eitaa logo
مباحث
1.9هزار دنبال‌کننده
46.3هزار عکس
45هزار ویدیو
2.1هزار فایل
﷽ 🗒 کانالهای دیگر ____________ ❒ قرآن کریم ؛ @Nafaahat | @ye_ayeh ❒ نهج البلاغه ؛ @nahj_olbalaghe ❒ صحیفه سجادیه ؛ @ghararemotalee ❒ فقه و احکام @feqh_ahkam ⚠️ برای تقویت کانال، مطالب را با آدرس منتشر کنید. 📨 دریافت نظرات: 📩 @ali_Shamabadi
مشاهده در ایتا
دانلود
🔰 غربال شدن مومنین در ابتلائات... ✨ امام صادق علیه السلام فرمودند: ✨وَ الله لَتُمَحَّصُنَّ وَ الله لَتُمَیَّزُنَّ وَ الله لَتُغَرْبَلُنَّ حَتَّی لَا یَبْقَی مِنْکُمْ إِلَّا الْأَنْدَرُ 🔹به خدا سوگند که خالص گردانیده می‌شوید، و به خدا سوگند که جدا جدا می‌شوید، و به خدا سوگند که غربال می‌شوید، تا این که از شما جز به اندازه اندر باقی نمی مانند. ❓راوی گوید: از حضرت پرسیدم اندر چیست؟ ✨ حضرت فرمودند: ✨ الْبَیْدَرُ وَ هُوَ أَنْ یَدْخُلَ الرَّجُلُ قُبَّةَ الطَّعَامِ یُطَیِّنُ عَلَیْهِ ثُمَّ یُخْرِجُهُ وَ قَدْ تَأَکَّلَ بَعْضُهُ فَلَا یَزَالُ یُنَقِّیهِ ثُمَّ یُکِنُّ عَلَیْهِ یُخْرِجُهُ حَتَّی یَفْعَلَ ذَلِکَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ حَتَّی یَبْقَی مَا لَا یَضُرُّهُ شَیْءٌ 🔹خرمنی از گندم است که مردی در آن داخل شود و آن را گل آلود کند و سپس گندم‌ها را در حالی که مقداری از آن‌ها [ساییده و] خورده شده است از میان گل‌ها بیرون بیاورد و همین طور آن‌ها را تمیز کند، سپس بار دیگر در گل فرو کند و باز بیرون آورد و سه بار این کار را انجام دهد، و در آخر مقداری گندم که هیچ چیز نمی تواند به آن آسیب بزند باقی بماند. 📚 بحارالانوار ج۵ ص۲۱۶ @ostadelahi
🏴 صلی الله علیک یا ابا عبدالله الحسین ▪️به لطف خداوند و عنایت امام زمان علیه السلام ان شاءالله از این هفته (پنجشنبه هفتم مهر) روضه هفتگی هیئت حجت بن الحسن عجل الله تعالی فرجه الشریف در آستان مقدس امام‌زاده شاه جمال با سخنرانی برگزار می‌شود. ▪️ شبهای جمعه ساعت ۱۹:۳۰ دقیقه ▪️انتهای بلوار دانش (به سمت بلوار امام رضا علیه السلام) آستان مقدس امام‌زاده شاه جمال (سید جمال الدین) 📌 مکان دقیق امام‌زاده: nshn.ir/a1sbsdQr2x7h0u zil.ink/ostadelahi
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
| ۱۹۳ 🏷️ لزوم وجود نشاط در انجام کارها ┄┅═✧ا﷽ا✧═┅┄ ❁• وَ قَالَ عليه‌السلام إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَ إِقْبَالاً وَ إِدْبَاراً فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا وَ إِقْبَالِهَا فَإِنَّ اَلْقَلْبَ إِذَا أُكْرِهَ عَمِيَ ┅───────────────┅ ☜ و درود خدا بر او، فرمود: دل‌ها را روى آوردن و پشت كردنى است؛ پس دل‌ها را آنگاه به كار واداريد كه خواهشى دارند و روى آوردنى؛ زيرا اگر دل را به اجبار به كارى