فقیر گوید: که این محمّد بن الحسن یکی از روات قم و از اصحاب حضرت امام رضا علیه السلام و وصی سعد بن سعد احوص اشعری قمی بوده و الحال آن موضع معروف است به محله موسویان و در آنجا دو بقعه است یکی کوچک که در او دو صورت قبر است یکی قبر موسی مبرقع است و دیگر قبر احمد بن محمّد بن احمد بن موسی است و اما بقعه بزرگ که موسوم به چهل اختران است و در کتیبه آن اسم شاه طهماسب است به تاریخ نهصد و پنجاه و سه. اول کسی که در آن دفن شد محمّد بن موسی مبرقع بوده، بعد از او زوجه او بریهه دختر جعفر بن امام علی النقی علیه السلام به جنب شوهرش دفن شد و برادرانش یحیی صوفی و ابراهیم پسران جعفر به قم آمدند ارث بریهه گرفتند، ابراهیم رفت و یحیی صوفی به قم ماند و در میدان زکریا بن آدم به نزدیک مشهد حمزه بن موسی بن جعفر علیه السلام وطن و مقام گرفت و در جنب محمّد بن موسی و نزدیکی قبر او قبور جماعتی از علویین و سادات است از جمله : زینب دختر موسی و ام محمّد بنت موسی و ابوعلی محمّد بن احمد بن موسی با دختران او فاطمه و بریهه و ام سلمه و ام کلثوم و غیر ایشان از علویات و فاطمیات که تمامی از اعقاب و ذراری موسی مبرقع می باشند و در آن محل دفن اند. و محمّد بن احمد بن موسی که او را ابوعلی و ابوجعفر نیز گویند مردی بود فاضل و به غایت پرهیزکار و خوش محاوره و نیکو منظر و فصیح و دانا و عاقل و در ( تحفه الا زهار ) است که او ملقب به اعرج بود و رئیس و نقیب بود در قم و امارت حاج با او بود. و بالجمله ؛ نقل است که والی قم او را تشبیه به ائمه کرده در فضل و او را قابل امامت دانسته و وفات او در سوم ربیع الاول سنه سیصد و پانزده واقع شد و درذمقبره محمّد بن موسی مدفون شد. و در ( تحفه الا زهار ) است که موسی مبرقع را پنج پسر بود: ابوالقاسم حسین و علی و احمد و محمّد و جعفر. و احمد بن موسی مبرقع را سه پسر بود: عبیداللّه و ابوجعفر محمّد اعرج و ابوحمزه جعفر. و صاحب ( عمده الطالب ) گفته که اولاد موسی مبرقع از پسرش احمد بن موسی است و اولاد احمد از پسرش محمّد اعرج است ( وَ الْبَقِیَّهُ فی وُلُدِهِ لاِبْنِهِ اَبِی عَبْدِاللّهِ اَحْمَد نَقیب قُم . )

مؤلف گوید: که ابوعبداللّه احمد بن محمّد اعرج مذکور سید جلیل القدر عظیم الشأن، رفیع المنزله و رئیس و نقیب بوده در قم و مردی متنسک و متعبد و به دلهای مردم نزدیک و مردی سخیّ و کریم و واسع الجاه بوده . ولادتش در قم واقع شده سنه سیصد و یازده ، و در ماه صفر سنه سیصد و پنجاه و هشت وفات کرد و به وفات او مردم قم را مصیبتی تمام بوده است ، و او است که با موسی دفن شده نه احمد بن موسی مبرقع؛ زیرا که آمدن او به قم معلوم نیست ، و او را چهار پسر بوده ابوعلی محمّد و ابوالحسن موسی و ابوالقاسم علی و ابومحمّد الحسن و چهار دختر بوده و پسران او بعد از وفات پدر قصد حضرت رکن الدوله کردند به شهر ری؛ رکن الدوله ایشان را تسلّی داد و بفرمود جانب ایشان را رعایت کنند و خراج بر املاک ایشان ننهند، پس از آن باز گردیدند به قم؛ پس از آن ابوعلی محمّد به خراسان رفت. مردم خراسان او را اکرام و اعزاز نمودند و به خراسان مقیم بود تا آنکه کشته شد یا وفات کرد و ابوالقاسم علی نیز به خراسان رفت و در طوس وطن گرفت و ابوالحسن موسی به قم ماند و به کار با برادرش ابی محمّد و خواهرانش قیام نمود و املاکی که از پدرش بازمانده بود به دست آورد و آنچه به رهن بود از رهن بیرون آود و سیرت او نیکو بود و با مردم قم به وجه احسن زندگانی کرد و حقوق ایشان را رعایت نمود؛ پس اهل قم به صحبت او میل کردند و او سرور و رئیس ایشان شد و در سنه سیصد و هفتاد به حج رفت و چون به مدینه آمد بر پسر عمّان (عموزادگان ) خود شفقت نمود و ایشان را خلعت و عطا بخشید پس او را شکر بسیار نمودند؛ پس به قم مراجعت نمود. مردم قم به قدوم او شادی نمودند و بر سر کوچه ها و محله ها آئینه🎊 بستند و صاحب بن عباد نامه ای به او نوشت و او را تهنیت گفت . و بالجمله : ابوالحسن موسی مذکور سیدی فاضل و متواضع و سهل الجانب بود و نقابت سادات قم و نواحی آن به او مفوّض بوده است و قسمات و وظایف و رسوم و مرسومات و مشاهرات سادات آبه و قم و کاشان و خورزن مجموع به دست و اختیار و فرمان او بوده است و عدد ایشان در آن زمان از مردان و طفلان سیصد و سی و یک نفر بوده است و وظیفه هر یک از ایشان در هر ماهی سی من نان و ده درم نقره بوده است و هر کَس از ایشان که وفات یافته است به جای او نوشته اند. و ابوالحسن موسی را چند پسر بوده از جمله ابوجعفر است که داماد ذوالکفایتین ابوالفتح علی بن محمّد بن الحسین بن العمید است که وزیر رکن الدوله دیلمی است و من در کتب خود ترجمه او والدش ابوالفضل بن عمید را نگاشته ام. و دیگر از اولاد ابوالحسن موسی است، عالم جلیل السید ابوالفتح عبیداللّه بن موسی مذکور که شیخ منتجب الدّین در ( فهرست ) اسم او را برده و فرموده که او ثقه و پرهیزکار و فاضل و راوی اخبار ائمه اطهار علیهم السلام است و از تصانیف او است ( کتاب انساب سادات ) و کتابی در ( احکام حلال و حرام ) و کتابی در ( مذاهب مختلفه )، خبر داد مرا به آن کتابها جماعتی از ثقات از شیخ مفید نیشابوری از او. و معلوم باشد که غیر از مفید نیشابوری برادرش عالم جلیل ابوسعید محمّد بن احمد نیشابوری جد شیخ ابوالفتوح رازی نیز از سید عبیداللّه مذکور روایت می کند. و بدان که اولاد و ذریه موسی مبرقع غالباً در ری و قم بودند و از آنجا به قزوین و همدان و خراسان و کشمیر و هندوستان و سایر بلاد منتشر شدند، و الان در بلاد شیعه از اعظم و اعز طوائف سادات و اشراف اند. قاضی نوراللّه در ( مجالس ) فرموده : رضویه، نسب شریف سادات عظام رضویه مشهد مقدس منور و سادات رضویه قم مجموع به ابی عبداللّه احمد نقیب قم ابن محمّد الاعرج ابن احمد بن موسی المبرقع بن الامام محمّد تقی علیه السلام منتهی می شود و سید نقیب امیر شمس الدّین محمّد که به سیزده واسطه به ابی عبداللّه احمد نقیب قم می رسد، و در زمان سلطنت میرزا شاهرخ از مدینه قم به مشهد مقدس منور آمد، و میرزا ابوطالب مشهور از اولاد امجاد او است و مدتی بنا بر تفویض پادشاه مغفور به حکومت ولایت تبریز اشتغال داشت و الحال فرزندی و برادرزادگان او در مشهد مقدس رضوی در کمال حشمت و شوکت ساکن اند. انتهی . ___________ »» و بدانکه منتهی می شود ... ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth ╰───────────

#نهج_البلاغه | #حکمت ۴۶۴ 🏷️ سرانجام دردناك بنى اميّه ┄┅═✧ا﷽ا✧═┅┄ ❁• وَ قَالَ عليه‌السلام إِنَّ لِبَنِي أُمَيَّةَ مِرْوَداً يَجْرُونَ فِيهِ وَ لَوْ قَدِ اِخْتَلَفُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ ثُمَّ كَادَتْهُمُ اَلضِّبَاعُ لَغَلَبَتْهُمْ ┅───────────────┅ ☜ و درود خدا بر او، فرمود: بنى اميّه راه ملتى است كه در آن مى‌تازند، پس آنگاه كه ميانشان اختلاف افتد كفتارها بر آنان دهان گشايند و بر آنان پيروز شوند. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ قال الرضي و المرود هنا مفعل من الإرواد و هو الإمهال و الإظهار و هذا من أفصح الكلام و أغربه فكأنه عليه‌السلام شبه المهلة التي هم فيها بالمضمار الذي يجرون فيه إلى الغاية فإذا بلغوا منقطعها انتقض نظامهم بعدها مى‌گويم: «مرود» بر وزن «منبر» از مادّۀ «ارواد» به معناى مهلت است و اين از فصيح ترين و زيباترين كلام است، گوئى امام عليه السّلام مهلت كوتاه بنى اميّه در حكومت را به ميدان مسابقه تشبيه كرده كه مسابقه دهندگان به ترتيب در يك مسير مشخّص به سوى يك هدف به پيش مى‌روند و آنگاه كه به هدف رسيدند نظم آنها درهم شكسته مى‌شود) 🇯‌ 🇴‌ 🇮‌ 🇳

─┅•═༅𖣔✾✾𖣔༅═•┅─ ♻️ ترجمه فیض‌الاسلام: امام عليه السّلام (دربارۀ از بين رفتن دولت بنى اميّه) فرموده است: بنى اميّه را زمان مهلت و ميدان فرصتى است كه (اسب سلطنت و پادشاهى را) در آن مى‌رانند، و چون در خلافت و سلطنت بينشان اختلاف و زد و خورد افتد پس گفتارها (فرومايگان) آنها را فريب داده بر آنها تسلّط‍‌ يابند (ابن ابى الحديد در اينجا مى‌نويسد: اين فرمايش خبر صريحى است از غيب داده و انقراض سلطنت بنى اميّه بدست ابو مسلم بود و او در اوّل كار خود ناتوانترين و بى‌چيزترين مردم بود.سيّد رضىّ‌ «رحمه اللّه» فرمايد:) مرود در اينجا (اسم مفعول) از إرواد و آن مهلت و فرصت دادن و بر وزن مفعل است، و اين از رساترين و شگفتترين سخن مى‌باشد، گويا آن حضرت عليه السّلام زمان مهلتى را كه ايشان در آنند تشبيه كرده به ميدانى كه تا پايان آن مى‌تازند و چون بپايان آن برسند رشتۀ نظام و آراستگى كار ايشان بعد از آن گسيخته ميشود. ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth ╰───────────

📖 امام عليه السلام در اين گفتار حساب‌شدۀ خود پيش‌بينى روشنى دربارۀ آيندۀ بنى‌اميه كرده، مى‌فرمايد: «بنى‌اميه تا زمان معينى #مهلت دارند كه به تاخت و تاز مشغول باشند و همين كه بين آن‌ها اختلاف افتاد دشمنانِ‌ ضعيفِ‌ كفتارصفتشان آن‌ها را #فريب مى‌دهند و بر آنان پيروز مى‌شوند»؛ (إِنَّ‌ لِبَنِي أُمَيَّةَ‌ مِرْوَداً يَجْرُونَ‌ فِيهِ‌، وَ لَوْ قَدِ اخْتَلَفُوا فِيَما بَيْنَهُمْ‌ ثُمَّ‌ كَادَتْهُمُ‌ الضِّبَاعُ‌ لَغَلَبَتْهُمْ‌) همان‌گونه كه مرحوم سيد رضى گفته: «مَرْوَد» (بر وزن مكتب) به معناى مهلت است و «يَجْرُونَ‌» به معناى حركت به‌سوى مقصد مى‌باشد. «كَادَتْهُمُ‌» از مادۀ «كيد» به معناى فريب دادن است. و «الضِّبَاعُ‌» جمع «ضَبُع» به معناى كَفتار است. امام عليه السلام پيش‌بينى روشنى دربارۀ آيندۀ تاريك بنى‌اميه كرده است و همان‌گونه كه پيش‌بينى كرده بود رخ داد. ابن ابى الحديد مى‌گويد: اين يك خبر غيبى صريح است؛ زيرا بنى‌اميه مادامى كه در ميانشان اختلاف نبود و جنگشان تنها با غير خودشان بود مانند جنگ معاويه در صفين و جنگ يزيد با اهل مدينه و ابن زبير در مكه و جنگ مروان ضحاك و عبد الملك با ابن اشعث و ابن زبير و جنگ يزيد بن عبد الملك با بنى‌المهلب و جنگ هشام با زيد بن على، در اين ايام حكومت مستقرى داشتند؛ اما هنگامى كه وليد بن يزيد به حكومت رسيد و پسر عمويش يزيد بن وليد به جنگ او برخاست و او را به قتل رسانيد بنواميه با هم اختلاف كردند و وعدۀ الهى فرارسيد و در اين زمان بود كه دعوت كنندگان به‌سوى بنى العباس در خراسان برخاستند و مروان بن محمّد از جزيره آمد و طالب خلافت بود. ابراهيم بن وليد را از خلافت خلع كرد و گروهى از بنى‌اميه را به قتل رسانيد و حكومتشان سست شد و دولت هاشمى روى كار آمد و نمو كرد و حكومت بنى‌اميه به‌ كلى زايل شد و زوال نهايى آن به دست ابومسلم خراسانى بود (و عجب اين‌كه) او در ابتداى كار فردى بسيار ضعيف، فقير و مسكين بود و اين شاهد خوبى براى گفتار امام عليه السلام است كه لشكر او را تشبيه به كفتار كرده است.

‮به هر حال مرحوم سيد رضى در ذيل كلام امام عليه السلام چند جمله دارد كه با ذكر آن اين بحث را پايان مى‌دهيم. او مى‌گويد: «مَرود» در اين‌جا مَفعل (بر وزن مكتب) است كه از مادۀ «إرواد» گرفته شده و به معناى مهلت دادن و اظهار كردن است و اين تعبير از فصيح‌ترين و جالب‌ترين تعبيرات است. گويا امام عليه السلام مهلتى را كه آن‌ها براى حكومت دارند تشبيه به ميدان مسابقه كرده كه مسابقه‌دهندگان با نظم و ترتيب در يك مسير به‌سوى هدفى پيش مى‌روند؛ اما هنگامى كه به آن هدف رسيدند نظم آن‌ها به‌هم مى‌خورد»؛ (قال الرضيُّ‌: و المِروَدُ هنا مِفعَلٌ‌ من الإروادِ و هو الإمهالُ‌ و الإظهارُ و هذا من أفصحِ‌ الكلام و أغرَبِهِ‌ فكأنَّه عليه السلام شِبّه المُهلة التى هم فيها بالمِضمارِ الذى يجرون فيه إلى الغايةِ‌ فإذا بلغوا مُنقطَعها انتقَض نِظامُهم بعدَها). #نهج_البلاغه_بخوانیم ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth ╰───────────

#قرآن_کریم 225 💫 سوره مبارکه هود [علی نبینا و آله و علیه السلام] ✨ آیات مبارکه 29 - 37 🎧 تلاوت 🎞 تصویری 🎙 تفسیر 📖 ترجمه ┈┄┅═✾•••✾═┅┄┈ ✨ ثوابِ تلاوت این صفحه هدیه به محضر نورانی #امام_صادق [علیه‌ آلاف التهیة و الصلوة و السلام] ✨ جهت سلامتی و تعجیل در فرج #امام_زمان (عجّل الله تعالی فرجه و علیه‌السلام) و سلامتی و عزت و اقتدار نائب الامام امام خامنه‌ای مدّظله العالی صلوات ═════❖•°🌸 °•❖════ ✨ @Nafaahat ╰๛--- ‑ ‑ - -

┄═⊹❁❈【 ۲۲۵ 】 ❈❁⊹═┄ ╔═════════ وَ يَا قَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ ۚ وَ مَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا ۚ إِنَّهُمْ مُلَاقُو رَبِّهِمْ وَ لَٰكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ ﴿ ۲۹ ﴾ مردم! من که برای تبلیغ دین پولی از شما نمی‌خواهم. مُزدم تنها به‌عهدۀ خداست. برای به‌دست‌آوردن دل شما هم، مؤمنان را از خودم دور نمی‌کنم؛ چون آن‌ها روزی به ملاقات خدا می‌روند و حسابشان با اوست، نه من. ولی به‌نظر من شما جماعتی هستید که خودتان را به نادانی زده‌اید. وَ يَا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدتُّهُمْ ۚ أ َفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿ ۳۰ ﴾ مردم! به‌فرض از خودم دورشان کنم، آن‌وقت چه کسی از خشم خدا نجاتم می‌دهد؟! پس چرا به‌خود نمی‌آیید؟! وَ لَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَ لَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ لَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَ لَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا ۖ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ ۖ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِين ﴿ ۳۱ ﴾ ادعا نمى‌کنم که گنجینه‌هاى رحمت خدا پیش من است و به‌خودیِ‌خود علم غیب ندارم. ادعا نمى‌کنم که من فرشته‌ام! ادعا هم نمی‌کنم دربارۀ مردمی که در چشمتان خواروخفیف‌اند، خدا به آن‌ها خیری نخواهد داد؛ چون خدا از دلشان بهتر خبر دارد. اگر چنین ادعایی بکنم، بدکار خواهم بود.» قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿۳۲ ﴾ دست‌آخر، خواص بی‌دین گفتند: «داری با ما جرّوبحث می‌‌کنی! زیادی هم جرّوبحث می‌‌کنی! اگر راست می‌گویی، آن عذابی که ما را از آن می‌ترسانی، به سرمان بیاور!» قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شَاءَ وَ مَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ ﴿ ۳۳ ﴾ گفت: «اِن‌شاء‌الله که خدا شما را دچار آن عذاب خواهد کرد! شما هم نمی‌توانید حریف خدا شوید. وَ لَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ ۚ هُوَ رَبُّكُمْ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿ ۳۴ ﴾ اگر خدا بخواهد برای بی‌لیاقتی‌تان به‌حال خودتان رهایتان کند، حتی اگر بخواهم نصیحتتان کنم، دیگر نصیحتم در شما تأثیری ندارد؛ چون‌که او صاحب‌اختیارتان است و فقط به‌سوی او برتان می‌گردانند.» أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ ۖ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ ﴿ ۳۵ ﴾ ‌پیامبر! بت‌پرست‌ها 🗿 می‌گویند: «این حرف‌ها را محمد، به‌دروغ، به نوح نسبت می‌دهد!» بگو: «به‌فرض که این حرف‌ها را از خودم به نوح نسبت داده باشم، گناهش به گردن خودم است؛ ولی شما به‌هرحال، گناهکارید و من از وضع شما ناراحتم.» وَ أُوحِيَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ﴿ ۳۶ ﴾ به نوح وحی شد: «از قومت، جز آنانی که تابه‌حال ایمان آورده‌اند، کَس دیگری ایمان نخواهد آورد؛ بنابراین از کارهایی که می‌کنند، دیگر غم‌وغصه به دلت راه نده وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَ وَحْيِنَا وَ لَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا ۚ إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ ﴿ ۳۷ ﴾ و با نظارت و راهنمایی‌های ما، آن کشتی عظیم 🚢 را محکم بساز و دربارۀ نجات بدکارها دیگر حرفی با من نزن! چون همه‌شان غرق خواهند شد.» ══════❖•° 𑁍 °•❖═════ #قرار_روزانه | #تلاوت | #قرآن_کریم 🔗 مبـاحـث | فـقه و احـکام | تـلاوت | 🖱️ فـهرسـت سـور قـرآن کـریـم ╭══════════ ✨ @Nafaahat ╰๛--- ‑ ‑ - -