق مرزی به‌ویژه در الجلیل غربی، همچنان با مشکلات عمیق اقتصادی، ترس‌های امنیتی و بی‌توجهی کامل دولت روبه‌رو هستند. در فصل بهار که معمولاً زمان اوج گردشگری در شمال است، بسیاری از کسب‌و‌کارهای محلی به دلیل ناامنی و خسارات جنگی بسته مانده‌اند. با اینکه برخی اسقاطیلی‌ها به مناطق امن‌تری مثل طبریه و جولان بازگشته‌اند، خط تماس هنوز در وضعیت آماده‌باش است و مناطق اطراف اصبع الجلیل هدف حملات پراکنده قرار می‌گیرند. یکی از ساکنان (غاصبان) منطقه که اقامتگاه گردشگری دارد، می‌گوید خسارات ناشی از جنگ، به‌ویژه ترکش‌ها، به صدها هزار شِکِل (ده‌ها هزار دلار) می‌رسد و هنوز امکان بازگشایی کسب‌و‌کارش را ندارد. او تأکید می‌کند که گردشگران حاضر نیستند به منطقه‌ای بیایند که پر از بلوک بتنی، یگان‌های آماده‌باش و بقایای جنگ است. به گفته او، هیچ حس رهایی یا آرامشی در چنین فضای نظامی وجود ندارد و مردم ترجیح می‌دهند به مکان‌های امن‌تر پناه ببرند. یک اسقاطیلی دیگر که وسایل نقلیه تفریحی در اختیار دارد، می‌گوید برای شروع مجدد کار نیاز به سرمایه‌ای در حدود نیم میلیون شِکِل (حدود ۱۳۵ هزار دلار) دارد، اما بیمه‌ها هزینه‌ها را به‌طور چشمگیر افزایش داده‌اند و دولت نیز کمکی نمی‌کند. او تأکید می‌کند که جنگ به آن‌ها تحمیل شده، اما حالا باید به‌تنهایی با عواقب آن دست‌و‌پنجه نرم کنند. یکی دیگر از اسقاطیلی‌های منطقه که هتل کوچکی را اداره می‌کند، رویکرد متفاوتی دارد. به...

در این گزارش ، وضعیت بحرانی مناطق مرزی شمال فلسطین اشغالی پس از آتش‌بس با حزب‌الله بررسی شده است. علی‌رغم توقف رسمی جنگ، ساکنان (غاصبان) مناطق مرزی به‌ویژه در الجلیل غربی، همچنان با مشکلات عمیق اقتصادی، ترس‌های امنیتی و بی‌توجهی کامل دولت روبه‌رو هستند. در فصل بهار که معمولاً زمان اوج گردشگری در شمال است، بسیاری از کسب‌و‌کارهای محلی به دلیل ناامنی و خسارات جنگی بسته مانده‌اند. با اینکه برخی اسقاطیلی‌ها به مناطق امن‌تری مثل طبریه و جولان بازگشته‌اند، خط تماس هنوز در وضعیت آماده‌باش است و مناطق اطراف اصبع الجلیل هدف حملات پراکنده قرار می‌گیرند. یکی از ساکنان (غاصبان) منطقه که اقامتگاه گردشگری دارد، می‌گوید خسارات ناشی از جنگ، به‌ویژه ترکش‌ها، به صدها هزار شِکِل (ده‌ها هزار دلار) می‌رسد و هنوز امکان بازگشایی کسب‌و‌کارش را ندارد. او تأکید می‌کند که گردشگران حاضر نیستند به منطقه‌ای بیایند که پر از بلوک بتنی، یگان‌های آماده‌باش و بقایای جنگ است. به گفته او، هیچ حس رهایی یا آرامشی در چنین فضای نظامی وجود ندارد و مردم ترجیح می‌دهند به مکان‌های امن‌تر پناه ببرند. یک اسقاطیلی دیگر که وسایل نقلیه تفریحی در اختیار دارد، می‌گوید برای شروع مجدد کار نیاز به سرمایه‌ای در حدود نیم میلیون شِکِل (حدود ۱۳۵ هزار دلار) دارد، اما بیمه‌ها هزینه‌ها را به‌طور چشمگیر افزایش داده‌اند و دولت نیز کمکی نمی‌کند. او تأکید می‌کند که جنگ به آن‌ها تحمیل شده، اما حالا باید به‌تنهایی با عواقب آن دست‌و‌پنجه نرم کنند. یکی دیگر از اسقاطیلی‌های منطقه که هتل کوچکی را اداره می‌کند، رویکرد متفاوتی دارد. به...