من هیچوقت راجب هیچ سالی نمیگفتم که خیلی سال بدی بود. همیشه میگفتم سالی بود که هم خوبی داشت هم بدی. اما ۴۰۴ از اولش برام بدی داشت. از همون فروردینش تا ساعتای اخر اسفندش. حقیقتا امیدی به ۴۰۵ هم ندارم
تو مَبین جهان ز بیرون، که جهان درونِ دیده ست
چو دو دیده را ببستی، ز جهان، جهان نماند
- مولانا
هدایت شده از ـ تفاح ـ
از بالا رفتن سنم ناراحت نیستم، اینکه
هیچی از جوونیم نفهمیدم و کارای هیجان
انگیز و جذاب انجام ندادم، غمگینم میکنه.