< 📚 اگر ملل مسلمان جهان،
با یکدیگر دست اتحاد و اتفاق بدهند،
قطعا نیرومندتر میشوند ᥫ᭡ >
هدایت شده از حسین-
قرار نبود که عاشِق کُنی محل ندهی
زِ کم محلّیِ معشوق، زار باید زد..
-
من آدم نوشتنم. انگار تنها سلاح من در هر اتفاقی کلمات است. امشب ولی کلمه ندارم. گریه دارم. بغض دارم و یک قلب که چند روزیست تیر میکشد. من خیلی اهل قربان صدقه رفتن نیستم. من اهل دوست داشتن بیهودهی کسی نیستم. من آدم منطق و عقلم. من لبریز از حس هم که باشم، باز فکرم بر هیجانات غلبه دارد.
امشب ولی ناگهان ترکیدم. که تو نیستی. که من پارسال همچین لحظاتی قربانت میرفتم و به خدا میگفتم که جانم فدای جانش شود. قربان جانت بروم. قربان دست های نحیفت بشوم. قربان خنده هایت عزیزِدلم. تصدق نگاه مهربانت. قربان جسمت بروم که نمیدانم حالا چگونه است و کجاست؟ قربان انگشتر نگین قرمز انگشت کوچک دست راستت بشوم که نمیدانم حالا چه شده!
راستی تو کجایی عزیزم؟ در کجای آسمان نشستی؟ مارا میبینی؟ قلب هایمان را میبینی؟ میبینی که بغض دارد ذره ذره قبض روحمان میکند؟ ما دروغ نمیگفتیم که خون در رگمان هدیه برای توست. ما اغراق نمیکردیم. تو رفته ای. ما اینهمه خون را میخواهیم برای چه وقتی تو را نداریم ؟.
کجایی عزیزِدلم؟ کجای آسمان نشستی که نگاهت کنم. ستارهی تو کجای آسمان است که دنبالش بگردم؟ به خواب که میروی که همخوابش شوم؟ کجایی عزیزمن؟ کجایی عزیز سفرکردهام؟
تو کجایی آقا : )؟
آمدم تولدت را تبریک بگویم. امسال دیگر دلشورهی جانت را ندارم. دیگر نیستی که صدقه برای سرسلامتی ات بدهم. نیستی که آرزوی دیدنت را بکنم. نیستی که شعر بگویم به شوق دیدنت.
نیستی و چه سخت است این نبودن. دخترانت هدیهی روز دختر نمیخواهند. دختر پدر میخواهد. کجایی پدر؟
بیا و تبریک بگو روز دختر را به ما.
بیا تا مبارك شود به بودنت روز ما.
تو را به خدا بیا ..
•
تولدت مبارك دردانه دلتنگی همیشگی ما : ))*
[ #زینببهار| سوگ نامه،
برای پدری که به آسمان رفته ،
۲۹ فروردین ۱۴۰۵ ]
-
فروردین تموم شد.
ولی دلتنگی من برات تموم نمیشه .
حالا یازده ماه و یه عمر نمیدونم چند ساله،
باید هر مناسبتی که میرسه، یادت بیفتم و دلتنگت بشم و چشمام اشکی بشه برات.
میبینی محبتت چه ریشهای کرده درون قلبم عزیزِمن ؟