وادارى كور مى‌گردد. ─┅•═༅𖣔✾✾𖣔༅═•┅─ ♻️ ترجمه فیض‌الاسلام: امام عليه السّلام (در زيان مجبور نمودن بكار) فرموده است: محقّقاً دلها را خواهش و رو آوردن و رو گردانيدنى است؛ پس بسوى آنها بياييد (آنها را وادار نمائيد) از راه خواهش و رو آوردن آنها (نه از راه بى‌ميلى و نخواستن آنها) زيرا هر گاه دل (بانجام كارى) مجبور شود كور گردد (خسته و مانده شده آنرا درست انجام ندهد). 🇯‌ 🇴‌ 🇮‌ 🇳
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
📖 امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به يك نكتۀ اساسى روانشناسى اشاره كرده مى‌فرمايد: «براى دل‌هاى (آدميان) علاقه و اقبال و (گاه) تنفر و ادبار است هنگامى كه مى‌خواهيد كارى انجام دهيد از سوى علاقه و اشتياق وارد شويد؛ زيرا اگر قلب را مجبور به كارى كنند نابينا مى‌شود»؛ (إِنَّ‌ لِلْقُلُوبِ‌ شَهْوَةً‌ وَ إِقْبَالاً وَ إِدْبَاراً فَأْتُوهَا مِنْ‌ قِبَلِ‌ شَهْوَتِهَا وَ إِقْبَالِهَا فَإِنَّ‌ الْقَلْبَ‌ إِذَا أُكْرِهَ‌ عَمِيَ‌) منظور از «قلب» و «قلوب» در اين عبارت، عقل و فكر انسان است كه حالات مختلفى دارد؛ گاهى در حال نشاط و علاقه به انجام دادن كارى و زمانى در حال تنفر و بى‌ميلى و بى‌علاقگى است. هر گاه در حال نشاط؛ مثلاً نشاط بر عبادات، به سراغ عبادت مى‌رويم و مى‌توانيم با عبادت را به نحو كامل أحسن به پايان ببريم؛ اما در حالى كه تمايلات درونى موافق نيست كار به زحمت انجام مى‌شود و ايجاد خستگى و ناراحتى مى‌كند. ازاين‌رو در حكمت 312 اين جمله آمده است كه مى‌فرمايد: «إنّ‌ لِلْقُلُوبِ‌ إقْبالاً وَ إدْباراً؛ فَإذا أقْبَلَتْ‌ فَاحْمِلُوها عَلَى النَّوافِلِ‌ وَ إذا أدْبَرَتْ‌ فَاقْتَصِرُوا بِها عَلَى الْفَرائِضِ‌ ؛ دل‌ها گاهى پرنشاط و زمانى بى‌نشاط است؛ آن‌گاه كه نشاط دارند آنها را بر انجام دادن مستحبات (علاوه بر واجبات) بگماريد و هنگامى كه بى‌نشاط‌اند تنها به انجام دادن واجبات قناعت نماييد». همين مضمون در كتاب شريف كافى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده و با تعبير مشروح‌ترى در كلام امام على بن موسى الرضا عليه السلام ديده مى‌شود؛ آنجا كه فرمود: «إِنَّ‌ لِلْقُلُوبِ‌ إقْبالاً وَ إدْباراً وَ نِشاطاً وَ فُتُوراً فَإذا أقْبَلَتْ‌ بَصُرَتْ‌ وَ فَهِمَتْ‌ وَ إذا أدْبَرَتْ‌ كَلَّتْ‌ وَ مَلَّتْ‌ فَخُذُوها عِنْدَ إقْبالِها وَ نِشاطِها وَ اتْرُكُوها عِنْدَ إدْبارِها وَ فُتُورِها ؛ دل‌ها اقبال و ادبار و نشاط و سُستى دارند. هنگامى كه اقبال كند (و پرنشاط باشد) حقايق را به خوبى مى‌بيند و مى‌فهمد و هنگامى كه ادبار كند، ناتوان و ملول مى‌گردد؛ بنابراين در هنگام ادبار و نشاط به سراغ آن برويد و در هنگام ادبار و فتور آن را رها سازيد»
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا