یکی از دعاهای توصیه شده در ماه رجب این دعا است که امام صادق علیه السلام به معلی بن خنیس تعلیم دادند: «اللّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ صَبْرَ الشَّاکِرِینَ لَکَ، وَ عَمَلَ الْخائِفِینَ مِنْکَ، وَ یَقِینَ الْعابِدِینَ لَکَ، اللّهُمَّ أَنْتَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، وَ أَنَا عَبْدُکَ الْبائِسُ الْفَقِیرُ، وَ أَنْتَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ، وَ أَنَا الْعَبْدُ الذَّلِیلُ. اللّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ امْنُنْ بِغِناکَ عَلى‌ فَقْرِی، وَ بِحِلْمِکَ عَلى‌ جَهْلِی، وَ بِقُوَّتِکَ عَلى‌ ضَعْفِی یا قَویُّ یا عَزِیزُ، اللّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْأَوْصِیاءِ الْمَرْضِیِّینَ، وَ اکْفِنِی ما أَهَمَّنِی مِنْ أَمْرِ الدُّنْیا وَ الاخِرَهِ یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ 📚 مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج‌2، ص802. #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

#عارف_جاهل مُحَمَّدِ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ أَبِیهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقِ علیه السلام فُلَانٌ مِنْ عِبَادَتِهِ وَ دِینِهِ وَ فَضْلِهِ کَذَا وَ کَذَا قَالَ فَقَالَ کَیْفَ عَقْلُهُ فَقُلْتُ لَا أَدْرِی فَقَالَ إِنَّ الثَّوَابَ عَلَی قَدْرِ الْعَقْلِ إِنَّ رَجُلًا مِنْ بَنِی إِسْرَائِیلَ کَانَ یَعْبُدُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فِی جَزِیرَهٍ مِنْ جَزَائِرِ الْبَحْرِ خَضْرَاءَ نَضِرَهٍ کَثِیرَهِ الشَّجَرِ طَاهِرَهِ الْمَاءِ وَ إِنَّ مَلَکاً مِنَ الْمَلَائِکَهِ مَرَّ بِهِ فَقَالَ یَا رَبِّ أَرِنِی ثَوَابَ عَبْدِکَ هَذَا فَأَرَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ذَلِکَ فَاسْتَقَلَّهُ الْمَلَکُ فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْهِ أَنِ اصْحَبْهُ فَأَتَاهُ الْمَلَکُ فِی صُورَهِ إِنْسِیٍّ فَقَالَ لَهُ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا رَجُلٌ عَابِدٌ بَلَغَنَا مَکَانُکَ وَ عِبَادَتُکَ بِهَذَا الْمَکَانِ فَجِئْتُ لِأَعْبُدَ مَعَکَ فَکَانَ مَعَهُ یَوْمَهُ ذَلِکَ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ لَهُ الْمَلَکُ إِنَّ مَکَانَکَ لَنَزِهَهٌ قَالَ لَیْتَ لِرَبِّنَا بَهِیمَهً فَلَوْ کَانَ لِرَبِّنَا حِمَارٌ لَرَعَیْنَاهُ فِی هَذَا الْمَوْضِعِ فَإِنَّ هَذَا الْحَشِیشَ یَضِیعُ فَقَالَ لَهُ الْمَلَکُ وَ مَا لِرَبِّکَ حِمَارٌ فَقَالَ لَوْ کَانَ لَهُ حِمَارٌ مَا کَانَ یَضِیعُ مِثْلُ هَذَا الْحَشِیشِ فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَی الْمَلَکِ إِنَّمَا أُثِیبُهُ عَلَی قَدْرِ عَقْلِهِ [۱] . محمد بن سلیمان از پدرش روایت کرده که گفت: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم: فلانی در عبادت و دین و فضل خود چنین و چنان است. فرمود: عقلش چگونه است؟ گفتم: نمی دانم. فرمود: قطعاً ثواب به اندازه عقل است. مردی از طایفه بنی اسرائیل در جزیره ای از جزایر دریا که سبز و خرم و پر درخت خوش آب و هوا بود، خدا را عبادت می‌کرد. یکی از فرشتگان به او گذشت و عرض کرد: خدایا! ثواب این بنده ات را به من نشان ده. خدا به وی نشان داده و او آن را کم شمرد. خدا به آن فرشته وحی کرد که با او همنشین باش. پس آن ملک به صورت انسان نزد او رفت. عابد گفت: تو کیستی؟ گفت: من مردی عابدم که آوازه عبادت تو مرا به اینجا کشانده است. آمده‌ام تا همراه تو عبادت خدا کنم. و آن روز را با او گذراند. روز بعد فرشته به او گفت: جای خرّمی داری؟ عابد در جوابش گفت: کاش پروردگار ما را حیواناتی می‌بود. اگر او خری می‌داشت، در اینجا برایش می‌چرانیدم. این همه علف ضایع می‌شود! فرشته گفت: پروردگار تو خر ندارد. عابد گفت: اگر داشت این همه علف از بین نمی رفت. خدا به آن فرشته چنین خطاب کرد: قطعاً او را من به اندازه عقلش ثواب می‌دهم. 📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‌1، ص: 12 #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

