#عکس_نوشته 🏷 توبه از تو، بخشش از او 💠 استاد حسین انصاریان ◽️ائمه معصومین(علیهم‌السلام)، از بین شب های احیاء، به سومین شب بیشتر نظر داشتند، یقین بدانید اگر کسی امشب، #توبه واقعی کند، حتماً گناهانش را می بخشند. ویژه #شب_قدر @ansarian_ir ╭─── │ 🌙 @Mabaheeth ╰──────────

🎥 کدامیک از سه شبی که در روایات آمده، شب قدر اصلی است؟ 🔊 #استاد_عالی #امام_زمان علیه السلام #شب_قدر @Menbarvaezin ╭─── │ 🌙 @Mabaheeth ╰──────────

«شب قدر اینگونه توبه کن» 🎤 آیت الله #فاطمی‌نیا رضوان الله تعالی علیه #شب_قدر | #ماه_رمضان ╭─── │ 🌙 @Mabaheeth ╰──────────

#نهج_البلاغه | #حکمت ۳۸۹ 🏷️ برتری عمل بر حسب و نسب ┄┅═✧ا﷽ا✧═┅┄ ❁• وَ قَالَ عليه‌السلام مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ وَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى: مَنْ فَاتَهُ حَسَبُ نَفْسِهِ لَمْ يَنْفَعْهُ حَسَبُ آبَائِهِ ┅───────────────┅ ☜ و درود خدا بر او، فرمود: آنكس كه كردارش او را به جايى نرساند، بزرگى خاندانش، او را به پيش نخواهد راند. در نقل ديگرى آمده: آنكس كه ارزش خويش را از دست بدهد، بزرگى خاندانش او را سودى نخواهد رساند. ─┅•═༅𖣔✾✾𖣔༅═•┅─ ♻️ ترجمه فیض‌الاسلام: امام عليه‌السّلام (در ترغيب به كردار نيكو) فرموده است: هر كه كردارش او را كند گرداند (عبادت نكرده، كار نيكو انجام ندهد) نسبش او را تند نمى‌گرداند (بزرگى و نيكبختى پدر يا مادر يا يكى از اجداد او سبب بزرگى و نيكبختى او نشود. اين فرمايش بعينه همان فرمايش بيست و دوم است مگر اينكه در آنجا لم يسرع به حسبه نقل شده يعنى مقام و منزلتش او را تند نمى‌گرداند، سيّد رضىّ‌ «عليه الرّحمة» فرمايد:) و در روايت ديگرى است: كسيكه مقام و منزلت خود را از دست داد مقام و منزلتِ پدرانش باو سود نمى‌رساند (در بيشتر نسخ نهج البلاغه اين فرمايش ضبط‍‌ نشده، ما آنرا از نسخۀ ابن ابى الحديد و شيخ محمّد عبده نقل نموديم). 🇯‌ 🇴‌ 🇮‌ 🇳

📖 امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكته‌اى اشاره مى‌كند كه بسيارى، از آن غافل‌اند. مى‌فرمايد: «كسى كه اعمالش او را به عقب براند نسبش او را پيش نخواهد برد»؛ (مَنْ‌ أَبْطَأَ بِهِ‌ عَمَلُهُ‌ لَمْ‌ يُسْرِعْ‌ بِهِ‌ نَسَبُهُ‌) اشاره به اين‌كه ارزش و شخصيت در انسان به صفات و فضايل شخصى اوست، علم و دانش، شجاعت و سخاوت، بزرگوارى و امانت و صفات برجستۀ ديگر. و آن‌ها كه از اين صفات بى‌بهره‌اند و تنها به مقام پدران خود افتخار مى‌كنند در اشتباه بزرگى هستند و به گفتۀ شاعر: گيرم پدر تو بود فاضل از فضل پدر، تو را چه حاصل‌؟ و به گفتۀ بعضى از بزرگان: از عجايب روزگار اين است كه انسان زنده به شخص مرده‌اى افتخار كند و استخوان‌هاى پوسيده را نشانۀ عظمت خود بداند! اين همان است كه قرآن مجيد در سورۀ حجرات به آن اشاره كرده است: « يَا أَيُّهَا النَّاسُ‌ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ‌ مِّنْ‌ ذَكَرٍ وَ أُنثَىٰ‌ وَ جَعَلْنَاكُمْ‌ شُعُوباً وَ قَبَائِلَ‌ لِتَعَارَفُوا إِنَّ‌ أَكْرَمَكُمْ‌ عِنْدَ اللّٰهِ‌ أَتْقَاكُمْ‌ إِنَّ‌ اللّٰهَ‌ عَلِيمٌ‌ خَبِيرٌ »؛ اى مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم و شما را تيره‌ها و قبيله‌ها قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد؛ (اين‌ها ملاك امتياز نيست،) گرامى‌ترين شما نزد خداوند، باتقواترين شماست؛ خداوند دانا و آگاه است!». البته عظمت نياكان ممكن است به‌صورت تشريفاتى مايۀ افتخار شود ولى افتخار حقيقى در پرتو صفات و اعمال خود انسان است. در حديثى مى‌خوانيم: شخصى خدمت امام على بن موسى‌الرضا عليه السلام رسيد و عرض كرد: به خدا سوگند كه بر روى زمين كسى ازنظر شرافت پدر از تو برتر نيست. امام عليه السلام فرمود: «التَّقْوَى شَرَّفَتْهُمْ‌ وَ طَاعَةُ‌ اللَّهِ‌ أَحْظَتْهم؛ تقواى الهى آن‌ها را شريف نمود و اطاعت پروردگار آن‌ها را والامقام ساخت». آن مرد بار ديگر عرض كرد: به خدا سوگند تو بهترين مردم هستى. امام عليه السلام فرمود: اى مرد! قسم مخور؛ خَيرٌ مِنِّى مَنْ‌ كَانَ‌ أَتْقَى لِلَّهِ‌ عَزَّ وَ جَلَّ‌ وَ أَطْوَعَ‌ لَهُ‌ وَ اللَّهِ‌ مَا نَسَخَتْ‌ هَذِهِ‌ الْآيةَ‌، آيةٌ‌ وَ جَعَلْناكُمْ‌ شُعُوباً ...