#آداب_گفتگو عنه صلى الله عليه و آله :إذا تَلاقَيْتُم فَتلاقوا بالتَّسليمِ و التَّصافُحِ ، و إذا تَفَرّقْتُم فتَفَرَّقوا بالاسْتِغْفارِ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هرگاه به هم رسيديد ، سلام گوييد و دست دهيد و چون از هم جدا شديد با آمرزش خواهى يكديگر را ترك كنيد. الأمالي للطوسي : 215/374. #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

الإمامُ عليٌّ عليه السلام :مَن أرادَ أن يَكْتالَ بالمِكْيالِ الأوْفى فلْيَكُنْ آخِرُ قَولِهِ ر كس كه مى خواهد با پيمانه پُر مزد گيرد ، بايد آخرين سخنش اين باشد : «سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ وَ سَلامٌ عَلَى المُرسَلينَ وَ الحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمينَ»، فإنَّ لَهُ مِن كُلِّ مسلمٍ حسنةً كه براى چنين كسى، به ازاى هر مسلمان، يك حسنه منظور مى شود. من لا يحضره الفقيه : 1/325/954 #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

#آداب_برخاستن الإمامُ الباقرُ عليه السلام :مَن أرادَ أن يَكْتالَ بالمِكْيالِ الأوْفى، فلْيَقُلْ إذا أرادَ أنْ يَقومَ مِن مَجلسِهِ: «سبحانَ ربِّكَ ربِّ العِزّةِ عَمّا يَصِفونَ و سلامٌ على المرسَلينَ و الحَمدُ للّه ِ ربِّ العالَمينَ» . امام باقر عليه السلام :هر كه مى خواهد با پيمانه پُر مزد گيرد، بايد هنگام برخاستن از جاى خود چنين بگويد: «سبحان ربّك ربّ العزّة عمّا يصفون و سلامٌ على المرسلين و الحمد للّه ربّ العالمين (اى پروردگار عزّت و شكوه! پاك و منزّهى از هر توصيفى؛ درود بر فرستادگان خدا و ستايش از آنِ خدايى است كه پروردگار جهانيان است)». [الكافي : 2/496/3.] #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

#آداب_برخاستن الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :إنّ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله كانَ لا يَقومُ من مَجلِسٍ ، و إنْ خَفَّ ، حتّى يَستَغْفِرَ اللّه َ عزّ و جلّ خَمْسا و عِشرينَ مَرّةً . امام صادق عليه السلام :پيامبر خدا هرگاه از مجلسى برمى خاست، اگر چه زمانى كوتاه در آن جا نشسته بود، بيست و پنج مرتبه از خدا آمرزش مى طلبيد. الكافي : 2/504/4. #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

تحریم اهانت به مؤمن در روایات از منظر آیت الله العظمی مکارم شیرازی مدّ ظلّه العالی #اهانت_به_مومن این یاداشت را در آدرس ذیل مطالعه کنید https://news.makarem.ir/fa/News/Details/431092 به عنوان نمونه یکی از احادیث مورد اشاره در این فرمایش آیت الله مکارم این حدیث است امام باقر علیه السلام فرمود: «لَمَّا أُسْرِی بِالنَّبِی (ص) قَالَ یا رَبِّ مَا حَالُ الْمُؤْمِنِ عِنْدَكَ قَالَ یا مُحَمَّدُ مَنْ أَهَانَ لِی وَلِیاً فَقَدْ بَارَزَنِی بِالْمُحَارَبَةِ وَ أَنَا أَسْرَعُ شَی‌ءٍ إِلَی نُصْرَةِ أَوْلِیائِی؛ هنگامی كه پیامبر صلّی الله علیه وآله وسلّم به معراج برده شد، گفت: ای پروردگار من! موقعیت مؤمن در نزد تو چگونه است‌؟ خداوند فرمود: ای محمّد! هرگاه كسی به بنده ای از بندگانم اهانت كند، در مقام جنگ با من برآمده است، و من بسیار زود از بندگان و دوستانم حمایت و یاری می‌كنم». #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

#مقاله متاسفانه تعبیر برخی افراد نسبت به اعتبار روایات بحارالانوار این است که همچون «سوزن پیدا کردن در کاهدان» است. ✅ برای پاسخ به این شبهه، مقاله «مبانی اعتبارسنجی روایات بحارالانوار نزد علامه مجلسی» را مطالعه کنید. 📃این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی نشان می دهد علامه مجلسی به پیروی از دانشوران حدیث محورِ پیش از خود، روایات را براساس قراین کتاب شناسانه و به شیوه تحلیل فهرستی، اعتبارسنجی می کرده و در بیشتر موارد، قراین متنی را بر قراین سندی، بیشترارج می نهاده است. همچنین براساس روایات، اصلِ احتیاط تحفظ بر متن احادیث و پرهیز از تأویل مگر به ضرورت و نیز قاعده تسامح در ادله سنن با قید شیعی بودن روایات آن را، در ارزیابی مصادر و احادیث بحارالانوار به کار بسته است. علامه مجلسی براساس چهار مبنای یادشده، روایات را از جهت اعتبار رتبه بندی کرده و اکثر روایات بحارالانوار را معتبر دانسته است، ولی ازآن میان مبنای کتاب محورانه وی، کاربرد و تأثیر بیشتری در اعتباربخشی به روایات بحارالانوار نزد وی داشته است. #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

علاوه بر دعای 14، دعای دیگری که در صحیفه سجادیه برای دفع دشمن وجود دارد، دعای 49 است. در عنوان این دعا آمده که حضرت این نیایش را برای دفع نیرنگ دشمن و دفع آن‌ها می‌خواندند. در ادامه بخشی از این دعا ذکر می‌شود: فَکَمْ مِنْ عَدُوٍّ انْتَضَى عَلَیَّ سَیْفَ عَدَاوَتِهِ، وَ شَحَذَ لِی ظُبَهَ مُدْیَتِهِ، وَ أَرْهَفَ لِی شَبَا حَدِّهِ، وَ دَافَ لِی قَوَاتِلَ سُمُومِهِ، وَ سَدَّدَ نَحْوِی صَوَائِبَ سِهَامِهِ، وَ لَمْ تَنَمْ عَنِّی عَیْنُ حِرَاسَتِهِ، وَ أَضْمَرَ أَنْ یَسُومَنِی الْمَکْرُوهَ، وَ یُجَرِّعَنِی زُعَاقَ مَرَارَتِهِ. فَنَظَرْتَ- یَا إِلَهِی- إِلَى ضَعْفِی عَنِ احْتِمَالِ الْفَوَادِحِ، وَ عَجْزِی عَنِ الِانْتِصَارِ مِمَّنْ قَصَدَنِی بِمُحَارَبَتِهِ، وَ وَحْدَتِی فِی کَثِیرِ عَدَدِ مَنْ نَاوَانِی، وَ أَرْصَدَ لِی بِالْبَلَاءِ فِیمَا لَمْ أُعْمِلْ فِیهِ فِکْرِی. چه بسیار دشمنی که شمشیر دشمنی‌اش را بر من از نیام برکشید، و لبه‌ی کاردش را برایم تیز کرد، و برندگیِ حدّ آن را برای من صیقل داد، و زهرهای کشنده‌اش را برایم آماده ساخت، و تیرهای کاری‌اش را به سوی من نشانه گرفت، و چشم نگهبانی‌اش از من نخفت، و قصد کرد که رنج و سختی بر من روا دارد، و زهر تلخش را به من بچشاند. پس تو ـ ای خدای من ـ به ناتوانی‌ام از تحمل مصیبت‌های سخت، و به عجز و ناتوانی‌ام از انتقام گرفتن از کسی که با من به جنگ برخاسته، و به تنهایی‌ام در برابر انبوه کسانی که با من دشمنی کردند، نگریستی؛ و دیدی که چگونه برای بلایی کمین کرده‌اند که حتی درباره‌اش نیندیشیده بودم. #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

امام سجاد علیه السلام در فراق ماه مبارک رمضان می‌فرماید: ثُمَّ قَدْ فَارَقَنَا عِنْدَ تَمَامِ وَقْتِهِ، وَ انْقِطَاعِ مُدَّتِهِ، وَ وَفَاءِ عَدَدِهِ. فَنَحْنُ مُوَدِّعُوهُ وِدَاعَ مَنْ عَزَّ فِرَاقُهُ عَلَیْنَا، وَ غَمَّنَا وَ أَوْحَشَنَا انْصِرَافُهُ عَنَّا. اکنون این ماه، پس از آنکه زمانش کامل شد و مدت آن به پایان رسید و شمار روزهایش تمام گردید، از ما جدا شده است. پس ما با آن وداع می‌کنیم؛ وداعِ کسی که جدایی‌اش بر ما سخت و سنگین است و رفتنش ما را اندوهگین و تنها ساخته است. در ادامه نیز با جملاتی پر از مهر و احترام این ماه را خطاب قرار می‌دهد: السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا شَهْرَ اللَّهِ الْأَکْبَرَ، وَ یَا عِیدَ أَوْلِیَائِهِ. السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَکْرَمَ مَصْحُوبٍ مِنَ الْأَوْقَات‌. درود بر تو ای بزرگ‌ترین ماهِ خدا، و ای عید دوستان و اولیای او! درود بر تو ای بزرگوارترین همراه از میان زمان‌ها! #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

بمناسبت روز بزرگداشت مرحوم کلینی(ره) بخشی از پیام رهبر شهید (رضوان‌الله‌علیه) به کنگره بین المللی بزرگداشت ثقة الاسلام کلینی (ره) ...شخصیّت شیخ کلینی رحمة الله علیه نیز شخصیّت علمی بارز و برجسته ای است . او در هر دو حوزه ری و بغداد ، سال های زیادی را به علم آموزی و اخذ حدیث از محضر اساتید و مشایخی که شمار آنها بیش از پنجاه تن است ، سپری کرد و از دیگر سو ، به تربیت گروه بزرگی از طالبان علم و معارف مکتب اهل بیت علیهم السّلام پرداخت که خود ، گواهی بر برجستگی های علمیِ شیخ کلینی اند . کلینی ، تنها یک محدّث نبود . بررسی کتاب کافی ، از جهت چگونگی تبویب و تقدیم و تأخیر ابواب آن و عناوین انتخابی آنها (نظیر : کتاب العقل و الجهل ، کتاب الحجة ، کتاب التوحید و …) نشان می دهد که کلینی ، علاوه بر آن که محدّثی بزرگ است ، متکلّمی چیره دست نیز هست و محتوا و روش و عناوینِ به کار گرفته شده توسّط وی ، ناظر به مسائل کلامیِ رایج در روزگار اوست . ضمناً مقدّمه شیخ بر کافی ، مقدمه درخشانی است که نشان می دهد این مرد ، چه تسلّطی بر عبارات و کلمات و مطالب و مفاهیم کلامی و … داشته است. شیخ کلینی ، تقریباً بیست سال پایانی عمر خویش را ، در بغداد به سرآورد که محلّ سکونت نُوّاب اربعه و وکلای ناحیه مقدّسه بود و این ویژگی ها در حیات کلینی ، برای کسانی که می خواهند درباره حرکت علمی شیعه به تحقیق بپردازند ، در خورِ توجّه است. ۱۳۸۸/۲/۱۷ #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith

نکته ای در باره #نمازیک_شنبه_ماه_ذی_القعده ✍️ محمد مهدی احسانی فر بسم الله الرحمن الرحیم یکی از کارهای لازم در عرصه تبلیغات دینی، توجه به توجهات دین است. یعنی آنچه را که صاحب شریعت در موضوع و موضع مخصوص مورد توجه قرار داده، ما هم به همان و با همان گونه توجه کنیم؛ یعنی میزان و گونه توجهاتمان را متناسب با توجه شریعت تنظیم کنیم. اعمال یکشنبه ذی القعده از همین قبیل است. در سال های اخیر این عمل در فضای مجازی گسترش یافته و به عنوان عمل مستحبی مورد تاکید شریعت در حال گسترش است؛ در حالی که مستند آن چنین نیست. نویسنده از باب اینکه به هر مستحبی ولو یک بار عمل شود، توفیق داشتم که چند سال به این عمل پایبند باشم، ولو از باب مستحب من بلغ، اما چنین تبلیغاتی برای عملی با مستند منابع ضعیف اهل سنت که منقول مرحوم ابن طاووس بوده و آن هم عملی که تاکیدی بر آن نه در متن حدیث دیده می شود و نه در عمل صحابه و اهل بیت علیهم السلام، امری عجیب است. گسترش این روش می تواند دین را به صورت کاریکاتور درآورد و تناسبات دینی را به جای آنکه برگرفته از دین باشد برگرفته از سلایق قرار دهد. والحمد لله رب العالمین #کانال_علوم_ومعارف_حدیث @MaarefHadith